Марко 9 - Свето Писмо (Гаврилова) 1990

Христовото преображение. Исцелување на човек со нечист дух. Второто пророкување за страдањата. Борба за првенство. Понизените ќе се возвишат. Потребно е чување од соблазни.

¹ И им рече: »Вистина, ви велам: тука стојат некои, што нема да вкусат смрт, дури не го видат царството Божјо, дојдено во сила.«

² А по шест дни, Исус ги зеде со Себе Петра, Јакова и Јована и ги одведе сами во висока гора, насамо, и се преобрази пред нив.

³ Алиштата Му станаа светли, многу бели, како снег, какви што белилка на земјата не може да избели.

⁴ И им се јави Илија со Мојсеја, и разговараа со Исуса.

⁵ Тогаш проговори Петар и Му рече на Исуса: »Рави, добро ни е да бидеме овде; да направиме три сеници: една за Тебе, една за Мојсеја и една за Илија.«

⁶ Зашто не знаеше што да каже, оти беа многу уплашени.

⁷ И се појави облак, па ги засени; и од облакот дојде глас, кој велеше: »Овој е Мојот возљубен Син. Него слушајте Го!«

⁸ И одеднаш, кога погледнаа наоколу, никого веќе не видоа покрај себе, освен само Исуса.

⁹ А кога слегуваа од гората, им заповеда Он – никому да не кажуваат што виделе, додека Синот Човечки не воскресне од мртвите.

¹⁰ И го задржаа тој збор во себе, прашувајќи се еден со друг што значи тоа: »да воскресне од мртвите?«

¹¹ И Го прашаа, велејќи: »А зошто книжниците велат – дека најнапред треба да дојде Илија?«

¹² А Он, пак, одговори и рече: »Илија ќе дојде порано и ќе уреди сѐ, а Синот Човечки, како што е напишано за Него, треба да пострада многу и да биде понизен.

¹³ Но ви велам: дека и Илија дојде, како што е напишано за него, и му направија што сакаа.«

¹⁴ И кога дојде при учениците Свои, виде многу народ околу нив и книжници, кои се препираа со нив.

¹⁵ И штом Го виде, сиот народ се исплаши; а кога се приближија, Го поздравуваа.

¹⁶ Ги праша книжниците: »Зошто се препирате со нив?«

¹⁷ Тогаш еден од народот одговори и рече: »Учителе, го доведов при Тебе сина ми, во кого има нем дух;

¹⁸ и секогаш, каде и да го фати, го кутнува, и тој се запенува, и крцка со забите, и се здрвува. И им кажав на учениците Твои да го изгонат, но тие не можеа.«

¹⁹ А Исус одговори и рече: »О, роде неверен, до кога ќе бидам со вас? До кога ќе ве трпам? Доведете го при Мене!«

²⁰ И кога го доведоа кај Него – штом го виде, веднаш духот го стресе; и тој падна наземи и се валкаше запенет.

²¹ Го праша Исус татка му: »Колку време има откако станува тоа со него?« Тој одговори: »Од детинство;

²² и многупати духот го фрлал во оган, и во вода, за да го погуби; но, ако можеш, смили се над нас и помогни ни!«

²³ А Исус му рече: »Ако можеш да поверуваш? Сѐ е можно за оној што верува!«

²⁴ И одеднаш таткото на момчето извика и со солзи рече: »Верувам, Господи, помогни му на моето неверие!«

²⁵ А Исус, штом виде дека се собра многу народ, му забрани на нечистиот дух и му рече: »Дух нем и глув, Јас ти заповедам: излези од него, и не влегувај веќе во него!«

²⁶ И кога извика, силно го стресе и излезе; а момчето беше како мртво – така што мнозина велеа дека умрело.

²⁷ Исус, пак, откако го фати за рака, го исправи; и тоа стана.

²⁸ И кога влезе Исус во една куќа, учениците Негови Го прашаа насамо: »Зошто ние не можевме да го истераме?«

²⁹ Им одговори: »Тој род со ништо не може да се истера, освен со молитва и пост.«

³⁰ И кога излегоа оттаму, минеа преку Галилеја; и Он не сакаше некој да разбере.

³¹ Оти ги учеше учениците Свои и им велеше дека Синот Човечки ќе биде предаден во човечки раце, и ќе Го убијат, и на третиот ден по убивањето ќе воскресне.

³² Но тие не ги разбираа овие зборови и се плашеа да Го прашаат.

³³ И дојде во Капернаум; и кога беше дома, ги праша: »Што размислувавте меѓу себе патем?«

³⁴ Тие молчеа, зашто патем се препираа помеѓу себе, кој е поголем.

³⁵ Па, како седна, ги повика дванаесетте и им рече: »Кој сака да биде прв, нека биде последен од сите, и на сите – слуга!«

³⁶ И кога зеде едно дете, го постави меѓу нив, го прегрна и им рече:

³⁷ Кој прими едно такво дете во Мое име, Мене Ме прима, а кој Ме прима Мене, не Мене Ме прима, туку Оној, Кој Ме пратил.

³⁸ Тогаш Јован Му одговори и рече: »Учителе, видовме еден, кој во Твое име изгонува бесови, а не врви по нас; и му забранивме, оти не оди по нас.«

³⁹ А Исус рече: »Не бранете му, зашто никој, што прави чудо во Мое име, не ќе може наскоро да говори зло за Мене.

⁴⁰ Зашто, кој не е против вас, тој е со вас.

⁴¹ И кој ве напои со чаша вода во Мое име, дека сте Христови, вистина ви велам, нема да ја загуби својата награда.

⁴² А кој соблазни едно од овие мали, што веруваат во Мене, за него е подобро да му обесат воденички камен на вратот и да го фрлат в море.

⁴³ И ако те соблазнува раката твоја, отсечи ја; подобро е за тебе без рака да влезеш во животот, отколку да имаш две раце и да отидеш во пеколот, во неизгасливиот оган,

⁴⁴ каде што нивниот црв не гине, и огнот не изгаснува.

⁴⁵ И, ако те соблазнува ногата твоја, отсечи ја; подобро е за тебе сакат да влезеш во животот, отколку да ги имаш двете нозе и да бидеш фрлен во геената, во неизгасливиот оган,

⁴⁶ каде што нивниот црв не гине ни огнот се изгаснува.

⁴⁷ И, ако окото твое те соблазнува, извади го; подобро е за тебе со едно око да влезеш во царството Божјо отколку да имаш две очи и да бидеш фрлен во геената огнена,

⁴⁸ каде што нивниот црв не гине, и огнот не изгаснува.

⁴⁹ Зашто секој со оган ќе се посоли, и секоја жртва со сол ќе се осоли.

⁵⁰ Солта е добра; но, ако солта биде несолена, со што ќе се осоли? Затоа имајте сол во себе, и мир имајте помеѓу себе!«