Лука 1 - Нов превод на Новиот Завет 2023

Предговор и посвета

¹ Бидејќи мнозина се обидоа да состават повест за настаните што се беа случиле меѓу нас,

² како што ни ги предадоа оние што уште од почетокот беа очевидци и слу­жители на Словото,

³ затоа, најпочитуван Теофиле, и мене ми се виде добро, откако испитав подробно сѐ од почетокот, да ти опишам по ред,

⁴ за да ја познаеш веродостојноста на тоа, во кое си поучуван.

Ангел го објавува раѓањето на Јован Крстител

⁵ Во деновите на Ирод, јудејскиот цар, имаше еден свештеник по име За­ха­рија, од редот на Авија; а жена му беше од Ароновите ќерки и се викаше Ели­са­вета.

⁶ И обајцата беа праведни пред Бога, постапувајќи беспрекорно според сите Господови заповеди и повелби.

⁷ Тие немаа деца, зашто Елисавета бе­ше неплодна; а обајцата беа веќе во поод­ми­нати години.

⁸ Еднаш, додека тој по редот на својот чин служеше пред Бога,

⁹ според обичајот на свештенството, нему му се падна ждрепката да влезе во Господовиот храм и да покади.

¹⁰ За време на кадењето целото мноштво народ се молеше надвор.

¹¹ Тогаш му се јави ангел Господов, кој стоеше од десната страна на кадилниот жртвеник.

¹² Захарија се вознемири кога го виде и страв го обзеде.

¹³ Но ангелот му рече: „Не плаши се, Захарија, зашто твојата молба е ус­ли­шана и жена ти Елисавета ќе ти роди син и ќе му дадеш име Јован.

¹⁴ И ќе ти биде радост и веселие и мно­зина ќе се зарадуваат поради негово­то ра­ѓање.

¹⁵ Зашто тој ќе биде велик пред Гос­под и нема да пие вино ниту жесток пијалак, а ќе се исполни со Светиот Дух уште во утробата на својата мајка;

¹⁶ и мнозина од Израилевите синови ќе обрати кон нивниот Господ Бог;

¹⁷ и тој ќе оди пред Него во духот и си­лата на Илија, за да ги сврти срцата на татковците кон децата и непокорни­те кон мудроста на праведните, па да Му приготви на Господа подготвен народ.“

¹⁸ А Захарија му рече на ангелот: „По што ќе го познам тоа? Зашто јас сум стар, а и жена ми е веќе во поодминати години.“

¹⁹ Ангелот му одговори и рече: „Јас сум Гаврил кој стои пред Бога; пратен сум да зборувам со тебе и да ти го благовестам ова;

²⁰ и ете, ти ќе замолкнеш и не ќе можеш да зборуваш до оној ден кога ќе се случи тоа, затоа што не им поверува на моите зборови, што ќе се исполнат во свое време.“

²¹ Народот го чекаше Захарија и се чудеше зошто се задржа во храмот.

²² А кога излезе, не можеше да зборува со нив; и така разбраа дека имал ви­дение во храмот. Тој им објаснуваше со знаци, но остануваше нем.

²³ И откако се исполнија деновите на него­ва­та служба, тој се врати дома.

²⁴ По тие денови зачна неговата жена Елисавета и криеше пет месеци, велејќи:

²⁵ „Така ми направи Господ во дено­ви­те кога погледна милостиво на мене за да го отстрани мојот срам меѓу луѓето.“

Ангел Господов го објавува скорото Исусово раѓање

²⁶ А во шестиот месец ангелот Гаврил беше испратен од Бога во галилејскиот град, по име Назарет,

²⁷ кај една девојка, свршена за маж по име Јосиф, од Давидовиот дом; а името на девојката беше Марија.

²⁸ И кога дојде ангелот кај неа, рече: „Радувај се, благодатна! Господ е со тебе! Благословена си ти меѓу жените!“

²⁹ А таа, штом го виде, се вознемири од неговите зборови и размислуваше каков ли е тој поздрав.

³⁰ И ангелот ѝ рече: „Не плаши се, Марија, зашто си нашла благодат во Бога;

³¹ и ете, ќе зачнеш во утробата и ќе родиш Син, и ќе Му дадеш име Исус.

³² Тој ќе биде велик и ќе се нарече Син на Севишниот; и ќе Му го даде Господ Бог престолот на Неговиот татко Давид;

³³ и ќе царува над Јакововиот дом довека и Неговото царство нема да има крај.“

³⁴ А Марија му рече на ангелот: „Ка­ко ќе биде тоа кога јас не знам за маж?“

³⁵ Ангелот ѝ одговори и рече: „Све­ти­от Дух ќе слезе врз тебе и силата на Се­вишниот ќе те осени; па затоа и Светиот, Кој ќе се роди, ќе се нарече Син Божји.

³⁶ Ете и Елисавета, твојата роднина, за која велат дека е неплодна, и таа зачна син во староста и веќе е во шестиот месец;

³⁷ зашто за Бога ништо не е невозможно.“

³⁸ Марија, пак, рече: „Еве ја Господовата слугинка; нека ми биде според твоите збо­рови!“ И ангелот си отиде откај неа.

Марија во посета кај Елисавета

³⁹ Во тие денови Марија стана и поита во горскиот крај, во Јудиниот град;

⁴⁰ па влезе во домот на Захарија и ја поздрави Елисавета.

⁴¹ Штом Елисавета го слушна поздра­вот на Марија, детето заигра во нејзината утроба; и Елисавета се исполни со Светиот Дух,

⁴² па извика со силен глас и рече: „Бла­гос­ло­вена си ти меѓу жените и благословен е плодот на твојата утроба!

⁴³ И од каде кај мене ова, да дојде при мене мајката на мојот Господ?

⁴⁴ Зашто, ете, штом гласот од твојот поздрав дојде до моите уши, детето радосно заигра во мојата утроба.

⁴⁵ И блажена е таа што поверува дека ќе се исполни она што ѝ е кажано од Господ.“

⁴⁶ А Марија рече: „Мојата душа Го ве­лича Господ

⁴⁷ и мојот дух се зарадува во Бога, мојот Спасител,

⁴⁸ зашто погледна на смиреноста на Својата слугинка и, ете, отсега ќе ме нарекуваат блажена сите поколенија;

⁴⁹ зашто Силниот ми направи големи дела, и свето е Неговото име;

⁵⁰ и Неговата милост е од поколение на поколение за оние што се бојат од Него.

⁵¹ Тој покажа сила со Својата рака; ги распрсна оние што се гордеат со мислите на своите срца;

⁵² ги симна силните од престоли и ги воздигна смирените;

⁵³ гладните ги исполни со добра, а бо­гатите ги отпушти празни;

⁵⁴ го прифати Израил, Својот слуга, сеќавајќи се на милоста,

⁵⁵ како што им зборуваше на нашите тат­ков­ци, на Авраам и на неговото потомство довека.“

⁵⁶ И остана Марија со неа околу три месеци, па се врати дома.

Раѓањето и обрезанието на Јован Крстител

⁵⁷ А на Елисавета ѝ дојде времето да роди, и таа роди син.

⁵⁸ Кога нејзините соседи и роднини слушнаа дека Господ ја удос­тоил со Својата милост, се ра­дуваа со неа.

⁵⁹ На осмиот ден дојдоа да го обрезат детето и сакаа да му го дадат името Захарија, по татко му.

⁶⁰ Но мајка му одговори и рече: „Не, туку ќе се вика Јован!“

⁶¹ И ѝ рекоа: „Никој нема меѓу твоите роднини кој го носи тоа име.“

⁶² И го прашаа со знаци татко му, ка­ко би сакал да го наречат.

⁶³ Тој побара штичка и ги напиша збо­ровите: „Јован му е името.“ И сите се зачудија.

⁶⁴ И веднаш му се отвори устата, и јазикот му се раврза, и тој прозборе, благословувајќи Го Бога.

⁶⁵ И сите соседи ги обзеде страв; и се разгласи за овој настан по це­лата горска Јудеја.

⁶⁶ Сите што слушнаа, го зедоа тоа при срце и велеа: „Што ли ќе стане од тоа дете?“ И Господовата рака беше со не­го.

Благодарствената пророчка песна на пророкот Захарија

⁶⁷ А татко му Захарија се исполни со Светиот Дух и пророкуваше, говорејќи:

⁶⁸ „Нека е благословен Господ, Израилевиот Бог, зашто го посети и го избави Својот на­род;

⁶⁹ и подигна за нас моќно спасение, во домот на Својот слуга Давид;

⁷⁰ како што говореше одамна преку устата на Своите свети пророци,

⁷¹ дека ќе нѐ спаси од нашите непријатели и од рацете на сите што нѐ мра­зат;

⁷² за да покаже милост над нашите тат­ков­ци и да си спомне за Својот свет завет,

⁷³ на заклетвата со која му се заколна на нашиот татко Авраам, дека ќе ни даде

⁷⁴ избавување од рацете на нашите неприја­тели, без страв да Му служиме

⁷⁵ во светост и правда пред Него, во сите денови од нашиот живот.

⁷⁶ А ти, дете, ќе се на­ре­чеш пророк на Севишниот, зашто ќе одиш пред Господовото лице за да Му ги подгот­виш Неговите патишта

⁷⁷ и да му дадеш на Неговиот народ да го познае спасението преку простува­ње на гревовите,

⁷⁸ а поради големото милосрдие на на­шиот Бог, со кое нѐ посети Исток од виси­ни­те,

⁷⁹ за да им блесне на оние што седат во темнина и во сенката на смртта, и да ги упати нашите нозе по патот на мирот.“

⁸⁰ А детето растеше и крепнеше со духот, и беше во пустина до денот кога се покажа пред Израил.