Евреите 10 - Нов превод на Новиот Завет 2023

Силата на жртвата Христова

¹ Бидејќи Законот ја има само сенката на идните добра, а не нивниот вистински лик, никогаш не мо­же со оние исти жртви, што се принесуваат секоја година, да ги усоврши оние кои пристапуваат.

² Инаку, зар не би престанале да се принесуваат, бидејќи оние што служат, еднаш очистени, не би имале веќе никакво сознание за гревовите.

³ Но преку жртвите секоја година се потсетуваат на гревовите,

⁴ бидејќи јунешката и јарешката крв не може да ги отпушти гревовите.

⁵ Затоа, влегувајќи во светот, Христос вели: „Жртви и дарови Ти не посака, а тело Ми приготви.

⁶ Сепаленици и жртви за гревот не Ти се угодни.“

⁷ Тогаш реков: „Ете, доаѓам – напишано е за Мене во поглавјето на книгата – да ја извршам, Боже, Твојата волја.“

⁸ Кога погоре рече: „Жртви и принос и сепаленици за гревот – што се принесуваат според Законот, Ти не посака и не Ти се угодни“,

⁹ а потоа рече: „Ете, доаѓам, Боже, да ја извршам Твојата волја“, со тоа Тој го укинува првото, за да го воспостави второто.

¹⁰ Според таа волја сме осветени со приносот на телото на Исус Христос еднаш засекогаш.

¹¹ И секој свештеник стои секој ден, служејќи и многупати принесувајќи ги истите жртви, кои никогаш не можат да ги отстранат гревовите;

¹² а Тој, принесувајќи само една жртва за гревовите, засекогаш седна оддесно на Бога,

¹³ и оттогаш чека сѐ додека Неговите непријатели не бидат поло­же­ни како подножје на Неговите нозе.

¹⁴ Зашто преку еден принос Тој осветените ги направи засекогаш совр­шени.

¹⁵ И Светиот Дух ни посведочи, заш­то, откако порано рече:

¹⁶ „Ова е заветот што ќе им го ветам по оние денови, вели Господ: Моите закони ќе ги ставам во нивните срца, и во нивните мисли ќе ги напишам.“ Тој додава:

¹⁷ „И за нивните гревови и беззаконија нема веќе да си спомнувам.“

¹⁸ А каде има простување за нив, таму веќе нема принос за грев.

Да Му пристапиме на Бога

¹⁹ И така, браќа, штом имаме слобода да влегуваме во светилиштето преку крвта на Исус,

²⁰ по нов и жив пат, што Тој ни го отвори низ завесата, односно преку Своето тело,

²¹ и бидејќи имаме велик Свештеник над Божјиот дом,

²² да пристапиме со искрено срце, во полна вера, откако ќе ги очис­тиме срцата од зла совест со попрскување и откако ќе го измиеме телото со чиста вода.

²³ И цврсто да го држиме исповеданието на нашата надеж, зашто верен е Оној што го даде ветувањето.

²⁴ И да бидеме внимателни еден кон друг за да се поттикнуваме кон љубов и добри дела,

²⁵ не изостанувајќи од нашите заеднички собири како што некои имаат обичај, туку да се бодриме еден со друг, и тоа толку повеќе, колку што гледате дека се приближува Денот.

²⁶ Зашто, ако своеволно продолжуваме да грешиме откако ја познавме вистината, тогаш нема веќе жртва за гревови,

²⁷ туку страшно очекување на суд и јаростен оган што ќе ги проголта противниците.

²⁸ Ако оној што го прекршил Мој­се­евиот Закон, доколку има двајца или тројца сведоци, безмилосно се казнува со смрт,

²⁹ тогаш, колку потешка казна, мислите, дека ќе заслужи оној што Го пога­зил Синот Божји и ја осквернил крвта на заветот, преку која е осветен, и Го навредил Духот на благодатта?

³⁰ Зашто ние Го знаеме Оној што ре­кол: „Одмаздата е Моја, Јас ќе наплатам“, вели Господ. И уште: „Господ ќе му суди на Својот народ.“

³¹ Страшно е да се падне во рацете на живиот Бог!

³² Но помнете ги вашите пора­нешни денови кога, откако се просветивте, претрпевте голема борба во стра­дањата,

³³ било затоа што бевте јавно изложени на срам и маки, било затоа што станавте соучесници на оние кои така стра­даа.

³⁴ Зашто вие и на моите окови се сожа­лив­те и со радост дозволивте вашиот имот да се разграби, знаејќи дека на небесата имате подобар и траен имот за себеси.

³⁵ И така, не напуштајте ја вашата смелост; таа ви носи голема награда.

³⁶ Вам ви е потребно трпение, па, откако ќе ја исполните Бож­јата волја, да го добиете ветеното;

³⁷ зашто уште малку, сосем малку, и „Оној што доаѓа, ќе дојде и нема да задоцни.

³⁸ А праведниот ќе живее преку верата; но ако отстапи нема да ѝ е мил на Мојата душа.“

³⁹ Ние, пак, не сме од оние што от­ста­пуваат и гинат, туку од оние што веруваат за спасение на душата.