Esterarbók 7 - BÍBLIA

Fall Hámans

¹ Tá ið kongur og Háman vóru komnir í veitsluna hjá Esteri drotning,

² sigur kongur uppaftur henda dagin við Ester, meðan tey sótu og drukku vín: «Ester drotning, hvør er bøn tín? Hon skal verða tær veitt. Hvat tú so biður um, veri tað helmingur ríkisins, tað skal verða tær givið!»

³ Tá svaraði Ester drotning: «Havi eg funnið náði í eygum tínum, kongur, og hóvar tað kongi, tá verði givið mær lív mítt eftir bøn míni og tjóð mín eftir ynski mínum!

⁴ Tí at eg og tjóð mín eru seld til at verða týnd, dripin og avoydd. Hevði tað einki annað verið, enn at vit vórðu seld sum trælir og trælkonur, tá hevði eg tagt; tí tað hevði ikki verið nóg mikið til at ónáða kong við!»

⁵ Tá mælti Áhasverus kongur og segði við Ester drotning: «Hvør er hann, og hvar er hann, sum hevur í huga at gera tílíkt?»

⁶ Ester svaraði: «Mótstøðumaðurin og fíggindin er hasin vándi Háman!» Tá gjørdist Háman ógvuliga ræddur fyri kongi og drotning.

⁷ Kongur fór í vreiði frá víndrykkjuni og út í hallargarðin; men Háman var eftir til tess at bøna Ester drotning um lív sítt; tí hann sá, at kongur hevði avrátt honum ógævu.

⁸ Tá ið kongur kom úr hallargarðinum inn aftur í veitsluhøllina, hevði Háman tveitt seg niður á tann legubeinkin, ið Ester lá á; tá segði kongur: «Man hann eisini ætla at neyðtaka drotningina her í húsi mínum, meðan eg eri hjá?» Áður enn orðini vóru kongi av munni farin, huldu menn andlit Hámans.

⁹ Og Harbóna, ein av hirðmonnunum, ið tæntu kongi, mælti: «Sí, hin fimmti alna høgi gálgin, ið Háman gjørdi Mordokai, hvørs orð vóru kongi til bata, stendur búgvin heima við hús hjá Hámani!» Tá mælti kongur: «Festið hann á hann!»

¹⁰ Og teir hongdu Háman í tann gálga, sum hann hevði búgvið Mordokai til. Tá rann vreiðin av kongi.