લુક.ની સુવાર્તા 6 - દુબલી નવો કરાર

ઇસુ વિશ્રામવારુ દિહુ પ્રભુ

¹ ફાચે વિશ્રામવારુ દિહી ઇસુ આને તીયા ચેલા અનાજુ પોર્યા ખેતુમે રાખીન જાતલા, આને તીયા ચેલા ચાલતા-ચાલતા નોમટીયા તોળીને આથુમે ચોલી-ચોલીને ખાતા જાતલા.

² આને ફોરોશી લોકુમેને થોડાક આખા લાગ્યા, “તુમુહુ ઇ કામ કાહા કેતાહા જો મુસાના નિયમુ અનુસાર વિશ્રામવારુ દિહી કેરુલો બરાબર નાહ, તોઅ કામ કાહા કેતાહા?”

³ તાંહા ઇસુહુ તીયાહાને જવાબ દેદો, “કાય તુમુહુ પવિત્રશાસ્ત્રમે ઇ નાહ વાચ્યો કા, દાઉદ રાજા આને તીયા આર્યા પુખા આથા, તાંહા તીયાહા કાય કેયો?

⁴ તોઅ કેહકી પરમેહેરુ ભવનુમે ગીયો, આને અર્પણ કેલો માંડો ખાદો, તોઅ માંડો યાજકુલે છોડીને બીજા કેડાલે બી ખાવુલો મુસા નિયમુ અનુસાર ઠીક નાહ, આને તીયાહા પોતા આર્યાહાને બી આપ્યો?”

⁵ આને ઇસુહુ તીયાહાને આખ્યો કા, “આંય, માંહા પોયરો વિશ્રામવારુ દિહુ બી પ્રભુ હાય.”

હુકાલા આથવાલા માંહાલ ઇસુહુ હારો કેયો

⁶ આને એહકી વીયો કા, બીજો એક વિશ્રામવારુ દિહી ઇસુ સભાસ્થાનુમે જાયને ઉપદેશ કેરા લાગ્યો; આને તીહી એક માંહુ આથો, જીયા હુદો આથ હુકાય ગેહલો આથો.

⁷ મુસા નિયમ હિક્વુનારા આને ફોરોશી લોક ઇસુપે ગુનો લાગવુલી કાય બી બાનો હોદી રેહલા, તીયા લીદે ઇસુપે નજર રાખતલા કા તોઅ વિશ્રામવારુ દિહી હારો કેહે કા નાહ.

⁸ પેન ઇસુ તીયાં વિચાર જાતલો; ઈયા ખાતુર તીયાહા લખવો લાગલા માંહાલે આખ્યો, “ઉઠ, આને વચ્ચે ઉબી રેઅ.” આને તોઅ હુકાલા આથુ વાલો માંહુ ઉબી રીયો.

⁹ ઇસુહુ તીયાહાને આખ્યો, “આંય તુમનેહે ઇ ફુચુહુ કા વિશ્રામવારુ દિહી ભોલો કેરુલો, કા ખોટો કેરુલો; જીવુલે વાચાવુલો કા નાશ કી દેવુલો, કેલ્લો બરાબર હાય?”

¹⁰ આને ઇસુહુ ચારુસોમકી બોઠલા લોકુ વેલ નજર ફીરવીને તીયા હુકાલા આથવાલા માંહાલે આખ્યો, “તોઅ આથ લાંબો કે,” આને તીયા માંહાહા પોતા આથ લાંબો કેયો, આને તીયા આથ ફાચો હારો વી ગીયો.

¹¹ પેન તે કાંહવાયજ રીયા આને એકબીજા આરી ચર્ચા કેરા લાગ્યા કા, આપુહુ ઇસુ આરી કાય કેજી?

બારા પ્રેરિતુહુને ઇસુહુ નીવળ્યા

¹² આને તીયા દિહુમે ઇસુ ડોગુપે પ્રાર્થના કેરા ખાતુર નીગ્યો, આને પરમેહેરુલે પ્રાર્થના કેરુલોમે આખી રાત કાડી.

¹³ જાંહા દિહ ઉગ્યો, તાંહા ઇસુહુ પોતા ચેલાહાને હાદીને તીયામેને બારા જાંહાને પસંદ કેયા, આને તીયાહાને પ્રેરિત આખ્યા.

¹⁴ આને તે એ હાય: શિમોન જીયા નાંવ ઇસુહુ પિત્તર થોવ્યો; આને તીયા પાવુહુ આંદ્રિયા, યાકુબ, યોહાન, ફિલિપ, આને બર્થોલ્મી,

¹⁵ આને માથ્થી, થોમા, આને ઓલ્ફી પોયરો યાકુબ, આને શિમોન, જીયાલે ઝેલોટીસ બી આખાહે,

¹⁶ આને યાકુબુ પોયરો યોહુદા, આને ઈશ્કરીયોત ગાંવુ યહુદા જો ઇસુલે તેરાવી દેનારો બી બોન્યો.

ઇસુ ઉપદેશ આપેહે આને બીમારુહુને હારો કેહે

¹⁷ તાંહા ઇસુ પોતા ચેલાં આરી ડોગુપેને ઉત્યો, આને એક હારકા જાગામે ઉબી રીયા, આને તીયા આજી બીજા ખુબ ચેલા, આને બાદા યહુદીયા વિસ્તારુમેને, આને યરુશાલેમ શહેરુમેને, તુર આને સીદોન શેહેરુ સમુદ્રા મેરીપેને ખુબુજ લોક આલા,

¹⁸ તે ઇસુ ઉપદેશ ઉનાયા આને પોતા બીમારીમેને હારે વેરા ખાતુર તીયા પાહી આલે, આને જે પુથુ બંધનુમ પીડાતા લોક બી તીહી આથા, તીયાહાને હારે કેરામે આલે.

¹⁹ આને હારે વેરા ખાતુર બાદેજ માંહે ઇસુલે આથલા માગતલે, કાહાકા તીયામેને સામર્થ નીંગતલો, આને બાદા લોકુહુને હારે કેતલો.

ધન્ય વચન

²⁰ તાંહા ઇસુહુ પોતા ચેલાહા વેલ હીને આખ્યો, “ધન્ય હાય, તે પોતા જીવનુમે આત્મિક રુપુમે પોતા જારુરતુ અનુભવ કેતેહે.” કાહાકા પરમેહેર તુમા જીવનુમે રાજ કીને તુમનેહે આશીર્વાદ આપી.

²¹ “ધન્ય હાય, તે પરમેહેરુપેને કેલ્લી બી વસ્તુ મીલવુતાહા, કાહાકા પરમેહેર તુમનેહે જોતો જોજે, તોતો આપી,” “ધન્ય હાય, તે પોતા પાપુ લીદે રોળતાહા, કાહાકા પરમેહેરુ નજરુમ તુમુહુ સુખ મીલવાહા.”

²² “ધન્ય હાય, તે માંઅ ચેલા હાય તીયા લીદે લોક તુમા આરી નફરત કેરી, આને તુમનેહે તીયાં મંડળુમેને કાડી થોવી, આને તુમા નિંદા કેરી, આને તુમુહુ ખારાબ હાય એહકી હોમજીને તુમા નાવ કાડી ટાકી.”

²³ “તીયા દિહુલે આનંદુમે વીને, ખુશીમે આવીને નાચજા, કાહાકા હેરા, તુમા ખાતુર હોરગામે ખુબ મોડો ઇનામ હાય, તીયાં લોક આગલા ડાયા આરી બી પરમેહેરુ મોક્લુલા ભવિષ્યવક્તા આરી બી તેહકી કેયા કેતલા.”

દુ:ખુ વચન

²⁴ “પેન હાય, તુમુહુ જે માલદાર હાય, આજ તુમાપે બાદી રીતે સુખ હાય, પેન એક દિહી મોડો દુઃખ ભોગવાહા.”

²⁵ “તીયાહાને હાય, જીયાપે જગતુ બાદી વસ્તુ હાય, કાહાકા તુમા ખાતુરે એહેડો સમય આવનારો હાય, કા તુમનેહે માંડો બી નાય મિલે. જે આમી ઓહી રીયાહા તીયાહાને હાય, કાહાકા તુમા ખાતુરે એહેડો સમય આવનારો હાય, કા તુમુહુ દુઃખી વેરાહા આને રોળાહા.”

²⁶ તીયાહાને હાય, “જે બાદે માંહે તુમનેહે હારા આખી, કાહાકા જે ખોટા ભવિષ્યવક્તા આથા, તીયા વિશે બી તુમા આગલા ડાયાહા હાર્યા ગોઠયા કેયા, ઈયા લીદે ખબર પોળેહે કા તુમુહુ બી તીયા હોચ્યાજ ખોટા ભવિષ્યવક્તા હાય.”

દુશ્મનુપે બી પ્રેમ રાખુલો

²⁷ “પેન જે લોક માંઅ ગોઠયા ધ્યાન લાગવીને ઉનાતાહા તીયાહાને આખુહુ, કા પોતા દુશ્મનુ આરી પ્રેમ રાખુલો; આને જે લોક તુમા આરી નફરત કે, તીયા આરી ભોલો કેરા.”

²⁸ આને જે લોક તુમનેહે હારાપ દેઅ, તીયાહાને આશીર્વાદ આપા; જે લોક તુમા અપમાન કે, તીયા ખાતુર પ્રાર્થના કેરા.

²⁹ આને જો કેડો બી તુમા એકા ગાલુપે થાપુળ ઠોકે, તીયા વેલ બીજો ગાલ બી ફેરવી દેઅ; જો કેડો અન્યાયુ રીતીકી તોઅ પોવુલો કોટ માગી લે, તીયાલે તોઅ ડોગલી બી લી લાંઅ દેઅ.

³⁰ તોપે જો કાય હાય, તોઅ એગુહુ માગે, તીયાલે આપ; આને જો તોઅ વસ્તુ એગુહુ બુચીલે, તીયાપેને ફાચો માગતો માઅ.

³¹ આને બીજે માંહે તુમા આરી જેહકી વેહવાર કે, તેહકીજ તુમુહુ બી તીયા આરી વેહવાર કેરા.

³² “કાદાચ તુમાપે પ્રેમ રાખનારા આરી પ્રેમ તુમુહુ રાખાહા તા, પરમેહેર તુમા કાય પ્રસંશા કેરી? કાહાકા પાપી માંહે બી તીયાપે પ્રેમ રાખનારા આરી પ્રેમ રાખતાહા.”

³³ કાદાચ તુમુહુ ભોલાય કેનારા આરી તુમુહુ ભોલાય કેતા વેરી, તા પેરમેહેર તુમા કાય પ્રસંશા કેરી? કાહાકા પાપી માંહે બી તીયાપે ભોલો કેનારા આરી ભોલો કેતાહા.

³⁴ આને કાદાચ તુમુહુ એગાલે ઉસનો આપા, તીયાપેને ફાચે મીલે એહેકી આશા રાખા, તા પરમેહેર તુમા કાય પ્રસંશા કેરી? કાહાકા પાપી લોક બી બીજા પાપી લોકુહુને ઉસનો દેતાહા, કા તોતોજ ફાચો મીલવે. મિલવા ખાતુર બીજા પાપી માંહાને ઉસનો આપતેહેજ.

³⁵ “પેન તુમા દુશ્મનુ આરી પ્રેમ રાખા, આને ભોલાય કેરા, આને ઉસનો આપલો ફાચે મીલે એહકી આશા રાખ્યા, વગર ઉસનો આપા; તાંહાજ પરમેહેર તુમનેહે મોડો ઇનામ આપી; આને તુમુહુ હોરાગામે રેનારા પરમપ્રધાન પરમેહેરુ પોયરે આખાહા, કાહાકા તોઅ આભાર નાય માનનારા માંહાપ બી આને ખારાબ માંહાપ બી દયા કેહે.”

³⁶ જેહકી તુમા હોરાગામે રેનારો પરમેહેર બાહકો દયાવાલો હાય, તેહકીજ તુમુહુ બી દયાવાલા બોના.

દોષિત માંઅ ઠેરવાહા

³⁷ “ગુનો માઅ લાગવાહા; તા તુમાપે બી ગુનો નાય લાગવામે આવે: દોષી માઅ ઠેહરવાહા, તા તુમનેહે બી દોષી નાય ઠેહરાવામે આવે: માફ કેરા તા તુમનેહે બી માફ કેરામે આવી;

³⁸ જીયાલે જે જરુર હાય, તીયાલે તુ આપ, તાંહા પરમેહેર બી તુમનેહે જો જરુર હાય તોઅ આપી; તાંહા લોક બી પુરો માપ માપીને દાબી-દાબીને આને હિગાટીને, આને વેરાતોં તુમા કોમે આપી, કાહાકા જો માપ માપીને તુમુહુ બીજાહાને આપતેહે, તોજ માપ માપીને પરમેહેર બી તુમનેહે આપી.”

³⁹ ફાચે ઇસુહુ તીયાહાને એક દાખલો આખ્યો: “કાય એક આંદલો માંહુ બીજા આંદલાલે વાટ દેખાવી સેકેહે?” કાય બેનુ ખાડામે નાય પોળે?

⁴⁰ ચેલો પોતા ગુરુ કેતો મોડો નાહ, પેન પોતા તાલીમ પુરી કે, તાંહા તોઅ પોતા ગુરુ સારકો બોની.

⁴¹ “તુ કાહાલ એક હાના પાપુ ખાતુર પોતા પાવુ ન્યાય કેહો, જો તીયા ડાંઆમે થોડોક ગંદકી હોચે હાય, આને પોતાજ ભુલ તુલે નાહ દેખાતી?”

⁴² તોઅ પોતા જીવનુમુજ ખુબ મોડી ભુલ હાય, તે તુ નાહ હેતો, તા તોઅ પાવુલે તુ કેહકી આખી સેકોહો, ઓ પાવુહુ, ઉબી રેઅ તોઅ જીવનુમે જે ભુલ હાય તે આંય કાડી દેહે? ઓ ઢોંગી! પેલ્લા તુ પોતા જીવનુમે વેલી મોડી ભુલ હુદારીલે, તાંહા તોઅ પાવુ જીવનુમે વેલી જે ભુલ હાય તીયુલે હારી રીતે હીને હુદારી સેકોહો.

જેહેડો ચાળ તેહેડો ફલ

⁴³ “કેલ્લો બી મીઠો ચાળ ખારાબ ફલ નાહ લાવતો, આને કેલ્લો બી ખારાબ ચાળ મીઠો ફલ નાહ લાવતો.

⁴⁴ દરેક ચાળ હારો હાય કા ખારાબ તોઅ તીયા ફલવાપેને ઓખાહે; કાહાકા લોક કાંટા ચાળાપેને અંજીર નાહ તોળતા, આને થેવર્યા કાંટાપેને દારાક્ષે નાહ મીલતે.”

⁴⁵ તીયુજ રીતીકી હારો માંહુ પોતા મનુ ભંડારુમેને હાર્યાજ ગોઠયા કાડેહે, આને હારેજ કામે કેહે; પેન ખારાબ માંહુ પોતા મનુ ભંડારુમેને ખારાબ ગોઠયાજ કાડેહે, આને ખારાબ કામેજ કેહે; કાહાકા માંહા મનુમે જેહેડા વિચાર પોલા હાય, તોંજ તીયા મુયુમે આવેહે.

પોંગો બાંદનારા બેન માંહે

⁴⁶ “તુમુહુ માને ઓ પ્રભુ, ઓ પ્રભુ, કાહાલ આખતાહા, આને જો આંય આખુહુ તોઅ કેતા નાહ?”

⁴⁷ જો કેડો માંઅ પાહી આવેહે, આને માંઅ ગોઠયા ઉનાહે, આને તીયુ રીતે ચાલેહે, તોઅ માંહુ કેડા હોચે હાય તોઅ આંય તુમનેહે આખુહુ?

⁴⁸ તોઅ તીયા માંહા હોચે હાય, કા જીયાહા ઉંડો પાયો ખોદીને, ખોળકાપે પાયો બાંદીને પોંગો બાંધ્યો; તાંહા રેલ આલી, આને તીયા પોંગા આરી પાંય અથળાયો, પેન તોઅ પાંય તીયા પોંગાલે આલવી બી નાય સેક્યો; કાહાકા તીયા પોંગા પાયો ઉંડો આને મજબુત બાંદલો આથો.

⁴⁹ “પેન જો માંહુ માંઅ ગોઠયા ઉનાયને તીયુ રીતે નાહ ચાલતો, તોઅ એહેડા માંહા હોચે હાય, કા જીયાહા પાયો ટાકયા વગર કાદુપે પોંગો બાંધ્યો, રેલ આલી, તીયા પોંગા આરી ઓથળાયો, આને તોઅ પોંગો તુરુતુજ પોળી ગીયો, આને તુટી પોળીને બાદો નાશ વી ગીયો.”