Enšimmäini kirjani korinfilaisilla 6 - Uuši Šana vienankarjalakši

Uškovellien väliset riijat

¹ Kun kellä teistä ollou uškojakunnašša riita-as's'a toisen kera, niin mitein hiän ilkiey männä uškomattomien sut'jien eteh? Mintäh hiän ei jätä šitä uškojakunnan suutittavakši?

² Ettäkö tiijä, jotta uškojat ruvetah vielä suutimah muailmua? Kun työ šuanetta suutie muailmua, niin ettäkö muka kelpua pienempien as's'ojen sut'jiksi?

³ Ettäkö tiijä, jotta myö rupiemma suutimah anhelijaki? Emmäkö šilloin vois suutie jokapäiväsie as's'oja?

⁴ A kun teilä on riitua jokapäiväsistä as's'oista, työ otatta sut'jiksi šemmosie, kumpasie uškojakunnašša ei pietä arvošša.

⁵ Eikö ole häpie! Eikö teilä omašša joukošša ole yhtäkänä viisašta mieštä, ken vois šelvitellä vellien välisen riijan?

⁶ Ka että vain hellitä! Velli omua vellie vetäy suutuh, ta vielä uškomattomien eteh.

⁷ Jo šeki, kun käyttä suutuo keškenäh, on teilä šuuri häpie. Eikö ois parempi keštyä viäryttä? Eikö ois parempi antua anaštua ičeltä?

⁸ A työ iče ruatta viäryttä ta anaššatta muilta, vieläi omilta uškovellilöiltä.

⁹ Ettäkö tiijä, jotta jumalattomat ei piäššä Jumalan Valtakuntah? Elkyä ekšykkyä! Jumalan Valtakuntah ei piäššä huorimukšet, ei valehjumalien kumartajat, ei vierahan naisen kera makuajat, ei miehie panijat miehet,

¹⁰ ei varaštajat, ei hyvysien ahnuštajat, ei juopot, ei pahašuiset eikä anaštajat.

¹¹ Tämmösie muutomat teistä oltih ennein. Ka nyt tiät on pešty puhtahiksi, tiät on pyhitetty ta šuatu Jumalalla kelpuaviksi miän Hospotin Iisussan Hristossan nimeššä ta miän Jumalan Henken voimalla.

Runko on Pyhän Henken koti

¹² «Miula on valta ruatua kaikkie» – ka kaikešta ei ole hyötyö. «Miula on valta ruatua kaikkie» – ka en šua antua minkänä hallita iččieni.

¹³ Ruoka on vaččua vaššen ta vačča ruokua vaššen, ka Jumala luatiu molommista lopun. Runko ei ole huoruimista, kun on Hospotie vaššen, ta Hospoti on runkon Isäntä.

¹⁴ Jumala noššatti kuollehista Hospotin ta miät niise noššattau omalla voimallah.

¹⁵ Ettäkö tiijä, jotta tiän runkot ollah Hristossan runkon ošie? A kun ottasin Hristossan runkon ošan ta liittäsin šen huoran runkoh? En ijäššäh!

¹⁶ Tiijättähän, jotta ken makuau huoran kera, on yhtä runkuo hänen kera. Onhan Pyhissä Kirjutukšissa šanottu: «Nämä kakši tullah yhekši lihakši».

¹⁷ Ka ken liittyy Hospotih, on Hänen kera yhtä henkie.

¹⁸ Pisykkyä erošša huoruinnašta! Kaikki muut ihmisen riähät ollah hänen runkon ulkopuolella, ka huoruiččija, mieš tahi naini, luatiu riähkyä omua runkuo vaštah.

¹⁹ Ettäkö tiijä, jotta tiän runko on Pyhän Henken koti? Tämän Henken Jumala anto elämäh teissä. Työ että ole iččenä isännät,

²⁰ šentäh kun Jumala ošti tiät šuurella hinnalla omakšeh. Kun kerran tiän runko ta tiän henki ollah Jumalan, niin eläkkyä niin, jotta ne tuuvvah kunnivuo Jumalalla.