Марко 5 - Свето Писмо (Гаврилова) 1990

Исусовото чудо над човек со нечист дух. Чудо со жената што болувала од крвотечение и чудо со Јаировата ќерка.

¹ Премина отаде море, во страната Гадаринска.

² И кога излезе Он од коработ, веднаш Го сретна еден човек од гробиштата со нечист дух.

³ Тој живееше во гробовите, и дури со вериги никој не можеше да го врзе;

⁴ оти многупати беше во окови и во вериги врзан, ама ги кршеше веригите и ги раскинуваше оковите, и никој не можеше да го скроти;

⁵ и секогаш, ноќе и дење, по гробиштата и по ридиштата викаше и се удираше со камења.

⁶ Штом Го виде Исуса оддалеку, притрча и Му се поклони.

⁷ Па, како извика со висок глас, рече: »Што имаш, Ти, со мене, Исусе, Сине на Севишниот Бог? Те заколнувам во Бога, не мачи ме!«

⁸ Зашто му беше рекол: »Дух нечисти, излези од човекот!«

⁹ И го праша: »Како те викаат?« А тој одговори и рече: »Легион ми е името, оти сме многу.«

¹⁰ И Го молеа многу да не ги пади од тој крај.

¹¹ А таму, по ридот пасеше голем број свињи.

¹² И сите бесови Го молеа и велеа: »Прати нѐ во свињине, да влеземе во нив.«

¹³ И Исус веднаш им позволи. Па, како излегоа, нечистите духови – влегоа во свињите; и се гргнаа свињите по стрмнината во морето, а беа околу две илјади; и се издавија во морето.

¹⁴ А оние, што ги пасеа свињите, побегнаа и известија во градот и по околијата. И мнозина излегоа да видат што станало.

¹⁵ И дојдоа при Исуса, и го видоа бесниот како седи облечен, и со здрав ум, во кого имаше легион, и се уплашија.

¹⁶ А оние, кои беа виделе, раскажуваа што стана со бесниот и со свињите.

¹⁷ И почнаа да Го молат да си отиде од нивните краишта.

¹⁸ А кога влезе во коработ, оној, што беше порано бесен, Го помоли да биде со Него.

¹⁹ Исус не му позволи, но му рече: »Оди дома при своите, па раскажи им што ти направи Господ и како те помилува.«

²⁰ Си отиде, и почна да раскажува по Десеттоградието што му направи Исус. И сите се чудеа.

²¹ А кога премина Исус со коработ пак на другата страна, при Него со собра многу народ. И беше покрај морето.

²² И ете, дојде еден од началниците на синагогата, по име Јаир; па, штом Го виде, падна пред нозете Негови

²³ и Го молеше многу, говорејќи: »Ќерка ми е на умирање; дојди и положи ги рацете над неа, за да оздрави и биде жива!«

²⁴ И појде со него. А по Него врвеше многу народ и Го притискаа.

²⁵ Една жена, што страдаше од крвотечение дванаесет години,

²⁶ и големи маки беше претрпела од мнозина лекари, потрошила сѐ што имала и никаква полза не видела, а ѝ станало дури уште полошо,

²⁷ штом чу за Исуса, се приближи одзади меѓу народот и се допре до облеката Негова;

²⁸ оти си велеше: »Само ако се допрам до облеката Негова, ќе оздравам!«

²⁹ И веднаш престана крвотечението, и таа осети во телото свое дека е излекувана од болеста.

³⁰ А Исус одеднаш почувствува во Себе како излезе сила од Него и се сврте кон народот па рече: »Кој се допре до облеката Моја?«

³¹ Учениците Негови Му рекоа: »Гледаш дека народот Те притиска, а прашуваш: Кој се допре до Мене?«

³² Но Он гледаше наоколу, за да ја види онаа, што го направи тоа.

³³ Жената, пак, се уплаши и трепереше; па, знаејќи што стана со неа, се приближи, падна пред Него и Му ја кажа целата вистина.

³⁴ А Он ѝ рече: »Ќерко, верата твоја те спаси; оди си со мир и биди здрава од болеста своја!«

³⁵ Додека Он уште зборуваше, дојдоа од кај началникот на синагогата и рекоа: »Ќерка ти умре; што Му создаваш уште труд на Учителот?«

³⁶ Но Исус, откако ги чу тие зборови, му рече: »Не бој се, а само верувај!«

³⁷ И никому не му позволи да оди со Него, освен на Петра, на Јакова и на Јована, братот на Јакова.

³⁸ Дојде во куќата на началникот на синагогата и виде смут, плачење и силно врискање.

³⁹ И кога влезе, им рече: »Што сте се развикале и расплакале? Детето не е умрено, туку спие.«

⁴⁰ А тие Му се потсмеваа. Он, пак, откако ги истера сите, ги зеде таткото и мајката на девојчето и оние што беа со Него, и влезе каде што лежеше девојчето.

⁴¹ И, кога ја фати раката на девојчето, рече: »Талита, куми!« – што значи: »Девојко, тебе ти велам, стани!«

⁴² И девојката одеднаш стана, и почна да оди, бидејќи имаше дванаесет години. И сите се зачудија многу.

⁴³ А Он строго им заповеда, никој да не разбере за тоа, и рече: »Дајте ѝ да јаде!«