Лука 18 - Свето Писмо (Гаврилова) 1990

Парабола за молбата на вдовицата и за молитвата на фарисејот и митникот. Исус ги повикува децата кон Себе. Опасноста од богатството. Третото пророкување за страдањата. Исцеление за слепиот.

¹ Им кажа и парабола за тоа, оти секогаш треба да се молат да не паѓаат со духот.

² И рече: »Во еден град имаше судија, кој од Бога не се плашеше, ниту од луѓето се срамуваше.

³ Во истиот град живееше една вдовица и доаѓаше кај него, велејќи: ‚Заштити ме од мојот противник!‘

⁴ Но тој за долго време нејќеше. Најпосле си рече во себе: ‚Иако од Бога не се бојам и од луѓето не се срамувам,

⁵ но, бидејќи оваа вдовица не ми дава мир, ќе ја заштитам, за да не доаѓа веќе и да не ми додева.‘«

⁶ И рече Господ: »Чујте што зборува несправедливиот судија!

⁷ Та Бог ли нема да ги заштити Своите избраници, што викаат кон Него дење и ноќе; макар и да забави?

⁸ Ви велам, ќе ги заштити набргу. Но Синот Човечки, кога ќе дојде, ќе најде ли вера на земјата?«

⁹ А на оние, што беа уверени во себе дека се праведни, и ги презираа другите, им ја кажа оваа парабола:

¹⁰ »Два човека влегоа во храм да се помолат; едниот фарисеј, а другиот митник.

¹¹ Кога застана, фарисејот вака се молеше во себе: ‚Боже, Ти благодарам што не сум како другите луѓе: разбојници, несправедливи, прељубодејци, или како овој митник.

¹² Постам двапати во седмицата, давам десеток од сѐ што придобивам.‘

¹³ А митникот стоеше оддалеку; не смееше дури и очите да ги подигне кон небото, туку се удираше в гради и велеше: ‚Боже, биди милостив спрема мене грешниот!‘

¹⁴ Ви велам: дека тој си отиде дома повеќе оправдан, отколку оној; зашто секој што се воздига, ќе биде понизен, а кој се понизува ќе биде воздигнат.«

¹⁵ При Него донесуваа и младенци, за да се допре до нив; а учениците, штом ќе видеа, им забрануваа.

¹⁶ Но Исус, кога ги повика, им рече: »Оставете ги децата да доаѓаат при Мене, и не пречете им, зашто на такви е царството Божјо!

¹⁷ Вистина ви велам: кој не го прими царството Божјо како дете, нема да влезе во него.«

¹⁸ И Го праша еден управник, велејќи: »Учителе добар, што да направам за да наследам живот вечен?«

¹⁹ А Исус му рече: »Зошто ме наречуваш добар? Никој не е добар, освен еден Бог.

²⁰ Ги знаеш заповедите: не прељубодејствувај, не убивај, не кради, не сведочи лажно, почитувај ги татка си и мајка си.«

²¹ А тој рече: »Сето тоа сум го запазил од младоста своја.«

²² Штом го чу тоа, Исус му рече: »Уште едно не ти достига: продај сѐ што имаш и раздај го на сиромаси, и ќе имаш сокровиште на небото; потоа дојди и врви по Мене!«

²³ А тој, кога го чу тоа, се нажали, оти беше многу богат.

²⁴ Штом виде дека тој многу се разжалости, Исус рече: »Колку е тешко во царството Божјо да влезат оние што имаат богатство?

²⁵ Полесно ѝ е на камила да мине низ иглени уши, отколку богат да влезе во царството Божјо.«

²⁶ Оние, што го чуја тоа, рекоа: »Тогаш, кој може да се спаси?«

²⁷ А Он одговори: »Неможното за луѓето е можно за Бога.«

²⁸ Петар, пак, рече: »Ете, ние оставивме сѐ и врвиме по Тебе.«

²⁹ Он им рече: »Вистина ви велам, дека нема ниеден, што оставил куќа или родители, или браќа, или сестри, или жена, или деца, заради царството Божјо,

³⁰ а да не добил многу повеќе, од тоа уште сега, во ова време, а во идниот век – и живот вечен.«

³¹ И кога ги зеде со Себе дванаесетте, им рече: »Еве, одиме кон Ерусалим и сѐ ќе се исполни, што напишале пророците за Синот Човечки:

³² дека ќе Го предадат на незнабошци и ќе се потсмеваат со Него, ќе Го оскрбат и ќе Го плукаат,

³³ ќе Го бичуваат и ќе Го убијат, и на третиот ден ќе воскресне.«

³⁴ Но тие ништо од ова не разбраа; овие зборови за нив беа сокриени и тие не разбраа што им кажа.

³⁵ А кога се приближуваше Он до Ерихон, еден слепец седеше крај патот и просеше;

³⁶ и штом чу дека покрај него врви народ, праша: »Што е тоа?«

³⁷ Му кажаа дека минува Исус Назареецот.

³⁸ Тогаш тој извика и рече: »Исусе, Сине Давидов, помилуј ме!«

³⁹ Оние, што одеа напред, го искараа да молчи; но тој уште погласно викаше: »Сине Давидов, помилуј ме!«

⁴⁰ Исус застана и заповеда да Му го доведат. И кога оној се приближи до Него, го праша,

⁴¹ велејќи: »Што сакаш да ти направам?« Тој рече: »Господи, да прогледам!«

⁴² Тогаш Исус му рече: »Прогледај! Верата твоја те спаси.«

⁴³ И одеднаш прогледа и тргна по Него, славејќи Го Бога. И сиот народ, кога го виде тоа, Му воздаде слава на Бога.