Матеј 11 - Свето Писмо (Гаврилова) 1990

Прашањето на Јован Крстител и Исусовото сведоштво за него. Тешко на градовите што не се покајале. Благодарност на отецот. Христос ги повикува изморените.

¹ И кога ги заврши Исус овие заповеди кон дванаесетте Свои ученици, замина оттаму за да поучува и да проповеда по нивните градови.

² А Јован штом чу во затворот за Христовите дела, испрати двајца свои ученици,

³ и Му рече: »Ти ли си Оној што треба да дојде или да чекаме друг?«

⁴ Исус им одговори и рече: »Одете и кажете му на Јована што слушате и што гледате:

⁵ слепи прогледуваат и сакати проодуваат; лепрозни се очистуваат и глуви прослушуваат, мртви воскреснуваат и на бедните им се проповеда Евангелието;

⁶ и блажен е оној, што не се соблазнува заради Мене.«

⁷ А кога си отидоа овие, Исус почна да му зборува на народот за Јована: »Што сте излегле да видите во пустината? Трска ли, што се лулее од ветрот?

⁸ Но, што излеговте да видите? Човек ли, облечен во меки алишта? Ете, оние што носат меки алишта, по царски палати се.

⁹ Па, што излеговте да видите? Пророк ли? Да, ви велам, и повеќе од пророк.

¹⁰ Зашто тој е за кого е напишано: ‚Ете, Јас го праќам Мојот ангел пред лицето Твое; тој ќе го приготви патот Твој пред Тебе‘.

¹¹ Вистина ви велам: меѓу родените од жена не се јавил поголем од Јована Крстител; но најмалиот во царството небесно е поголем од него.

¹² А од деновите на Јована Крстител па досега, царството небесно насила се зема и силните го грабаат,

¹³ зашто сите Пророци и Законот беа пророкувале до Јована.

¹⁴ И, ако сакате да примите, тој е Илија, кој што ќе дојде.

¹⁵ Кој има уши да слуша, нека чуе!«

¹⁶ »А со кого да го споредам овој род? Тој личи на деца што седат по пазариштата, па им викаат на своите другари

¹⁷ и велат: ‚Ви свиревме и не игравте; ви пеевме жални песни и не плачевте.‘

¹⁸ Оти дојде Јован, кој не јаде, ниту пие, а велат: ‚Бес има.‘

¹⁹ Дојде Синот Човечки, Кој и јаде и пие, и велат: ‚Еве човек ненаситен и пијаница, пријател на митниците и грешниците.‘ И се оправда Премудроста со своите дела.«

²⁰ Тогаш почна Исус да ги укорува градовите, во кои се извршија Негови чудеса најмногу, бидејќи не се покааја.

²¹ »Тешко тебе, Хоразине! Тешко тебе, Витсаидо! Ако во Тир и Сидон беа чудесата, што станаа при вас, тие одамна би се покајале во кострет и пепел;

²² но ви велам: на Тир и на Сидон ќе им биде полесно во судниот ден отколку вам.

²³ И ти, Капернауме, што си се воздигнал до небото, до пеколот ќе слезеш; зашто, ако во Содом се беа извршиле чудесата што станаа во тебе, тој и до ден денес ќе останеше.

²⁴ Но ви велам, дека на земјата Содомска ќе ѝ биде полесно на страшниот суд, отколку тебе.«

²⁵ Во тоа време, откако продолжи Исус, рече: »Те прославувам, Оче, Господи на небото и на земјата, оти си го сокрил тоа од мудрите и разумните, и си го открил на младенците.

²⁶ Да, Оче, зашто таква беше волјата Твоја.

²⁷ Сѐ ми е предадено од Мојот Отец и никој не Го познава Синот, освен Отецот; ниту Отецот Го познава некој освен Синот, и кому што сака Синот да Го открие.

²⁸ Дојдете при Мене сите изморени и обременети и Јас ќе ве успокојам;

²⁹ земете го Мојот јарем на себе и поучете се од Мене, бидејќи сум кроток и смирен по срце, и ќе најдете мир за душите ваши;

³⁰ зашто јаремот Мој е благ и бремето Мое е лесно.«