Isaiah 2 - ქართული ბიბლია სრული ვერსია

¹ ხილვა ესაიასი, ამოცის ძისა, იუდასა და იერუსალიმზე.

² და იქნება, რომ უკანასკნელ დღეებში განმტკიცდება მთა უფლის ტაძრისა, ყველა მთების სათავეში დადგება ის და ამაღლდება და დინებას დაიწყებს მისკენ ყველა წარმართი.

³ და დაიძვრებიან მრავალი ხალხები მისკენ და იტყვიან: „მოდით, ავიდეთ უფლის მთაზე, იაკობის ღმერთის სახლში, ის გვასწავლის თავის გზებს, და ვივლით მისი ბილიკებით.“ რადგან სიონიდან გამოვა რჯული, და უფლის სიტყვა – იერუსალიმიდან.

⁴ და განიკითხავს ის ერებს, და ამხილებს მრავალ ხალხებს; ისინი თავიანთ მახვილებს სახნისებად გამოჭედავენ და შუბისწვერებს – ნამგლებად. ხალხი ხალხის წინააღმდეგ აღარ აღმართავს მახვილს და ომს აღარასოდეს ისწავლიან.

⁵ სახლო იაკობისა, მოდით და ვიაროთ უფლის ნათელში!

⁶ მაგრამ შენ მიატოვე შენი ხალხი, სახლი იაკობისა, რადგან მისნობენ აღმოსავლეთის მსგავსად და ჯადოსნობენ ფილისტიმელთა და უცხოტომელთა მსგავსად; და მიეწებნენ უცხოტომელთა შვილებს.

⁷ და გაივსო მისი ქვეყანა ვერცხლითა და ოქროთი, და ბოლო არ უჩანს მათ საგანძურს; აივსო მათი ქვეყანა ცხენებით, ბოლო არა აქვს მის ეტლებს.

⁸ და გაივსო მისი ქვეყანა კერპებით, თავიანთი ხელით გაკეთებულს სცემენ თაყვანს, იმას, რაც მათმა ხელებმა გააკეთეს.

⁹ და დამდაბლდა ადამიანი და დამცირდა კაცი; და შენ ნუ შეუნდობ მათ.

¹⁰ კლდეთა მღვიმეებში შეასწარ და მიწაში დაემალე უფლის შიშსა და მისი დიდებულების ბრწყინვალებას.

¹¹ ადამიანის ზვიადი მზერა დამდაბლდება, და კაცთა ამპარტავანება დამცირდება, მხოლოდ უფალი განდიდდება იმ დღეს.

¹² რადგან ცაბაოთ უფლის დღე დაუდგება ყოველ ქედმაღალსა და ამპარტავანს და ყოველ აღზევებულს, და დამცირდება ის;

¹³ ლიბანის ყველა მაღალ და აზიდულ კედარს, ბაშანის ყველა მუხას;

¹⁴ ყველა მაღალ მთას, ყველა შემაღლებულ ბორცვს;

¹⁵ ყველა მაღალ გოდოლს, და ყველა გამაგრებულ გალავანს;

¹⁶ და თარშიშის ყველა ხომალდს, და ყველა მათ სასურველ ნივთს.

¹⁷ დამდაბლდება ადამიანის ქედმაღლობა, და დამცირდება კაცთა ამპარტავანება, მხოლოდ უფალი განდიდდება იმ დღეს.

¹⁸ ერთიანად გაქრებიან კერპები.

¹⁹ ადამიანები კლდეთა მღვიმეებსა და მიწის ნაპრალებში შეიხიზნებიან უფლის შიშით, და მისი დიდების ბრწყინვალებისაგან, როდესაც ის წამოიმართება ქვეყნიერების შესაზარად.

²⁰ იმ დღეს კაცი თხუნელებსა და ღამურებს გადაუყრის თავის ვერცხლის კერპებს და თავის ოქროს კერპებს, სათაყვანოდ რომ გაიკეთა.

²¹ და შეიხიზნებიან კლდეთა მღვიმეებსა და მიწის ნაპრალებში, შეიხიზნებიან უფლის შიშისაგან და მისი დიდების ელვარებისაგან, როდესაც ის წამოიმართება ქვეყნიერების შესაზარად.

²² ნუ მიენდობით ადამიანს, სული რომ ნესტოებში უდგას, რადგან რაღა ღირსება აქვს მას?