Enšimmäini kirjani korinfilaisilla 10 - Uuši Šana vienankarjalakši

Varotuš valehjumalilla kumartelomisešta

¹ Vellet, tahon muissuttua teilä, jotta kaikki miän tuatot matattih pilven juohattamina ta aššuttih meren poikki.

² Šiinä pilveššä ta mereššä hiät kaikki kaššettih Moissein kera kulkijiksi.

³ Kaikin hyö šyötih šamua henkellistä ruokua

⁴ ta juotih šamua henkellistä juotavua. Hyö niätšen juotih šiitä henkelliseštä kallivošta, mi kulki hiän kera. Še kallivo oli Hristossa.

⁵ Kuitenki monie heistä Jumala ei hyväkšyn, ta hyö kuoltih tyhjäššä muašša.

⁶ Kaikki tämä on meilä varotukšena. Miän ei pie himoilla pahua, niin kuin hyö ruattih.

⁷ Elkyä ruvekkua kumartelomah valehjumalilla niin kuin eryähät heistä. Pyhissä Kirjutukšissa šanotah heistä näin: «Rahvaš istuutu šyömäh ta juomah, ta šiitä hyö nouštih pläššimäh».

⁸ Elkä ruvekka huoruimah niin kuin muutomat heistä; heitä kuoli yhtenä päivänä kakšikymmentäkolmetuhatta.

⁹ Miän ei pie kuotella, kuin pitälti Hospoti keštäy, ennein kuin kurittau meitä, niin kuin muutomat heistä ruattih; hyö kuoltih kiärmehen puromih.

¹⁰ Elkyä valittakkua niin kuin muutomat heistä; hiät tappo šurmananheli.

¹¹ Kaikki, mitä tuattoloilla kävi, on meilä varotukšena. Še on kerrottu opiksi meilä, kenen ošana on elyä aikojen lopušša.

¹² Ken smiettiy, jotta šeisou, kaččokkah, jotta ei lankieis.

¹³ Konša teitä muanitetah pahah, niin muistakkua, jotta šamalla keinoin muanitetah kaikkie ihmisie. Jumalah voipi luottua. Hiän ei anna muanitella teitä yli tiän voimien. Yheššä muanitukšen kera Hiän näyttäy poispiäšyn šiitä, niin jotta voitta šen keštyä.

¹⁴ Šentäh, armahat vellet, pisykkyä erošša valehjumalilla kumartamisešta.

¹⁵ Pakajan teilä niin kuin šemmosilla, kellä on mieltä piäššä. Tuumaikua iče, mitä mie šanon.

¹⁶ Kun myö plahoslovimma pričastien viinamal'l'an ta juomma šiitä, niin emmäkö myö tämän mal'l'an kautti piäše ošallisiksi Hristossan Vereštä? Ta kun myö katkualemma ta šyömmä pričastieleivän, niin emmäkö myö tämän leivän kautti piäše ošallisiksi Hristossan Runkošta?

¹⁷ Leipä on yksi, ta niin myöki olemma yksi runko, vaikka meitä on äijän, šentäh kun kaikin šyömmä tuošta yheštä leiväštä.

¹⁸ Tuumaikua Israelin rahvašta! Eikö papit, ket šyyvväh alttarilla pantuo uhrilihua, liitytä yhteh toini toisen kera ta iče Jumalan kera?

¹⁹ Mitä mie tahon tällä šanuo? Šitäkö, jotta valehjumalilla uhratulla lihalla ois mitä merkityštä tahi jotta valehjumalat oltais tovellisie?

²⁰ En tietyšti! A konša toisenvieroset uhratah, niin hyö uhratah piessoilla eikä Jumalalla. Enkä mie taho, jotta teilä ois yhtevyš piessoih.

²¹ Työ että voi juuvva Hospotin mal'l'ašta, kun juonetta piessojen mal'l'ašta. Ettäkä voi šyyvvä Hospotin stolašša, kun šyönettä piessojen stolašša.

²² Ruohimmako myö šiännyttyä Hospotie? Olemmako myö muka Häntä voimakkahampie?

Ruatakkua kaikki Jumalan kunnivokši

²³ «Miula on valta ruatua kaikkie» – ka ei kaikešta ole hyötyö. «Miula on valta ruatua kaikkie» – ka ei kaikešta ole apuo.

²⁴ Ei nikenen pie tavotella omua hyötyö, jokahini tavotelkah toisien parašta.

²⁵ Šyökyä kaikkie, mitä lihakaupoissa myyvväh. Omanhenken rauhan tähen elkyä kyšelkyä, mitä lihua še on.

²⁶ «Mua ta kaikki, mitä šiinä on, on Hospotin».

²⁷ Kun šemmoni ihmini, ken ei ušo, kuččuu tiät luokšeh ta työ tahotta lähtie, niin mitänä kyšelömättä šyökyä kaikkie, mitä teilä taritah.

²⁸ A kun ken šanonou teilä: «Tämä on valehjumalilla uhrattuo lihua», niin jättäkkyä še šyömättä tuon šanojan vuokši, omanhenken rauhan vuokši. Niätšen mua ta kaikki, mitä šiinä on, on Hospotin.

²⁹ En tarkota tiän omuahenkie, kun tuon toisen. Mintäh antasin toisen ihmisen omanhenken miärätä, mitä mie šuan ruatua?

³⁰ Kun mie kiitän Jumalua ruuvvašta, mintäh milma moititah šiitä, mistä iče kiitän?

³¹ Niin jotta šyöttäkö työ vain juotta, vain ruattako mitänih muuta, ruatakkua kaikki Jumalan kunnivokši.

³² Elkyä ruatakkua mitänä šemmoista, mi on riähkä jevreijen šilmissä tahi kreikkalaisien šilmissä tahi Jumalan uškojakunnan šilmissä.

³³ Mie niise reistuan olla aina kaikilla hyvä. En tavottele ičelläni hyötyö, kun muijen ihmisien parašta, jotta hyö pelaššuttais.