Ecclesiastes 12 - ქართული ბიბლია სრული ვერსია

¹ გახსოვდეს შენი გამჩენი სიჭაბუკეში, სანამ არ მოსულა გასიჭირის დღეები და არ დამდგარა წლები, როცა იტყვი: „აღარ არის სიამე მათში ჩემთვის;“

² სანამ არ დაბნელებულა მზე და სინათლე და მთვარე და ვარსკვლავები, და ღრუბლები არ დაბრუნებულან წვიმის შემდეგ,

³ იმ დღემდე, ვიდრე არ შეკრთებიან სასახლის მცველნი და ძლიერი მამაკაცები არ მოიხრებიან; მეწისქვილე ქალები შეწყვეტენ მუშაობას, რადგან მცირედნიღა დარჩებიან; ვიდრე თვალები დაებინდებათ სარკმლიდან მჭვრეტელთ;

⁴ ვიდრე დაიგმანებოდეს ქუჩის კარები, მიჩუმდებოდეს დოლაბის რაკუნი, მიწყდებოდეს ფრინველთა ჟრიამული, დადუმდებოდეს ყოველი გალობა;

⁵ როდესაც ადამიანს შეაშინებს სიმაღლე და გზებზე შიში დაივანებს, აყვავდება ნუში, დამძიმდება კალია და დაცხრება ვნებები, – რადგან მიდის ყოველი კაცი თავის საუკუნო სახლში და უკან მიჰყვებიან მოტირალნი;

⁶ ვიდრე გაწყდებოდეს ვერცხლის საბელი და დაიმსხვრეოდეს ოქროს აზარფეშა, კოკა გატყდებოდეს წყალზე და დაიშლებოდეს ოწინარის ბორბალი ჭაზე;

⁷ ვიდრე მიიქცეოდეს მტვერი მიწად, როგორიც იყო, და სული დაუბრუნდებოდეს ღმერთს, რომელმაც შთაგვბერა.

⁸ ამაოებათა ამაოება, – თქვა ეკლესიასტემ, – ყოველივე ამაოებაა!

⁹ იმას გარდა, რომ ბრძენი იყო ეკლესიასტე, ხალხსაც ასწავლიდა. წონიდა, იკვლევდა, სწავლობდა და თხზავდა მრავალ იგავს.

¹⁰ ეძებდა ეკლესიასტე სასურველ სიტყვებს და წრფელად ჩაიწერა ჭეშმარიტი სიტყვები.

¹¹ ბრძენთა სიტყვები დეზებივითაა, ჩაჭედილი ლურსმნების მსგავსია იგავთა კრებული, რომელიც ერთი მწყემსისაგან არის შთაგონებული.

¹² და კიდევ, შვილო ჩემო, გაფრთხილდი: ბევრი წიგნების წერას არა აქვს ბოლო და ბევრი ფიქრი ასუსტებს სხეულს.

¹³ მაშ მოვისმინოთ დასკვნა ყველაფერი ამისა: გეშინოდეს ღმერთისა და დაიცავი მისი მცნებები, რადგან სულ ესაა ადამიანის მოვალეობა.

¹⁴ რადგან ყველა საქმეს ღმერთი მიიტანს სამსჯავროზე, ყოველივე დაფარულსაც – კარგი იქნება ის თუ ცუდი.