Марк 11 - Мухаддес Китап

Ийсаның Ерусалимге салтанатлы түрде кириўи

¹ Олар Ерусалимге жақынлап, Зәйтүн таўының етегиндеги Бетфаге ҳәм Бетания деген аўылларға келгенде, Ийса шәкиртлериниң екеўин жумсап,

² оларға былай деди: – Қарсы алдыңыздағы аўылға барыңлар. Оған кириўден-ақ, еле ҳеш ким минбеген, байлаўлы турған бир гүррени табасызлар. Оны шешип, алып келиңлер.

³ Егер биреў сизлерден: «Неге бундай ислеп атырсызлар?» – деп сораса, сизлер: «Бул Ийемизге керек. Ол буны тез қайтарып жибереди», – деп жуўап бериңлер.

⁴ Олар барып, көшедеги дәрўаза қасында байланған гүррени тапты ҳәм оны шешип алды.

⁵ Сол жерде турған гейбиреўлер оларға: – Гүррени шешип алып не қылажақсызлар? – деп сорады.

⁶ Олар Ийсаның айтқанындай жуўап бергенде, адамлар оларға рухсат берди.

⁷ Гүррени Ийсаға алып келип, өзлериниң шапанларын оның үстине жапты, Ийса гүрреге минип алды.

⁸ Көп адамлар шапанларын жолға төсеп, ал гейбиреўлер даладағы тереклерден шақа кесип алып, жолға жайды.

⁹ Алдында ҳәм изде ерип киятырғанлар былай деп бақырысты: – «Ҳосанна! Жаратқан Ийениң аты менен келетуғын жарылқансын!

¹⁰ Бабамыз Даўыттың жақынлап киятырған Патшалығы жарылқанған! Ең жоқарыда ҳосанна!»

¹¹ Ийса Ерусалимге келип, Ибадатханаға кирди. Ол жерде ҳәмме нәрсени көзден кеширип болып, кеш болғанлықтан, он еки шәкирти менен Бетанияға кетти.

Ийсаның әнжир ағашын ғарғаўы

¹² Келеси күни олар Бетаниядан шыққанда, Ийса аш болды.

¹³ Ол алыстан жапырақлары менен қапланған бир әнжир ағашын көрип, оннан бир нәрсе табылар ма екен деп, қасына барды. Бирақ жемис беретуғын ўақты болмағанлықтан, жапырақларынан басқа ҳеш нәрсе таппады.

¹⁴ Сонда Ол ағашқа: – Буннан былай, мәңгиге сениң мийўеңнен ҳеш ким жемесин! – деди. Буны шәкиртлери де еситти.

Ийсаның Ибадатханадан сатыўшыларды қуўыўы

¹⁵ Олар Ерусалимге келгенде, Ийса Ибадатханаға кирип, ол жерден сатыўшылар менен алыўшыларды қуўып шығара баслады. Ақша алмастырыўшылардың столларын, кептер сатыўшылардың отырғышларын аўдарып таслады

¹⁶ ҳәм Ибадатхананың ҳәўлиси арқалы ҳеш кимге ҳеш нәрсе алып өтиўге рухсат етпеди.

¹⁷ Соңынан халыққа тәлим берип: – «Мениң Үйим ҳәмме халықлар ушын, Дуўа ететуғын үй деп аталады», – деп жазылмаған ба? Ал сизлер оны қарақшылардың уясына айландырдыңлар, – деди.

¹⁸ Бас руўханийлер ҳәм диний муғаллимлер буны еситип, Оны жоқ қылыўдың жолын изледи. Өйткени пүткил халық Ийсаның тәлимине таң қалысқанлықтан, олар Оннан қорқатуғын еди.

¹⁹ Кеш болғанда, Ийса шәкиртлери менен қаладан шығып кетти.

Қуўрап қалған әнжир ағашы

²⁰ Олар ерте азанда өтип баратырып, әнжир ағашының тамырына дейин қуўрап қалғанын көрди.

²¹ Петр болған ўақыяны есине түсирип, Ийсаға: – Устаз! Қара, Сен ғарғаған әнжир ағашы қуўрап қалыпты, – деди.

²² Ийса оларға жуўап берип: – Қудайға исениңлер.

²³ Сизлерге шынын айтып турман: егер ким де ким бул таўға: «Орныңнан көтерилип, теңизге қула», – десе ҳәм кеўлинде гүманланбай, айтқанының орынланатуғынына исенсе, оның айтқаны орынланады.

²⁴ Сонлықтан сизлерге айтатуғыным: дуўа еткениңизде нени сорасаңлар да, алғаныңызға исениң, сонда ол сизлерге бериледи.

²⁵ Дуўа етип турғаныңызда, биреўге өкпели болсаңыз, оны кешириң, сонда аспандағы Әкеңиз де сизлердиң гүналарыңызды кеширеди, – деди. [

²⁶ ]

Ийсаның бийлиги ҳаққында сораў

²⁷ Олар және Ерусалимге келди. Ийса Ибадатхананың ҳәўлисинде айланып жүргенде, Оған бас руўханийлер, диний муғаллимлер ҳәм ақсақаллар келип,

²⁸ Оннан: – Бул ислерди қандай бийлик пенен ислеп жүрсең ҳәм бундай бийликти Саған ким берди? – деп сорады.

²⁹ Ийса оларға жуўап берип: – Мен де сизлерге бир сораў берейин, жуўап бериңлер. Сонда Мен де бул ислерди қандай бийлик пенен ислейтуғынымды айтаман.

³⁰ Яқыяның шомылдырыўы аспаннан болды ма ямаса адамлардан ба? Жуўап бериңлер, – деди.

³¹ Олар өз ара ойласа баслады: «Егер „аспаннан“ десек, Ол: „Сонда неге оған исенбедиңлер“, дейди.

³² „Адамлардан“ дейик пе?» Бирақ ондай деўге халықтан қорқты, себеби ҳәмме Яқыяны ҳақыйқый пайғамбар деп санайтуғын еди.

³³ Сонлықтан олар Ийсаға: – Билмеймиз, – деп жуўап берди. Ийса оларға: – Ондай болса, Мен де сизлерге бул ислерди қандай бийлик пенен ислейтуғынымды айтпайман, – деди.