Лука 20 - Свето Писмо (Гаврилова) 1990

Христос одговара за Својата власт. Парабола за лошите лозари. За данокот и за воскресението на мртвите. Чиј Син е Исус? Потребно е чување од книжниците.

¹ Кога Он, во еден од оние денови, го поучуваше народот во храмот и го проповедаше Евангелието, пристапија првосвештениците и книжниците со старешините

² и Му рекоа, велејќи: »Кажи ни, со каква власт го вршиш тоа, или кој ти ја дал таа власт?«

³ А Он им одговори и рече: »Ќе ве прашам и Јас еден збор, и кажете Ми:

⁴ крштавањето Јованово од небото ли беше, или од луѓето?«

⁵ А тие, размислувајќи помеѓу себе, си велеа: »Ако кажеме, ‚Од небото‘, ќе рече: ‚Зошто не му поверувавте?‘

⁶ Ако, пак, речеме – ‚Од луѓето‘, тогаш сиот народ ќе не затрупа со камења, бидејќи е уверен дека Јован беше пророк.«

⁷ Па одговорија: »Не знаеме од каде е.«

⁸ Исус им рече: »Ни Јас нема да ви кажам, со каква власт го вршам тоа.«

⁹ И почна да му ја раскажува на народот оваа парабола: »Еден човек насади лозје и го предаде на лозари, па си отиде на подолго време.

¹⁰ А подоцна испрати кај лозарите еден слуга, за да му дадат од плодовите на лозјето; но лозарите го натепаа и го пуштија празен.

¹¹ И прати одново друг слуга: но тие и него го натепаа и го понизија, па го испратија празен.

¹² Испрати и трет, а тие и него го ранија и го испадија.

¹³ Тогаш господарот на лозјето рече: ‚Што да направам? Ќе го испратам својот сакан син; можеби, кога ќе го видат, ќе се засрамат.‘

¹⁴ Но лозарите, штом го видоа, си размислуваа меѓу себе, велејќи: ‚Овој е наследникот! Ајде да го убиеме и наследството ќе биде наше!‘

¹⁵ И кога го изведоа надвор од лозјето, го убија. Што ќе им направи, пак, господарот на лозјето?

¹⁶ Ќе дојде и ќе ги погуби овие лозари, а лозјето ќе го предаде на други.« А оние, што слушаа, рекоа: »Да не даде Бог!«

¹⁷ Но Он, кога ги погледна, им рече: »Што значи тогаш напишаното: ‚Каменот што го отфрлија ѕидарите, стана глава на аголот?‘

¹⁸ Секој што падне врз тој камен, ќе се разбие; а врз кого тој падне, ќе го здроби.«

¹⁹ И во тој час првосвештениците и книжниците сакаа да стават рака на Него, но се плашеа од народот; оти разбраа дека за нив ја кажа оваа парабола.

²⁰ И следејќи Го, испратија и лукави луѓе, кои се претставуваа за праведни, за да Го фатат во некој збор и да Го предадат на поглаварите и на власта управникова.

²¹ И Го прашаа, велејќи: »Учителе, знаеме дека право говориш и учиш, и не гледаш кој што е, туку вистински поучуваш за патот Божји;

²² позволено ли е да даваме данок на ќесарот или не?«

²³ А Он го разбра нивното лукавство и им рече: »Што Ме искушувате?

²⁴ Покажете Ми еден динариј: Чиј образ и натпис има?« Тие одговорија: »Ќесарев.«

²⁵ Па им рече: »Дајте го ќесаровото на ќесарот, а Божјото на Бога!«

²⁶ И не можеа да ги покудат зборовите Негови пред народот, но се почудија на одговорот Негов и замолкнаа.

²⁷ Тогаш пристапија некои од садукеите, што тврдат дека нема воскресение, па Го прашаа, велејќи:

²⁸ Учителе, Мојсеј ни напиша: ако некој оженет умре без деца, брат му да ја земе неговата жена, и да го подигне потомството на брата си.

²⁹ Имаше седум браќа и првиот, откако се ожени, умре без деца;

³⁰ жена му ја зеде вториот, но и тој умре без деца;

³¹ ја зеде и третиот, а така исто и сите седуммина и умреа без деца;

³² по сите нив, умре и жената.

³³ При воскресението, пак, на кого од нив таа ќе му биде жена, бидејќи со седуммината живеела?

³⁴ Им одговори Исус и рече: »Синовите од овој век се женат и мажат;

³⁵ но оние, што ќе се удостојат да го добијат оној свет и воскресението од мртвите, ниту ќе се женат, ниту ќе се мажат,

³⁶ и да умрат веќе не можат, оти се еднакви со ангелите и, бидејќи се синови на воскресението, тие се синови Божји.

³⁷ А дека мртвите ќе воскреснат, тоа го посведочи и Мојсеј при капината, кога Го нарече Господа – Бог Авраамов, Бог Исаков и Бог Јаковов.

³⁸ А Бог не е Бог на мртвите, туку на живите, оти во Него се сите живи.«

³⁹ На тоа, некои од книжниците, рекоа: »Учителе, добро рече!«

⁴⁰ И не смееја повеќе за ништо да Го прашаат. А Он им рече:

⁴¹ »Како, пак, велат дека Христос е син Давидов?

⁴² Та и сам Давид вели во книгата на псалмите: ‚Му рече Господ на Мојот Господ: седи од Мојата десна страна,

⁴³ дури не ги положам непријателите Твои во подножјето на нозете Твои!‘

⁴⁴ И така, Давид, значи, Го нарече Господ. Како тогаш да му е Он син?«

⁴⁵ И кога сиот народ слушаше, Он им рече на учениците Свои:

⁴⁶ Чувајте се од книжниците, што милуваат да одат променети и сакаат поздрави по пазариштата, предни места по синагогите и да се први на гозбите;

⁴⁷ што ги подјадуваат домовите на вдовиците и лицемерно долго се молат; тие ќе добијат потешка пресуда.