Genesis 7 - BÍBLIA

Flóðin mikla. Nóa fer inn í ørkina

¹ Tá segði Harrin við Nóa: «Gakk tú og alt húski títt inn í ørkina, tí at teg havi eg sæð rættlátan fyri ásjón míni í hesum ættarliði.

² Av øllum reinum djórum skalt tú taka tær sjey pør, kalldjór og kvenndjór; og av øllum teimum djórum, sum ikki eru rein, eitt par, kalldjór og kvenndjór.

³ Eisini av fuglum himinsins sjey pør, kalldjór og kvenndjór til tess at lata avkom eftir seg á allari jørðini.

⁴ Tí at um sjey dagar lati eg tað regna á jørðina í fjøruti dagar og fjøruti nætur og oyði av jørðini hvørja skepnu, sum eg havi skapað.»

⁵ Nóa gjørdi nú í øllum lutum, eins og Harrin hevði boðið honum.

⁶ Nóa var seks hundrað ára gamal, tá ið vatnflóðin kom yvir jørðina.

⁷ Nóa og synir hans, kona hans og sonakonur hans við honum fóru tá inn í ørkina undan vatnflóðini.

⁸ Av reinum djórum og av teimum djórum, ið ikki vóru rein, av fuglunum og øllum, sum skríður á jørðini,

⁹ komu pørini eitt fyri og annað eftir til Nóa í ørkina, kalldjór og kvenndjór eins og Harrin hevði boðið Nóa.

Flóðin oyðir alt lív á jørð

¹⁰ Og tá ið nú teir sjey dagarnir vóru umlidnir, kom vatnflóðin yvir jørðina.

¹¹ Á sætta hundraðasta aldursári Nóa, á seytjanda degi í øðrum mánaði, á tí degi opnaðust keldur hins mikla frumhavs, og allar lúkur himinsins fóru frá.

¹² Og glopraregnið dundi yvir jørðina í fjøruti dagar og fjøruti nætur.

¹³ Á hesum sama degi fór Nóa inn í ørkina og við honum synir hansara Sem, Kam og Jáfet, kona hansara og sonakonur hans tríggjar,

¹⁴ og somuleiðis øll villdjórini eftir sínum kyni og allur fenaður eftir sínum kyni og alt skriðkykt á jørðini eftir sínum kyni og allir fuglar eftir sínum kyni og alt, sum veingir hevur;

¹⁵ av øllum holdi, sum lívsanda hevur, fóru tey eitt parið fyri og annað eftir inn í ørkina til Nóa.

¹⁶ Av øllum holdi gingu tey inn, kalldjór og kvenndjór, eins og Guð hevði boðið honum. Og Harrin læt aftur eftir honum.

¹⁷ Tá kom vatnflóðin yvir jørðina í fjøruti dagar, og vatnið vaks og lyfti ørkini, so at hon varð hevjað upp frá jørðini.

¹⁸ Og vatnið megnaðist og vaks stórum á jørðini, og ørkin rak um á vatninum.

¹⁹ Og vatnið vaks og vaks á jørðini, til øll hini høgu fjøll, sum eru undir øllum himninum, vóru undir;

²⁰ fimtan alnir stóð vatnið fyri oman fjøll og fjaldi tey.

²¹ Tá doyði alt hold, sum rørdist á jørðini, bæði fuglar og fenaður, villdjórini og alt skriðkykt, sum skreið á jørðini, og allar menniskjur,

²² alt, sum hevði lívsanda í nasum sínum, alt, sum var á turrlendinum, tað doyði.

²³ Soleiðis avoyddi hann allar skepnur, ið vóru á jørðini, bæði fólk og fenað, skriðkykt og himinsins fuglar, tað oyddist burtur av jørðini. Einans Nóa var eftir og tey, sum við honum vóru í ørkini.

²⁴ Og vatnið megnaðist á jørðini í eitt hundrað og fimmti dagar.