Enšimmäini kirjani korinfilaisilla 4 - Uuši Šana vienankarjalakši

Hristossan apostolit

¹ Niin jotta meitä pitäy pityä Hristossan käškyläisinä, kumpasien kačottavakši on ušottu Jumalan peittoas's'at.

² Täššä ruavošša miän pitäy olla šemmosie, jotta meih vois uškuo.

³ Ka mie vähät välitän šiitä, rupiettako työ tahi minih ihmisien suutu milma suutimah. En ni iče rupie suutimah iččieni.

⁴ Vaikka en tunne ičeššäni mitänä riähkyä, kuitenki še vielä ei riitä, jotta miut kačottais šyyttömäkši. Hospoti on miun suutija.

⁵ Šentäh elkyä suutikkua ketänä ennein aikua, kuni Hospoti ei tule. Hiän vetäy päivänvaloh kaiken, mi on peitetty pimieh, ta tuou näkyvih ihmisšytämen ajatukšet. Šiitä iče kenki šuau kiitokšen Jumalalta.

⁶ Vellet, tiän takie käytin täššä iččieni ta Apollossua mallina. Meistä työ voitta opaštuo malttamah, mitä tarkotetah šanat: «Ei pie ajatella yli šen, mitä on kirjutettu». Šentäh elkyä ylpienä olkua yhen puolella toista vaštah.

⁷ Ken šano, jotta šie olet toisie parempi? Onko šiula mitänä, mitä et ois šuanun Jumalalta? Kun kerran olet šuanun kaiken lahjakši, mintähpä šuurenteliuvut, niin kuin šie iče oisit šen hommannun?

⁸ Teilä on jo kaikkie, mitä tarvičetta. Työ jo pohattuja, teistä tuli čuarija – a meistä ei. A kun oisijaki čuarija, niin jotta myö niise voisima čuariloina hallita tiän kera!

⁹ Jumala näköjäh pani miät, apostolit, kaikista viimesiksi. Olemma kuin kuolomah suutitut kaikkien nähtävänä, koko muailman kačeltavana, ihmisien ta anhelien.

¹⁰ Myö olemma Hristossan takie mielettömie, a työ viisahie Hristossašša. Myö olemma vähäväkisie, a työ voimakkahie. Teitä kunnivoitetah, a meitä pahekšitah.

¹¹ Niin kuin enneinki myö aina vain niämmä nälkyä ta januo, kävelemmä puolialačči, meitä lyyvväh, meilä ei ole kotie.

¹² Myö omin käsin tienuamma ičellänä leivän kovalla työllä. Meitä haukutah, myö plahoslovimma. Meitä ajellah, a myö keššämmä.

¹³ Meistä paissah pahua, a myö vaštuamma hyvällä šanalla. Täh päiväh šuate olemma kuin koko muailman tunkivo, kuin koko muailman ruhkaläjä.

¹⁴ En kirjuta tätä šitä varoin, jotta teilä tulis huikie. Tahon vain neuvuo teitä kuin armahie lapšieni.

¹⁵ Vaikka tuhannet opaštajat opaššettais teilä Hristossan uškuo, ka tuatto teilä on vain yksi – mie. Mie še teilä šanelin Hyvyä Viestie, ta šen kautti šain tiät Hristossah Iisussah uškojiksi.

¹⁶ Šentäh pyritän teitä: ottakkua miut malliksi, niin kuin mie olen ottan malliksi Hristossan.

¹⁷ Šitä vaššen mie työnsin tiän luo Timofein. Hiän on miun henkellini lapši, miun armaš poika, kumpaseh voipi uškuo. Hiän muissuttau teilä, mitein mie Hristossan omana elän ta mitä mie opaššan joka puolella kaikissa uškojakunnissa.

¹⁸ Eryähät teistä on ruvettu šuurenteliutumah, kun smietitäh, jotta mie en tule tiän luo.

¹⁹ Ka mie tulen ruttoh, kun Hospoti antanou miun tulla. Šilloin en välitä noijen šuurenteliutujien pakinoista, mie vain tahon nähä heijän voiman.

²⁰ Niätšen Jumalan Valtakunta ei ole pakinoissa, vain voimašša.

²¹ Kumpua työ tahotta? Tulenko mie tiän luo vičča kiäššä, vain tykäten ta leppein mielin?