Toini kirjani korinfilaisilla 6 - Uuši Šana vienankarjalakši

¹ Myö olemma Jumalan ruatotovarissat ta molimma teitä: ottakkua Jumalan armo vaštah niin, jotta še ei jäis tyhjäkši.

² Hiänhän šanou: – Oikieh aikah Mie kuulin šilma, pelaššukšen päivänä autoin šilma. Kačo, nyt on oikie aika! Kačo, nyt on pelaššukšen päivä!

Vaikeukšien keštämini

³ Myö elämmä kaikkien kera niin, jotta miän ruatuo ei moitittais.

⁴ Kaikella keinoin näytämmä, jotta olemma Jumalan käškyläisie. Myö šitkiešti keššämmä muokat, vaivat ta ahissukšet,

⁵ piekšämiset, tyrmäššä olot, ihmisjoukkojen elämöinnit, jykien ruavon, unettomat yöt ta pyhittämisen.

⁶ Miän mieli on puhaš, meilä on tietuo, myö olemma käršivällisie ta hyväšanasie. Meilä on Pyhä Henki ta myö puhtahin šytämin tykkyämmä toini toista.

⁷ Meilä on tositieto ta meissä näkyy Jumalan väki. Oikie elämä on meilä miekkana oikiešša kiäššä ta šuojarautana vašemešša.

⁸ Meitä kunnivoitetah ta pahekšitah, meistä paissah pahua ta meitä kiitetäh. Meitä pietäh valehtelijina, ka myö pakajamma totta.

⁹ Meitä niin kuin ei tiijettäis, ka kuitenki miät tunnetah hyvin. Myö kävelemmä kuoloman terällä, ka kuitenki olemma henkissä.

¹⁰ Meilä on murehta, ka myö olemma aina iloset. Olemma köyhie, ka miän kautti monet pohatutah. Meilä ei ole mitänä, ka kaikki on miän.

¹¹ Korinfilaiset, myö pakajamma teilä šuorah, miän šytämet on avauvuttu teilä.

¹² Šielä on teilä tilua, vain tiän šytämissä on ahašta.

¹³ Ruatakkua työ meilä niin kuin myö teilä – pakajan teilä kuin omilla lapšillani – työ niise avakkua meilä omat šytämet!

Elävän Jumalan koti

¹⁴ Elkyä mänkyä šamoih aisoih niijen kera, ket ei ušota. Mitä yhtehistä on oikiella ta viärällä? Mitä yhtehistä on valolla ta pimiellä?

¹⁵ Voijahko Hristossa ta Veliar olla yhtä mieltä? Tahi mi vois yhistyä uškojan šemmoseh, ken ei ušo?

¹⁶ Mitein valehjumalien kuvat paššattais Jumalan pyhäkotih? Työhän oletta elävän Jumalan pyhäkoti, niin kuin Jumala on šanon: – Mie rupien elämäh heissä ta kävelen heijän kešeššä. Miušta tulou heijän Jumala ta heistä Miun rahvaš.

¹⁷ Šentäh Hospoti šanou näin: – Lähtekkyä pois heijän joukošta ta erokkua heistä. Pisykkyä loitompana kaikešta pakanašta, niin Mie otan tiät luokšeni.

¹⁸ Miušta tulou tiän Tuatto, ta teistä Miun poikie ta tyttärie. Näin šanou Hospoti, kumpani on Kaikenvaltani.