Online Bible

- Reklamy -

प्रकाशितवाक्य 6 - डोगरी नवां नियम


पैली मोर-चिट्टे घोड़े उपर सवार

1 आऊँ पी के दिखया के मेम्ने ओनें सत्तें मोरां बिचा एक गी खोलया; ते ओनें चोने प्राणियें बिचा एक दा गर्जन जेया शब्द सुनया, “आ!”

2 आऊँ दृष्टि कित्ती, ते दिखो, एक सफेद कोड़े ऐ, ते उस्स दा सवार तनुष लेते दे ऐ; ते उसी एक मुकुट दिता गीया, ते ओ जय करदा निकलया के ओर बी जय आसल कर।


दुई मोर-योद्द

3 जेस ले उस्स ने दुई मोर खोली, ते आऊँ दुए प्राणी गी ए आखदे सुनया, “आ!”

4 पी एक ओर कोड़ा निकलया जेहड़ा लाल रंग दा हा; ओदे सवार गी ए आक्क दिता गीया के तरती उप्परा मेल चुकी लै, तां जे लोग एक दुए दी अत्या करन; ते उसी एक बड़ी तलवार दिती गई।


त्रिया मोर-काल

5 जेस ले उस्स ने त्रिया मोर खोली, ते आऊँ त्रिये प्राणी गी ए आखदे सुनया, “आ!” आऊँ दृष्टि कित्ती, ते दिखो, एक काला कोड़ा ऐ, ते ओदे सवार दे हत्थे च एक त्रकड़ी ऐ;

6 ते आऊँ ओनें चोने प्राणियें बिचा एक शब्द ए आखदे सुनया, “दीनार दा सेर उपर कनक, ते दीनार दा त्रै सेर जौ, लेकन तेल ते अंगुरें दा रस दा नुस्कान नी करयो।”


चौथी मोर-मौत

7 जेस ले उस्स ने चौथी मोर खोली, ते आऊँ चौथे प्राणी दा शब्द ए आखदे सुनया, “आ!”

8 आऊँ दृष्टि कित्ती, ते दिखो, एक पिला जेया कोड़ा ऐ; ते ओदे सवार दा नां मौत ऐ, ते नरक ओदे पिछें-पिछें ऐ; ते उनेंगी तरती दी एक चौथाई उपर ए आक्क दिता गीया के तलवार, ते अकाल, ते मरी, ते तरती दे जंगल दे जानबर इंदे रहें लोकें गी मारी देंन।


पंज्मी मोर-शीद

9 जेस ले उस्स ने पंजमी मोर खोली, ते आऊँ बेदी दे थलै उंदे प्राणें गी दिखया, जेड़े परमेसर दे वचन दे कारन ते उस्स गुआई दे कारन जेकी उनै दिती हे मारी दिते गै हे।

10 उनै बड्डे शब्द कन्ने पकारीयै आखया, “ए स्वामी, ए पवित्र ते सचाई; तू कदों तकर न्याय नेई करग? ते तरती दे रोने आलें कन्ने साड़े खून दा बदला कदों तकर नेई लैगा?”

11 उंदे बिचा अर एक गी सफेद कपड़ा दिता गीया, ते उंदे कन्ने गलाया गीया के ओर थोड़ी देर बसां करो, जेस ले तकर के थआड़े संगी दास ते प्रा जेड़े थआड़े जे वध ओनें आले न उंदी बी गिनती पूरी नी ओई लै।


छेमी मोर-हल-चल

12 जेस ले उस्स ने छेमी मोर खोली, ते आऊँ दिखया के एक बड़ा पुंचाल ओया, ते सूरज कंबल जेया काला ते पूरा चण खून जेया ओई गीया।

13 अम्बर दे तारे तरती उपर इयां किरी गै जियां बड़ी अंधी थमां इलिये अंजीर दे बूट्टे थमां कच्चे फल चढ़दे न।

14 अम्बर ऐसा सरकी गीया जियां पत्र लपेटने कन्ने सरकी जांदा ऐ; ते अर एक पाड़, ते टापू, अपने-अपने जगह थमां टली गीया।

15 ओस बेलै तरती दे राजा, ते प्रधान, ते सरदार, ते अमीर ते जोरे आले ते सामर्थ आले लोग, ते अर एक दास ते अर एक अजाद पाड़ें दी खुएं च ते चट्टानें च जाई छप्पें,

16 ते पाड़ें ते चट्टानें गी आखन लगे, “साहडे उपर डिगी जाओ; ते असैं ओदे मुंह थमां जेहड़ा संहासन उपर बैठा ऐ, ते मेम्ने दे गुस्सै थमां छपाली लैओ।

17 किके उंदे गुस्सै दा खतरनाक धयारे आई पूजे दा ऐ, हूंन कुन्न ठैरी सकदा ऐ?”

This work is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 License.

Následuj nás:



Reklamy