Efesusbrævið 5 - BÍBLIA

Verðið eftirfylgjarar Guðs í kærleika

¹ Verðið tí eftirfylgjarar Guðs eins og elskað børn,

² og livið í kærleika, líkasum eisini Kristus elskaði okkum og gav seg sjálvan fyri okkum til eina gávu og eitt offur, Guði til yndis anga.

Havið ongan lut í gerningum myrkursins

³ Men ólevnað og alskyns óreinska ella ágirnd eiga ikki so mikið sum at verða nevnd tykkara millum, soleiðis sum tað sømir heilagum;

⁴ og ikki heldur ófólkaligur atburður ella illavorðið tos ella leyslátað teiti, sum alt er ósømiligt, men heldur takkargerð!

⁵ Tí at hetta vita tit og skyna tit, at eingin horkallur ella óreinur ella gírigur, sum er ein avgudadýrkari, hevur arv í ríki Krists og Guðs.

⁶ Eingin villi tykkum við tómum orðum, tí at fyri slíkt kemur vreiði Guðs yvir børn ólýdnisins!

⁷ Verðið tí ikki lagsmenn teirra!

⁸ Tí at tit vóru áður myrkur, men nú eru tit ljós í Harranum; livið sum børn ljósins –

⁹ tí at ávøkstur ljósins kemur fram í allari góðsku og rættlæti og sannleika –

¹⁰ so at tit royna, hvat ið Harrin hevur tokka í.

¹¹ Og havið ongan lut í gerningum myrkursins, sum einki gott stendst av, men revsið teir heldur!

¹² Tí at tað, sum í loyndum verður gjørt av teimum, er tað ein skomm bert at tala um.

¹³ Men alt tað, sum revsað verður, verður opinberað av ljósinum; tí at alt, sum opinberað verður, er ljós.

¹⁴ Tí verður tað sagt: «Vakna, tú, sum svevur, og rís upp frá deyðum, og tá skal Kristus lýsa fyri tær!»

Skiljið Harrans vilja

¹⁵ Gevið tí væl gætur eftir, hvussu tit liva, ikki sum óvísir, men sum vísir,

¹⁶ so at tit keypa hina lagaligu stundina, tí at dagarnir eru vándir.

¹⁷ Verið tí ikki óskynsamir, men skiljið, hvat Harrans vilji er!

¹⁸ Og drekkið tykkum ikki druknar í víni, sum førir óflýggjaskap við sær; men verðið fyltir av andanum,

¹⁹ so at tit tala hvør til annan við sálmum og lovsongum og andligum ljóðum og syngja og leika í hjarta tykkara fyri Harranum,

²⁰ og altíð siga Guði og faðirinum tøkk fyri allar lutir í navni várs harra Jesu Krists,

²¹ og eru hvør øðrum undirgivnir í ótta Krists!

Um konurnar og um menninar í hjúnalaginum

²² Konurnar skulu vera sínum egnu monnum undirgivnar eins og Harranum.

²³ Tí at maðurin er høvur konunnar, líkasum Kristus er høvur kirkjuliðsins, hann sum er frelsari likamsins.

²⁴ Men eins og kirkjuliðið er Kristi undirgivið, soleiðis skulu eisini konurnar vera monnum sínum undirgivnar í øllum lutum.

²⁵ Tit menn, elskið konur tykkara, líkasum eisini Kristus elskaði kirkjuliðið og gav seg sjálvan fyri tað,

²⁶ so at hann kundi halga tað við at reinsa tað í vatnbaðinum við orðinum,

²⁷ til tess at hann sjálvur kundi leiða kirkjuliðið fram fyri seg í dýrd, uttan blett ella rukku ella nakað av tílíkum, men so at tað kundi vera heilagt og lýtaleyst.

²⁸ Soleiðis eiga menninir at elska konur sínar eins og síni egnu likam. Tann, sum elskar konu sína, elskar seg sjálvan.

²⁹ Tí at eingin hevur á nøkrum sinni hatað sítt egna hold; men hann føðir tað og fjálgar um tað, eins og eisini Kristus ger við kirkjuliðið;

³⁰ tí at vit eru limir á likami hansara.

³¹ Tí skal maður fara frá faðir sínum og móður síni og halda seg til konu sína, og tey tvey skulu verða eitt hold.

³² Hetta loyndarmálið er stórt; men eg meini við Krist og kirkjuliðið.

³³ Men ið hvussu er, skulu eisini tit, og hvør fyri seg, elska sína egnu konu eins og seg sjálvan, og konan skal óttast mann sín.