Јаков 3 - Свето Писмо (Гаврилова) 1990

Грешен јазик. Премудроста одозгора.

¹ Не барајте, браќа мои, мнозина да станувате учители, знаејќи дека поголемо осудување ќе добиеме,

² оти сите ние многу грешиме. Но оној, кој во зборови не греши, тој е совршен човек, силен да го обузда и целото тело.

³ Ете, и на коњите им клаваме узда, за да ни се покоруваат, и да управуваме со целото нивно тело.

⁴ Па, ете, и лаѓите, иако се толку големи и силно гонети од бурни ветрови, со мала крмичка се управуваат онаму каде што кормиларот сака;

⁵ а така и јазикот е мал орган, но големи работи зборува. Ете, мал оган, а колку голема гора запалува;

⁶ и јазикот е оган, свет полн со неправда; јазикот се наоѓа во таква положба меѓу нашите органи, што го осквернува целото тело и го пали времето на нашиот живот, воспалувајќи се сам од пеколот.

⁷ Зашто секаков вид ѕверови и птици, лазачи и риби, се скротува и се припитомува од човечкиот род,

⁸ а јазикот никој не може да го скроти: тој е немирно зло и полн со смртоносен отров.

⁹ Со него Го благословуваме Бога и Отецот, со него ги колнеме луѓето, создадени според подобието Божјо.

¹⁰ Од истата уста излегува и благословот и клетвата. Не треба, браќа мои, тоа така да биде.

¹¹ А тече ли од еден ист извор слатка и горчлива вода?

¹² Може ли, браќа мои, смоквата да раѓа маслинки, или лозата смокви? Така, од еден ист извор не може да тече солена и слатка вода.

¹³ Кој е меѓу вас мудар и умен, нека ги покаже преку своето добро однесување делата свои во кротост и мудрост.

¹⁴ Но, ако во срцата свои имате горчлива завист и карање, не фалете се и не лажете против вистината:

¹⁵ тоа не е мудрост, која доаѓа одозгора, туку земна, душевна, бесовска;

¹⁶ оти, каде што има завист и карање, таму има неслога и сѐ е лошо.

¹⁷ А мудроста, што иде одозгора, е најнапред чиста, а потоа мирна, кротка, покорна, полна со милост и нелицемерна.

¹⁸ Плодот, пак, на правдата во мир се сее од миротворците.