લુક.ની સુવાર્તા 18 - દુબલી નવો કરાર

વિધવા બાય આને અધર્મી ન્યાયધીશ

¹ તાંહા ઇસુહુ પોતા ચેલાહાને આખ્યો; હમેશા પ્રાર્થના કેરુલો, આને કીદીહ બી હિંમત નાય છોડુલો, ફાચે તીયાહાને એક દાખલો આખ્યો:

² “એક શેહેરુમે એક ન્યાય કેનારો અધિકારી રેતલો; તોઅ પરમેહેરુકી બી નાય બીતલો, આને તોઅ કેલ્લો બી માંહુ કાય વિચારી તીયા ચિંતા નાય કેતલો.

³ તીયાજ શેહેરુમે એક વિધવા બાય બી રેતલી; તે તીયા ન્યાય કેનારા અધિકારીહી આવીને વારમ-વાર આખ્યા કેતલી, માંઅ ન્યાયકીને દુશ્મનુકી માને વાચાવી લેઅ.”

⁴ ખુબ સમય લુગુ તોઅ નાય માન્યો, પેન છેલ્લે ન્યાય કેનારાહા પોતા મનુમે વિચારીને આખ્યો, આંય નાહ પરમેહેરુકી બીતો, આને માંહે કાય વિચારી તીયા ચિંતા નાહ કેતો;

⁵ તેબી એ વિધવા બાય માને કિદરાવ્યા કેહે, ઈયા ખાતુર આંય તીયુ ન્યાય કેહે, કા એહકી નાય વેઅ કા તે ઘેળી-ઘેળી આવીને છેલ્લે માને ખુબ પરેશાન કી ટાકે.

⁶ ફાચે ઇસુહુ આખ્યો, “ઉનાયા, કા ઓ અન્યાયી ન્યાયધીશ કાય આખેહે?

⁷ છેલ્લે: પરમેહેર પોતા નીવળુલા લોકુ ખાતુર ન્યાય નાય કેરી, જે મદદતુ ખાતુર રાત-દિહ તીયાલે હાત કેતેહે, આને તોઅ તીયાં મદદ કેરા ખાતુરે વાઅ નાય લાગવે.

⁸ આંય તુમનેહે આખુહુ; કા પરમેહેર તીયાં માહરીજ ન્યાય ચુકવી; પેન જાંહા આંય, માંહા પોયરો જાંહા તોરતીપે ફાચો આવેહે, તા માને તોરતીપે કાય એગોહો એહેડો માંહુ મીલી જો માપે વિશ્વાસ કેતો વી?”

કેડાલે ન્યાયી ઠેરવામે આવી

⁹ આને ઇસુહુ તીયા લોકુહુને જે પોતાપે વિશ્વાસ રાખતલા કા આમુહુ ન્યાયી હાય, આને બીજા લોકુહુને ખારાબ માનતલા, તીયાહાને ઓ દાખલો આખ્યો:

¹⁰ “બેન માંહે પ્રાર્થના કેરા ખાતુર દેવળુમે ગીયે, એક ફોરોશી લોક આને બીજો વેરો લેનારો.”

¹¹ ફોરોશી લોકુહુ ઉબી રીને પોતા મનુમે એહકી પ્રાર્થના કેરા, “ઓ પરમેહેર, આંય તોઅ ધન્યવાદ કીહુ, કા આંય બીજા માંહા હોચે, દુષ્ટતા કેનારો, અન્યાયી આને વ્યભિચારી નાહ, આને ઈયા વેરો લેનારા પાપી સમાન બી નાહ.

¹² આંય અઠવાળીયામે બેન વારી ઉપાસ કીહુ; આને આંય માંઅ બાદી કામાણી દશમો ભાગ તુલે આપુહુ!”

¹³ પેન વેરો લેનારો અધિકારી બી દુર ઉબી રીને, હોરગાવેલ હેરા હિંમત બી નાય કેયી, પેન ખુબ દુઃખી વીને પોતા છાતી ઠોકી-ઠોકીને પ્રાર્થના કેરા લાગ્યો, “ઓ પરમેહેર આંય એક પાપી માંહુ હાય, માપે દાયા કીને માને માફ કે!”

¹⁴ “આંય તુમનેહે ખેરોજ આખુહુ, કા તોઅ ફોરોશી નાય પેન ઈયા વેરો લેનારો માંહાલે પરમેહેર ન્યાયી ઠેરવી, આને તોઅ પોતા કોઅ ગીયો; કાહાકા જો કેડો પોતાલે માડો હોમજી તોઅ પરમેહેરુ નજરીમે હાનો આખાય; આને જો પોતાલે હાનો હોમજી, તોઅ પરમેહેરુ નજરીમે મોડો આખાય.”

પરમેહેરુ રાજ્યો પોયરા સામાન હાય

¹⁵ ફાચે લોક હાના પોયરાહાને પરમેહેરુ પાહી લી આવા લાગ્યે, કા તોઅ તીયાપે આથ થોવીને પ્રાર્થના કે: આને ચેલાહા ઇ હીંને તીયાહાને ધમકાવ્યા.

¹⁶ પેન ઇસુહુ પોયરાહાને પાહી હાદીને આખ્યો, “પોયરાહાને માંઅ પાહી આવા ધ્યા, આને તીયાહાને મનાય માંઅ કીહા; કાહાકા પરમેહેરુ રાજ્યો તીયાજ હાય.

¹⁷ આંય તુમનેહે ખેરોજ આખુહુ, કા જો કેડો પરમેહેરુ રાજ્યાલે પોયરા સમાન નાય સ્વીકારે, તોઅ પરમેહેરુ રાજ્યામે કીદીહીજ વીહી નાહ સેકતો!”

એક માલદાર માંહા સાવાલ

¹⁸ એક યોહુદી અધિકારીહી ઇસુલે ફુચ્યો, “ઓ હારમ-હારા ગુરુજી, અનંત જીવન મિલવા ખાતુર આંય કાય કીવ્યુ?”

¹⁹ ઇસુહુ તીયાલે આખ્યો, “તુ માને ઉત્તમ કાહા આખોહો? ખાલી એકુજ હાય, મતલબ પરમેહેર,

²⁰ તુ પરમેહેરુ આજ્ઞા તા જાંતોહો; વ્યેભિચાર નાય કેરુલો, કેડાલે માય નાય ટાકુલો, ચોરી નાય કેરુલો, ખોટી સાક્ષી નાય દેવુલો, પોતા યાહકી બાહકા આદર કેરુલો.”

²¹ તીયા સરદારુહુ તીયાલે આખ્યો, “આંય તા ઈયુ આજ્ઞાલે હાનાપેને માનતો આલોહો!”

²² એ ગોઠ ઉનાયને, ઇસુહુ તીયા સરદારુલે આખ્યો, “તોમે આમી બી એક ગોઠી કોમી હાય, તુ પોતા બાદી માલ-મિલકત વેચીને ગરીબુહુને વાટી દેઅ; આને તુલે હોરગામે ધન મીલી, આને આવીને માંઅ ચેલો બોના ખાતુર માંઅ ફાચલા આવ!”

²³ એ ગોઠ ઉનાયને તોઅ સરદાર ખુબ દુઃખી વીયો, કાહાકા તોઅ ખુબ માલદાર આથો, આને તોઅ તીયા પોયસા તીયાપે રાખા માગતલો.

²⁴ ઇસુહુ તીયાલે હીને આખ્યો, “માલદારુહુને પરમેહેરુ રાજ્યામે વિહુલો કોતો કોઠીણ હાય!

²⁵ ઉટુલે હુયુ નાકલામેને વીહી જાવુલો હેલ્લો હાય, પેન માદારુહુને પરમેહેરુ રાજ્યામે વિહુલો ખુબ કઠીન હાય.”

²⁶ તાંહા લોકુહુ ઇ ઉનાયને આખ્યો, “તા ફાચે કેડા પરમેહેરુ રાજ્યામે ઉદ્ધાર વી સેકેહે?”

²⁷ ઇસુહુ તીયા લોકુહુને આખ્યો, “જો માંહાકી નાહ વી સેકતો, તોઅ પરમેહેરુકી વી સેકેહે!”

²⁸ તાંહા ફાચે પિત્તરુહુ ઇસુહુલે આખ્યો, “હે, આમુહુ તા કોઅ બા છોડીને તોઅ ફાચલા આલાહા.”

²⁹ તીયાહા તીયા ચેલાહાને આખ્યો, “આંય તુમનેહે ખેરોજ આખુહુ, કા જીયા કેડાહા બી પરમેહેરુ રાજ્યા ખાતુર પોતા કોઅ બા, કોઅવાલીલે, યાહકી-બાહકાલે પોયરા ચાવરાહાને છોડી દેદે વેરી.

³⁰ તે ઈયા યુગુમે તીયાહા જો ગોમાવ્યો વેરી તીયા કેતા અનેક ગોણો પામી આને મોય ગીયા ફાચે પરમેહેરુ રાજ્યામે અનંત જીવન પામ્યા વગર નાય રે.”

મોલામેને જીવી ઉઠુલો વિશે ઇસુ તીજી ભવિષ્યવાણી

³¹ ફાચે ઇસુહુ બારા ચેલાહાને પોતા આરી લી જાયને તીયાહાને આખ્યો, “આપુ યરુશાલેમ શેહેરુવેલ જાવુલો હાય, આને જોતી બી ગોઠયા માંહા પોયરા માટે ભવિષ્યવક્તાહા લેખલ્યા હાય, તે બાધ્યા ગોઠયા પુર્યા વેઅ.

³² કાહાકા તોઅ અન્યજાતિ આથુમે હોપાવામ આવી, આને તે લોક તીયા ચેહટા કેરી; તીયા અપમાન કેરી, આને તીયાપે થુપી.

³³ આને લોક તીયાલે ચાપકા કી ઠોકી, આને તે તીયાલે માય ટાકી, આને તોઅ તીજા દિહુલે મોલામેને જીવી ઉઠી.”

³⁴ પેન ચેલાહાને ઈયુ ગોઠીમેને કેલ્લીજ ગોઠ હોમજાયી નાય, આને તી ગોઠ તીયાહા દોબાવી રાખી, આને જે ગોઠ આખવામે આલી તે તીયાહાને હોમજાયી નાય.

આંદલા બીખારીલે દેખતો કેયો

³⁵ જાંહા તે યરીખો શેહેરુ પાહી પોચ્યા, તાંહા એક આંદલો માંહુ વાટી કોરીપે બોહીને બીખ માગી રેહલો.

³⁶ આને તોઅ લોકુ જાવુલો આવાજ ઉનાયને ફુચા લાગ્યો, “ઇ કાય વી રીયોહો?”

³⁷ લોકુહુ તીયાલે આખ્યો, “નાશરેથ ગાંવુ ઇસુ ઇહીને જાહે.”

³⁸ આંદલો માંહુ ઇ ઉનાયને ખુશીમે આવી ગીયો, બોમબ્લીને આખા લાગ્યો, “ઓ ઇસુ દાઉદ રાજા વંશ, માપે દયા કે.”

³⁹ જે લોક આગલા જાતલા, તે તીયાલે ગાઇ દાંઅ લાગ્યા, કા ચુપ રે, પેન તોઅ આજી બી વાદારે બોમબ્લા લાગ્યો, “ઓ દાઉદ રાજા વંશ માપે દયા કે!”

⁴⁰ તાંહા ઇસુહુ તીહી ઉબી રીને આજ્ઞા દેદી કા તીયાલે માંઅ પાહી લાવા, આને તે પાહી લાલા, તાંહા ઇસુહુ તીયા આંદલાલે ફુચ્યો.

⁴¹ તુ કાય ઈચ્છોહો, કા “આંય તોઅ ખાતુર કીવ્યુ?” આંદલા માંહા તીયાલે આખ્યો, “ઓ પ્રભુ ઇ કા આંય દેખતો વી જાવુ.”

⁴² ઇસુહુ તીયાલે આખ્યો, “હેરા લાગ; તોઅ વિશ્વાસુહુ તુલે હારો કેયોહો.”

⁴³ આને તોઅ આંદલો તુરુતુજ હેરા લાગ્યો; આને તોઅ પરમેહેરુ આભાર માનીને, ઇસુ ફાચલા ચાલાં લાગ્યો, આને બાદા લોકુહુ જે ઘટના વીયી તે હીને પરમેહેરુ સ્તુતિ કેરા લાગ્યે.