Башталыш 42 - Инжил ЛС (2005)

Жусуптун агаларынын Мисирге келиши

¹ Жакып Мисирде буудай бар экенин билгенде, балдарына мындай деди: – Бир-бириңди карап олтура бересиңерби?

² Мисирде буудай бар деп уктум, барып дан сатып келгиле, ачарчылыктан кырылып калбайлы.

³ Ошентип Жусуптун он агасы буудай сатып алганы Мисирге кетти.

⁴ Бирок Жакып Жусуптун иниси Бенжаминди алар менен кошо жибербеди. Себеби непада бир кырсыкка кабылбагай эле деп коркту.

⁵ Ошентип, буудай сатып алганы келгендер менен бирге Ысрайылдын уулдары да Мисирге келди. Анткени Канаанда да ачарчылык болуп жаткан.

⁶ Мисирдин башчысы Жусуп өлкөнүн бүт элине буудай сатып жаткан. Агалары келип, маңдайлары жерге тийгенче ийилип, таазим этишти.

⁷ Жусуп бир туугандарын көрөрү менен тааныса да, бирок таанымаксанга салып, жекире минтип сүйлөдү: – Силер кайдан келдиңер?! – Канаан жеринен, азык сатып алалы деп келдик, – дешти алар.

⁸ Жусуп бир туугандарын тааныса да, алар аны таанышкан жок.

⁹ Жусуп агалары тууралуу көргөн түштөрүн эстеди да, аларга: – Силер чалгынчысыңар! Өлкөбүздүн кайсы жери корголбогонун билгени келдиңер! – деди.

¹⁰ – Жок, төрөбүз! – дешти алар. – Биз кулдарыңыз азык сатып алганы келдик.

¹¹ Баарыбыз бир атанын балдарыбыз. Түз жүргөн адамдарбыз. Биз, кулдарыңыз, чалгынчы болуп көргөн эмеспиз.

¹² – Жок, силер өлкөбүздүн корголбогон жерлерин билгени келдиңер, – деди Жусуп аларга.

¹³ Алар: – Биз, кулдарыңыз, он эки бир тууганбыз. Биз Канаан жериндеги бир атанын балдарыбыз. Кенжебиз атабыздын жанында калды, бирөөсү болсо жок болгон, – деп жооп беришти.

¹⁴ – Силер чалгынчысыңар дедим беле, чалгынчысыңар! – деди аларга Жусуп.

¹⁵ – Силерди мындай кылып текшерем. Фараондун аты менен ант берем, кенже иниңер бул жерге келмейинче, силер бул жерден кетпейсиңер.

¹⁶ Араңардан бирөөнү жибергиле, ал барып, иниңерди алып келсин. Калганыңар камакта болосуңар. Сөзүңөрдүн жалган-чыны текшерилет. Эгер жалган болсо, фараондун аты менен ант берем, силердин чалгынчы экениңер анык.

¹⁷ Ошентип Жусуп аларды үч күн каматып койду.

¹⁸ Үчүнчү күнү Жусуп мындай деди: – Мен Кудайдан корккон, сөзүмө турган адаммын, айткандарымды аткарсаңар, аман каласыңар.

¹⁹ Эгерде түз жүргөн адамдар болсоңор, анда бирөөң камакта калып, калганыңар ач олтурган үй-бүлөңөргө буудай жеткиргиле.

²⁰ Анан кенже иниңерди мага алып келгиле. Ошондо сөзүңөр чын экенин билем да, жаныңарды аман калтырам. Алар буга макул болушту.

²¹ Анан бири-бирине мындай дешти: «Инибизге жасаган ишибиздин жазасын тартып жатканыбыз анык. Ал бизге жалбарганда, кандай кыйналганын көрсөк да, укпай койбодук беле. Ошон үчүн башыбызга ушул мүшкүл түшүп олтурат».

²² Анан Рубен аларга: – Мен балага жамандык кылбагыла дебедим беле! Силер тил алган жоксуңар. Эми анын канынын кунун төлөп олтурабыз, – деди.

²³ Жусуп алардын сөзүн түшүнгөнүн агалары билишкен жок. Себеби Жусуп алар менен тилмеч аркылуу сүйлөшкөн эле.

²⁴ Жусуп алардан оолак барып, ыйлап жиберди. Анан кайра келип, алар менен сүйлөштү да, агаларынын арасынан Ысманды алып, баарынын көз алдында аны байлатты.

²⁵ Анан алардын каптарын данга толтуруп, күмүштөрүн болсо өз-өз каптарына кайра салдырып, жолго тамак-ашын белендеп берүүнү буйруду. Айтканы айткандай орундалды.

²⁶ Агалары данын эшектерине артып, жөнөп кетишти.

²⁷ Түнөгөнү токтогон жерден бири эшегине жем берейин деп кабынын оозун чечкенде, анын оозундагы күмүшүн көрдү.

²⁸ «Күмүшүмдү кайра бериптир, мынакей, ал кабымдын ичинде экен!» – деди ал бир туугандарына. Ошондо тигилердин жүрөгү түшүп, бири-биринен: «Кудайдын бул эмне кылганы?» – деп сурашты.

²⁹ Алар Канаанга, атасы Жакыпка келишкенде, башынан өткөргөндөрүн төкпөй-чачпай мындай деп айтып беришти:

³⁰ – Ошол жердин башчысы биз менен катаал сүйлөшүп, бизди жерди чалгындап жүрөсүңөр деди.

³¹ Биз болсо ага: «Биз түз жүргөн адамдарбыз, чалгынчы эмеспиз.

³² Он эки бир тууганбыз, бир атанын балдарыбыз. Бирөөсү жок болуп, а кенжебиз Канаанда атабыз менен калды», – дедик.

³³ Тигил жердин башчысы: «Силердин түз жүргөн адамдардан экениңерди мындайча текшерем. Бир тууганыңардын бирин менин жанымда калтырып, калганыңар ачка олтурган туугандарыңарга буудай жеткизип бергиле.

³⁴ Анан кенже иниңерди мага алып келгиле. Ошондо силердин чалгынчы эмес, түз жүргөн адамдар экениңерди билем. Бир тууганыңарды кайра коё берем, силер болсо бул жерде өз ишиңер менен жүрсөңөр болот», – деди.

³⁵ Алар каптарын бошотуп жатканда, ар биринин кабынан өздөрүнүн түйүлүү күмүштөрү чыкты. Түйүлүү күмүштөрүн көргөндө, алар да, атасы да коркуп кетти.

³⁶ Анан Жакып аларга: – Силер мени балдарымдан айрып жатасыңар. Жусуп жок, Ысман да жок, эми Бенжаминди да алып кетебиз дейсиңер. Башымдан шор кетпейт го! – деп кейиди.

³⁷ Рубен ошондо: – Эгер Бенжаминди сизге кайра алып келбесем, анда эки уулумду өлтүрүп салсаңыз болот. Бенжаминди мага тапшырыңыз, аны сизге кайра алып келем, – деди.

³⁸ – Жок, уулум силер менен барбайт, – деди Жакып. – Анын бир тууганы өлүп, өзү жалгыз калды. Жолдо бир кырсык болсо, менин ак баскан башымды кайгы менен көргө саласыңар.