Jeremia 51 - BÍBLIA

Spádómur um Bábel

¹ So sigur Harrin: Sí, eg veki upp oyðingaranda móti Bábel og móti teimum, sum búgva í «Hjartanum á mótstøðumonnum mínum»,

² og eg sendi móti henni menn við tíningarskuvlu; teir skulu tína hana og tøma land hennara, tá ið teir ráðast á hana úr øllum ættum á ógævudegnum.

³ Eingin ørvagarpur skal spenna sín boga og toka fram brynjuklæddur; eir ikki unglingum hennara, halga banni allan her hennara.

⁴ Vignir menn skulu falla í landi Kaldea og liggja deyðstungnir á gøtum hennara.

⁵ Tí at Ísrael og Júda eru ikki afturriknir av Guði teirra, Harra herliðanna, tó at land teirra var fult av sekt móti hinum heilaga í Ísrael.

⁶ Flýggið út úr Bábel, firrið hvør og ein sínum lívi og farist ikki av voldum misgerðar hennara; tí at hetta er Harrans hevndarstund; nú endurgeldur hann henni tað, sum hon hevur uppiborið.

⁷ Gullsteyp var Bábel í hond Harrans; alla jørðina drakk hon fulla; tjóðirnar drukku av víni hennara, tí leikaðu tjóðflokkarnir óðir.

⁸ Brádliga er Bábel fallin og sundursorlað. Venið tykkum um hana; rýðið smyrsl á sár hennara, kanska verður hon grødd.

⁹ Vit royndu at grøða Bábel, men einki batti. Gevið hana upp og farið hvør heim í land sítt; tí at dómurin yvir hana røkkur til himins og tekur upp í skýggini.

¹⁰ Harrin hevur framt okkara rætt; komið, latum okkum boða í Zion um verk Harrans, Guðs várs!

¹¹ Brýnið ørvarnar, takið skildirnar. Harrin hevur eggjað anda Mediukongs; tí at hugur hansara stendur á at oyða Bábel; tí at tað er hevnd Harrans, hevndin fyri tempul hans.

¹² Reisið hermerki móti Bábels borgargørðum; økið um varðhaldið; setið varðmenn upp og latið menn liggja á loynum; tí at Harrin hevur lagt ráð upp, og tað, sum hann hevur talað móti Bábelbúgvum, tað vil hann eisini evna.

¹³ Tú, sum býrt við hitt nógva vatnið og eigur so miklar ognir, endadagur tín er komin, alinin, har tú eigur at verða fráskorin.

¹⁴ Svorið hevur Harri herliðanna við sjálvan seg: Um eg fylti teg við fólki eins og við ongsprettum, skulu menn tó hevja sigursrópið yvir teg!

¹⁵ Hann skapaði jørðina í mátti sínum, grundaði jarðarríkið í hyggjuviti sínum og tandi út himinin í vísdómi sínum;

¹⁶ fyri rødd hansara ymja vøtnini á himnum, og hann letur skýggini stíga upp frá jarðarinnar útryðjum; snarljósini letur hann ryðja regninum rás og loypir vindunum út úr goymslubúrum sínum.

¹⁷ Býttir og uttan vit eru allir menn; hvør ein gullsmiður fær skomm av skurðmynd síni; tí at lygn eru hansara stoyptu myndir; andi er eingin í teimum.

¹⁸ Tey eru fáfongd og dáraverk; tá ið teirra revsingartími kemur, verða tey til einkis.

¹⁹ Men Jákups arvalutur er ikki teimum líkur; tí at hann, ið skapað hevur alt, er arvalutur hansara; Harri herliðanna er navn hans.

²⁰ Tú vart mær hamar og hervápn; við tær havi eg sorlað tjóðir; við tær havi eg týnt kongaríki;

²¹ við tær havi eg sorlað hest og reiðmann; við tær havi eg sorlað vagn og vagnstjóra;

²² við tær havi eg sorlað kallar og konur; við tær havi eg sorlað gamlar og ungar; við tær havi eg sorlað sveinar og moyggjar;

²³ við tær havi eg sorlað hirðar og fylgi; við tær havi eg sorlað plógmann og plógoksar hans; og við tær havi eg sorlað jallar og landsstjórar.

²⁴ Fyri eygum tykkara endurgjaldi eg Bábel og øllum teimum, sum búgva í Kaldeu, alt tað illa, sum teir hava gjørt Zion, sigur Harrin.

²⁵ Sí, eg ráðist á teg, títt «skaðafjall», sigur Harrin, tú sum elvir allari jørðini skaða; eg skal rætta út hond mína móti tær og varpa tær út av berginum og gera teg at avsvidnum fjalli!

²⁶ Úr tær skulu hvørki fáast hornsteinar ella grundasteinar, sigur Harrin, tí at ævigt oyði skalt tú verða, sigur Harrin.

²⁷ Reisið upp hermerki á jørðini! Blásið í lúðurin millum tjóðanna! Halgið tjóðir til orrustu móti henni! Stevnið móti henni kongaríkjunum Árarat, Minni og Asjkenaz! Setið landshøvdinga at valda henni, leiðið fram hestarnar eins og lodnar ongsprettur!

²⁸ Halgið tjóðirnar móti henni, Mediukong og allar jallar og landsstjórar hans og alt tað land, sum hann ræður fyri.

²⁹ Tá skal jørðin skelva og nøtra, tí at tá skulu sannast á Bábel fyriætlanir Harrans um at gera alt Bábelland til oyði, so at eingin býr har.

³⁰ Bábels hetjur rýma úr orrustuni; stillir sita teir í vígvirkjunum; máttur teirra hvørvur; teir verða sum konur; eldur verður settur á bústaðir teirra og liðlokur teirra verða brotnar.

³¹ Rennari skundar móti rennara og sendisveinur móti sendisveini til tess at boða Bábelkongi frá, at øll borgin hjá honum er vunnin,

³² vaðini tikin, húsini uppbrend og ræðsla komin á herfólkið.

³³ Tí at so sigur Harri herliðanna, Guð Ísraels: Bábeldóttir er eins og treskivøllur, tá ið hann er troðin; um lítið bil so verður eisini heystdagur hjá henni.

³⁴ Nebukadnezar Bábelkongur hevur etið meg upp og beint fyri mær og sett meg burtur sum tómt ílát; eins og sjódreki gloypti hann mær, fylti sína vomb við krásum mínum og rak meg burtur.

³⁵ Tann valdsgerð og áverk, sum mær var fyri, komi yvir Bábel! siga teir, sum búgva í Zion. Komi blóð mítt yvir Kaldeubúgvar! siga teir, sum búgva í Jerúsalem.

³⁶ Tí sigur Harri herliðanna soleiðis: Sí, eg skal flyta mál títt og veita tær hevnd; vøtn hennara skal eg gera at turrlendi og lata keldur hennara torna upp.

³⁷ Og Bábel skal verða grótrúgva og sjákálabøli, ræðsla og háð; eingin skal búgva har.

³⁸ Teir ýla allir sum ungljón og murra eins og ljónshvølpar;

³⁹ men tá ið yvirhugin kemur á teir, vil eg búgva teimum veitslu til og drekka teir fullar, til tess at máttloysi skal koma á teir og ævigur svøvnur, so at teir ikki vakna aftur, sigur Harrin.

⁴⁰ Sum lomb vil eg leiða teir oman til slátranar eins og veðrar og havrar.

⁴¹ Á, hvussu Sjesjak er fangað og tikin, hon, sum var heiðrað um allan heim! Á, hvussu Bábel er vorðin eitt ræðslutekin tjóðanna millum!

⁴² Havið fløddi Bábel undir, huldi hana í sínum ymjandi bylgjum.

⁴³ Oyddar liggja nú borgir hennara, vorðnar at reyni og oyðimørk; eingin maður býr har, og ikki eitt mansbarn fer um har.

⁴⁴ Eg heimsøki Bel í Bábel og rívi út úr gapi hans, tað sum hann hevur gloypt; og tjóðirnar skulu ikki meira streyma til hansara. Eisini Bábels borgargarðar eru rapaðir.

⁴⁵ Far út úr henni, fólk mítt; firri hvør og ein sínum lívi undan brennandi vreiði Harrans!

⁴⁶ Latið ikki hugin bila tykkum og óttist ikki við tíðindini, sum ganga um landið, tá ið eini tíðindi hoyrast hetta árið og onnur annað árið, og valdsgerðir valda í landinum, og valdsmaður rísur upp ímóti valdsmanni.

⁴⁷ Tí at nú skulu teir dagar koma, tá ið eg heimsøki skurðgudarnar hjá Bábel; alt land hennara skal verða til skammar, og allir hennara vignu menn skulu falla inni í henni.

⁴⁸ Yvir hana skulu himin og jørð og alt, sum í teimum er, hevja fagnaðarljóð, tí at úr norðuri koma oyðararnir yvir hana, sigur Harrin.

⁴⁹ Tí at eisini Bábel skal falla vegna teirra, sum hon vá av Ísrael, eins og vignir um alla jørðina fullu fyri Bábel.

⁵⁰ Men tit, sum komust undan svørðinum, haldið tit fram og steðgið ikki á; minnist í fjarlegdini á Harran og havið Jerúsalem í huga!

⁵¹ Vit vóru til skammar, tí at háðan máttu vit hoyra; skammroðin huldi andlit okkara, tí at fremmandir rændu halgilutirnar í húsi Harrans.

⁵² Sí, tí skulu teir dagar koma, sigur Harrin, tá eg heimsøki skurðgudar hennara, og lati vignar menn stynja um alt land hennara.

⁵³ Um Bábel hevjar seg móti himni og ger sítt hervirki hátt og óklívandi, skulu tó oyðarar frá mær koma yvir hana, sigur Harrin.

⁵⁴ Hoyrið venan úr Bábel og mikið sorl úr landi Kaldea!

⁵⁵ Tí at Harrin avoyðir Bábel og køvir hennara mikla háva; og tó at aldur teirra ymja sum stórvøtn og bróta við miklum duni,

⁵⁶ skulu oyðarar kortini ráðast á Bábel, og kappar hennara verða tiknir á hondum, og bogar teirra brotnir; tí at Guð endurgjaldsins er Harrin og man vissuliga løna aftur.

⁵⁷ Og fullar drekki eg høvdingar og vísmenn hennara, jallar, landsstjórar og kappar hennara; ævigur svøvnur skal koma á teir, so at teir ikki vakna aftur, sigur kongurin, hvørs navn er Harri herliðanna.

⁵⁸ So sigur Harri herliðanna: Hinir breiðu borgargarðar hjá Bábel skulu verða rivnir niður til grundar, og hennara høgu borgarlið verða brend upp, so at fólk hava møtt seg til einkis og tjóðir lagt á seg byrðar fyri eldin.

Jeremia gevur Seraja áminning

⁵⁹ Tey boðini, sum Jeremia profetur gav Seraja Neriasyni Másejasonar, tá ið hann í ørindum Zidkia Júdakongs fór til Bábelborgar á fjórða ári ríkisstjórnar hans; Seraja var innivistarfyriskipari kongsins.

⁶⁰ Og Jeremia skrivaði upp í somu bók alla ta ógævu, sum koma skuldi yvir Bábel, øll tey orð, sum her eru ritað um Bábel.

⁶¹ Og Jeremia segði við Seraja: Tá ið tú kemur til Bábelborgar, og tær verður høvi til handa, tá les upp øll hesi orð

⁶² og sig: Harri, tú hevur sjálvur hótt við at oyða henda staðin, so at eingin býr har, hvørki fólk ella fæ, nú skal hann verða at ævigum oyði!

⁶³ Og tá ið tú hevur lisið hesa bók at enda, tá bind stein upp í hana og blaka hana út í Eufrat

⁶⁴ og sig: So skal Bábel søkka og ikki koma upp aftur vegna ta ógævu, sum eg lati koma yvir hana. Higar náa orð Jeremia.