Dómarabókin 10 - BÍBLIA

Tóla og Jáir

¹ Eftir Ábimelek reis upp Tóla Puason, Dódosonar, til at bjarga Ísrael. Hann var ættaður úr Issakar og búði í Sjámir á Efraims fjøllum.

² Og hann var dómari í Ísrael tjúgu og trý ár. Síðan andaðist hann og varð jarðaður í Sjámir.

³ Eftir hann reis upp Jáir Gileaditi og var dómari í Ísrael í tjúgu og tvey ár.

⁴ Hann átti tríati synir; teir riðu á tríati asnafolum og høvdu tríati borgir; tær eita enn í dag Jáirs tjaldbygdir og standa í Gileads landi.

⁵ Síðan andaðist Jáir og varð jarðaður í Kámon.

Ísraelsmenn falla frá, koma í neyð og iðra seg

⁶ Men Ísraelsmenn hildu áfram at gera tað, ið ilt var í eygum Harrans og dýrkaðu Báalar og Ástartur og gudar Áramita og Zidonita og gudar Móabita og Ammonita og gudar Filista og søgdu burtur Harran og dýrkaðu hann ikki.

⁷ Tá tendraðist vreiði Harrans móti Ísrael, og hann gav teir Filistum og Ammonitum upp í hendur.

⁸ Og teir nívdu og kúgaðu Ísraelsmenn tað árið; og í átjan ár kúgaðu teir allar Ísraelsmenn, sum búðu handan fyri Jórdan í landi Ámorita í Gilead.

⁹ Ja, Ammonitar hildu yvir um Jórdan til at herja á Júda og Benjamin og Efraims hús, so at Ísraelsmenn vórðu illa trongdir.

¹⁰ Tá rópaðu Ísraelsmenn til Harrans og søgdu: «Vit hava syndað móti tær; tí at vit hava sagt burtur Harran, Guð okkara, og hava dýrkað Báalarnar.

¹¹ Men Harrin svaraði Ísraelsmonnum: «Hava ikki Egyptar, Ámoritar, Ammonitar, Filistar,

¹² Zidonitar, Ámalekitar og Midianitar nívt tykkum? Og tá ið tit rópaðu til mín um hjálp, frelsti eg tykkum úr hondum teirra.

¹³ Men tit hava sagt meg burtur og hava dýrkað aðrar gudar; tí vil eg ikki hjálpa tykkum aftur.

¹⁴ Farið nú og rópið teir gudar um hjálp, sum tit hava kosið tykkum! Latið teir nú hjálpa tykkum í neyð tykkara!»

¹⁵ Tá søgdu Ísraelsmenn við Harran: «Vit hava syndað! Ger við okkum, rætt sum tær líkar! Men frels okkum nú hesa einu ferðina!»

¹⁶ Síðan tveittu teir frá sær hinar fremmandu gudar og dýrkaðu Harran. Tá harmaðist hann yvir eymd Ísraels.

¹⁷ Ammonitar savnaðust nú saman og settu herbúðir sínar í Gilead. Eisini Ísraelsmenn savnaðust og settu herbúðir sínar í Mizpa.

¹⁸ Tá segði fólkið, høvdingar Gileads, hvør við annan: «Hvør er tann maður, ið fyrstur vil hevja orrustu móti Ammonitum? Hann skal verða høvdingi yvir øllum Gileadbúgvum.»