Enšimmäini kirjani fessalonikkalaisilla 5 - Uuši Šana vienankarjalakši

Olkua valmehina!

¹ Teilä, vellet, ei tarviče kirjuttua, konša še aika ta päivä tulou.

² Työ vet tiijättä iče oikein hyvin, jotta Hospotin päivä tulou tietämättä kuin rosvo yöllä.

³ Ihmiset šanotah: «Nyt on rauha, ei ole mitänä hätyä». Šilloin heilä tulou tuho arvuamatta niin kuin šuantavaivat lašta vuottajalla naisella. Eikä hyö piäššä pakoh.

⁴ Ka työ, vellet, että elä pimieššä. Teilä tuo päivä ei tule tietämättä niin kuin rosvo taloh.

⁵ Työ kaikin oletta valon lapšie ta päivän lapšie. Myö emmä ole yön ta pimien lapšie.

⁶ Niin jotta elkä myö muakka niin kuin muut, vain valvokka ta pisykkä šelvin päin.

⁷ Ne, ket muatah, muatah yöllä. Ne, ket humaloijah, ollah yöllä humalašša.

⁸ Ka myö, kumpaset olemma päivän lapšie, pisykkä šelvin päin. Šuoriutukka ušon ta tykkyämisen šuojapaitah. Piän šuojakši ottakka pelaššukšen toivo.

⁹ Ei Jumala valinnun meitä, jotta kuatua oma viha miän piällä. Hiän valičči miät, jotta pelaštuisima Hospotin Iisussan Hristossan kautti.

¹⁰ Hristossa kuoli miän puolešta, jotta myö eläsimä yheššä Hänen kera, ollemma myö Hänen tullešša vielä henkissä tahi jo kuoloman unešša.

¹¹ Šentäh rohkistakkua ta lujittakkua toini toista, niin kuin työ ruattaki.

Neuvoja ta lopputervehyš

¹² Molimma teitä, vellet, pitäkkyä arvošša niitä, ket ruatah tiän kešeššä. Hospoti on pannun hiät johtamah ta juohattamah teitä.

¹³ Pitäkkyä heitä šuurešša arvošša ta tykäkkyä heitä heijän työn tähen. Eläkkyä šovušša keškenäh.

¹⁴ Vakotamma teitä, vellet, kiäntäkkyä kurittomie oikiella tiellä, rohkistakkua arkoja, auttakkua avuttomie ta olkua kaikkien kera käršivällisie.

¹⁵ Kaččokkua, jotta kenkänä teistä ei makšais pahašta pahalla. Yrittäkkyä aina luatie hyvyä toini toisella ta kaikilla ihmisillä.

¹⁶ Olkua aina ilosina.

¹⁷ Moliutukkua vaipumatta.

¹⁸ Kiittäkkyä kaikešta. Tätä Jumala tahtou teiltä, Hristossan Iisussan omilta.

¹⁹ Elkyä šammuttakkua Pyhän Henken tulta.

²⁰ Elkyä vähekšikkyä Jumalan viessintuojien šanomie.

²¹ Tutkikkua hyvin ne kaikki ta ottakkua še, mi on hyvä.

²² Pisykkyä erošša kaikešta pahašta.

²³ Iče rauhan Jumala pyhittäkkäh tiät täyvellisešti. Hiän šuojelkah tiät kaikkineh: tiän henken, mielen ta runkon, niin jotta teissä ei ois mitänä moitittavua, konša miän Hospoti Iisussa Hristossa tulou.

²⁴ Häneh, kumpani teitä kuččuu, voit uškuo. Hiän ruatau šen, min on luvannun.

²⁵ Vellet, moliutukkua miän puolešta.

²⁶ Tervehtikkyä toini toista, šepäytykkyä kuin vellet.

²⁷ Hospotin nimeššä mie vuajin, jotta luvetta tämän kirjasen kaikilla pyhillä vellilöillä.

²⁸ Miän Hospotin Iisussan Hristossan armo olkah tiän kera. Amin.