Јован 11 - Свето Писмо (Гаврилова) 1990

Лазаровото воскресение. Старешините свештенички се договараат да Го убијат Исуса.

¹ Беше, пак, болен некој си Лазар, од Витанија, од местото на Марија и нејзината сестра Марта.

² А Марија, чиј брат Лазар се разболе, беше онаа, која Го помаза Господа со миро и ги избриша нозете Негови со својата коса.

³ Тогаш сестрите нарачаа по Него, велејќи: »Господи, ете, оној што го милуваш, болен е.«

⁴ Штом чу Исус, рече: »Таа болест не е за умирање, туку за слава Божја, за да се прослави Синот Божји преку неа.«

⁵ А Исус ја сакаше Марта, и сестрата нејзина, и Лазара.

⁶ А кога чу дека е болен, тогаш остана два дена во местото, каде што се наоѓаше.

⁷ Потоа им рече на учениците: »Да отидеме пак во Јудеја!«

⁸ Учениците Му рекоа: »Рави, сега сакаа да Те убијат со камења, и пак ли таму ќе одиш?«

⁹ Исус одговори: »Нели дванаесет часови има во денот? Кој оди дење, не се сопиња, зашто ја гледа светлината на овој свет;

¹⁰ а кој оди ноќе, се сопиња, оти нема светлина во него.«

¹¹ Ова им го кажа, а потоа им рече: »Лазар, пријателот наш, заспал; но ќе отидам да го разбудам.«

¹² Тогаш учениците Негови рекоа: »Господи, ако заспал, ќе стане.«

¹³ Исус го рече тоа за смртта негова, а тие мислеа дека говори за заспивање со сон.

¹⁴ Тогаш рече Исус отворено: »Лазар умре.

¹⁵ Но се радувам заради вас, зашто не бев таму, та да поверувате – туку, да отидеме при него.«

¹⁶ Тогаш Тома, наречен Близнак, им рече на учениците: »Да отидеме и ние да умреме со него.«

¹⁷ Кога дојде Исус, најде, дека тој веќе четири дена е во гроб.

¹⁸ А Витанија беше близу до Ерусалим, околу петнаесет стадии;

¹⁹ и мнозина Јудејци беа дошле при Марта и Марија да ги утешат за брата им.

²⁰ Кога чу Марта дека иде Исус, излезе пред Него; а Марија седеше дома.

²¹ Тогаш Марта Му рече на Исуса: »Господи, ако беше Ти овде, немаше да умре брат ми.

²² Но и сега знам што и да посакаш од Бога, Бог ќе ти даде.«

²³ Исус ѝ рече: »Твојот брат ќе воскресне.«

²⁴ Марта Му рече: »Знам дека ќе воскресне при воскресението, во последниот ден.«

²⁵ А Исус ѝ рече: »Јас сум воскресението и животот; кој верува во Мене, и да умре, ќе живее.

²⁶ И секој, што живее и верува во Мене, нема да умре довека. Го веруваш ли тоа?«

²⁷ Таа Му одговори: »Да, Господи, јас поверував дека си Ти Христос, Синот Божји, што треба да дојде во светов.«

²⁸ Штом го рече тоа, отиде и ја повика сестра си Марија тајно, велејќи: »Учителот е овде и те вика.«

²⁹ Таа кога чу, стана бргу и отиде при Него;

³⁰ оти Исус уште не беше дошол во селото, а стоеше, каде што Го беше дочекала Марта.

³¹ Јудејците, што беа со неа дома и ја утешуваа, кога видоа дека Марија стана бргу и излезе, отидоа и тие по неа, мислејќи оти ќе оди на гробот да плаче.

³² А Марија, штом пристигна таму, каде што беше Исус и кога Го виде, падна пред нозете Негови и рече: »Господи, да беше Ти овде, немаше да умре брат ми.«

³³ Исус, пак, кога ја виде како плаче, и Јудејците што беа дошле со неа како плачат, се натажи и се возмути,

³⁴ па рече: »Каде сте го положиле?« Му рекоа: »Господи, дојди и види!«

³⁵ Исус просолзи.

³⁶ Тогаш Јудејците рекоа: »Гледај, колку го милувал.«

³⁷ Некои од нив, пак, велеа: »Не можеше ли Овој, што ги отвори очите на слепиот, да направи и овој да не умре?«

³⁸ А Исус, пак, се нажали во Себе и дојде до гробот; тоа беше пештера и камен навален на неа.

³⁹ И рече Исус: »Кренете го каменот!« Марта, сестрата на умрениот, Му рече: »Господи, мириса веќе; оти четири дена има откако е умрен.«

⁴⁰ Исус ѝ рече: »Не ли ти реков, дека, ако поверуваш, ќе ја видиш славата Божја?«

⁴¹ Тогаш го дигнаа каменот, каде што лежеше умрениот. А Исус ги подигна очите угоре и рече: »Оче, Ти благодарам, оти Ме послуша.

⁴² А Јас знаев дека Ти секогаш Ме слушаш; но ова го реков заради народов што стои наоколу, за да поверуваат дека Ти си Ме пратил.«

⁴³ Кога го рече ова, извика со висок глас: »Лазаре, излези надвор!«

⁴⁴ И излезе умрениот, завиткан во платно по рацете и нозете, а лицето забрадено со крпа. Им рече Исус: »Одвиткајте го и оставете го да оди!«

⁴⁵ Тогаш мнозина од Јудејците, што беа дошле со Марија и видоа што направи Исус, поверуваа во Него.

⁴⁶ А некои од нив отидоа при фарисеите и им рекоа што направи Исус.

⁴⁷ Тогаш првосвештениците и фарисеите се собраа на совет и рекоа: »Што да правиме? Овој Човек прави многу чудеса.

⁴⁸ Ако Го оставиме така, сите ќе поверуваат во Него и ќе дојдат Римјаните, па ќе ни ја одземат и земјата и народот.«

⁴⁹ А еден, пак, од нив, Кајафа, кој таа година беше првосвештеник, им рече: »Вие ништо не знаете,

⁵⁰ ниту помислувате, дека е поарно за нас да умре еден човек за народот, отколку сиот народ да пропадне.«

⁵¹ А ова не го рече тој сам од себе, туку, бидејќи првосвештеник таа година, прорече дека Исус ќе умре за народот;

⁵² и не само за народот, туку и за да ги собере заедно растурените чеда Божји.

⁵³ Од тој ден, пак, се согласија да Го убијат.

⁵⁴ Заради тоа Исус веќе не одеше јавно меѓу Јудејците, а оттаму отиде во крај, близу една пустина, во градот наречен Ефрем, и таму се задржа со учениците Свои.

⁵⁵ А се наближуваше Пасха јудејска и мнозина од тој крај отидоа во Ерусалим пред Пасхата, за да се очистат.

⁵⁶ Тогаш Го бараа Исуса и, стоејќи во храмот, си разговараа меѓу себе: »Што мислите? Нема ли да дојде на празникот?«

⁵⁷ А првосвештениците и фарисеите беа веќе издале заповед, ако некој узнае каде е, да јави, за да Го фатат.