मत्ती 25 - डोगरी नवां नियममराजे दा एन्तजार करदी दस कुंआरियें दी मसाल 1 ओस बेलै सोर्ग दा राज उनै दस कवारियें आला लेखा ओग जेड़ीयां अपनीयां मशालां लेईयै मराजे कन्ने पेंट करने गी निकलीयां। 2 उंदेचा पंज्ज मुर्ख ते पंज्ज समझदार थीयां। 3 मुर्खें अपनी मशालां तां लेतीयां, लेकन अपने कन्ने तेल नेई लेता; 4 लेकन समझदारें अपनी मशालें दे कन्ने अपनी कुप्पियें च तेल बी परी लेता। 5 जेसलै मराजे दे ओंने गी देर ओई, तां ओ सारीयां सौनें गी झपकियाँ लैंन लगियाँ ते सेई गेईयां। 6 अध्दी राती शोर मचया; के दिखो, मराज अवै करदा ऐ! ओस कन्ने पेंट करने गी चलो। 7 ओस बेलै सारीयां कवारियां उठीयै अपनीयां मशालां ठीक करना लगियाँ। 8 ते मुर्खें समझदारें गी आखया, अपने तेल बिचा असेंगी बी केश तेल दियो, किके साड़ीयां मशालां हिस्सला दियां न। 9 लेकन समझदार कवारियें जबाब दित्ता, जेकर ए साड़े ते थुआड़े आसतै पूरा नेई उवै; ठीक गल तां ए ऐ के तोस बेचने आलें दे कोल जाईयै अपने आसतै मुल्लें लेई लिओ। 10 जेसलै ओ मुल्लें लेने गी जा करदी हियां तां उसै बेलै मराज आई पूज्या, ते जेड़ीयां तयार हियां, ओ ओदे कन्ने विहा आलें कर च चली गेईयां ते दरबाजा बंद करी दित्ता गीया। 11 एस दे बाद दुईयां कवारियां बी आईयै आखन लगियाँ, ए स्वामी, ए स्वामी, साड़े आसतै दरबाजा खोली दे! 12 ओसने जबाब दित्ता, आऊँ थुआड़े कन्ने सच आखना ऐं, के आऊँ तुसेंगी नेई जानदा। 13 एसकरी बिजे दे रवो, किके तोस नेई ओस देन गी जांनदे ओ, नेई ओस घड़ी गी। तरें दासें दी मसाल 14 किके ए ओस मनुक्ख आला लेखा आलत ऐ जेस ने परदेस जंदे पक्त अपने दासें गी बलाईयै अपनी जाजास्त उनेंगी सौंपी दित्ती। 15 ओसने एक गी पंज्ज तोड़े, दुए गी दाऊँ, ते त्रिये गी एक; मतलब अर एक गी ओसदी थबीक दे मताबक दिता, ते ओस बेलै ओ परदेस चली गीया। 16 ओस बेलै, जिसी पंज्ज तोड़े मिले दे हे, ओसने फोरन जाईयै उंदे कन्ने लैंन देन कित्ता, ते पंज्ज तोड़े ओर कमाए। 17 इसै तरीके जिसी दाऊँ मिले दे हे ओसने बी दाऊँ ओर कमाए। 18 लेकन जिसी एक मिले दा हा, ओसने जाईयै गत कढया, ते अपने स्वामी दे तोड़े गी छपाली दित्ता। 19 मते दिनें कोलां बाद उनै दासें दा स्वामी आईयै उंदे थमां लेखा लेने लगया। 20 जिसी पंज्ज तोड़े मिले दे हे, ओसने पंज्ज तोड़े ओर आनीयै आखया, ए स्वामी, तो मिकी पंज्ज तोड़े सोंपे दे हे, देख, मैं पंज्ज तोड़े ओर कमाए न। 21 ओदे स्वामी ने ओस कन्ने आखया, “धन्न, ऐ अच्छे ते बश्वास जोग दास, तुं थोड़े बेच बश्वास जोग रिया; आऊँ तुगी मती सारी चीजां दा जिमेंबार बनागा। अपने स्वामी दी खुशी च शामल ओ।” 22 ते जिसी दाऊँ तोड़े मिले दे हे, ओसने बी आईयै आखया, ए स्वामी, तो मिकी दाऊँ तोड़े सोंपे दे हे, देख, मैं दाऊँ तोड़े ओर कमाए। 23 ओसदे स्वामी ने ओस कन्ने आखया, धन्न, ऐ अच्छे ते बश्वास जोग दास, तुं थोड़े च बश्वास जोग रिया; आऊँ तुगी मती चीजें दा जिमेंबार बनागा। अपने स्वामी दी खुशी च शामल ओ। 24 ओस बेलै जिसी एक तोड़ा मिले दा हा, ओसने आईयै आखया, ए स्वामी, आऊँ तुगी जानदा ऐं के तुं कठोर मनुक्ख ऐं तुं जित्त्थें कुतै नेई रांदा उत्थें बड्डनां ऐं, ते जित्त्थें नेई रानें आसतै सुटना उत्त्थुआं गै किट्ठा करना ऐं। 25 एसकरी आऊँ डरी गीया ते तेरा तोड़ा मिट्टी च शपाली दित्ता। देख, जेड़ा तेरा ऐ, ओ ए ऐ। 26 ओदे स्वामी ने उसी जबाब दित्ता, ए दोष्ट ते आलसी दास, जे तुं ए जानदा हा के जिथें आऊँ नेई रानां उत्त्थुआं दा बड्डना ऐं, ते जित्त्थें मैं नेई सुटया उत्त्थुआं दा किट्ठा करना ऐं; 27 तां पी तुगी चाईदा हा के मेरा पैसा शाऊकारें गी देई दिंदा, ओस बेलै आऊँ अपना पैसा आईयै ब्याज दे कन्ने लेई लैंदा। 28 एसकरी ओ तोड़ा ओस थमां लेई लिओ, ते जेसदे कोल दस तोड़े न, उसी देई दियो। 29 किके जेस कुसे दे कोल ऐ, उसी ओर दित्ता जाग; ते ओदे कोल मता ओई जाग; लेकन जेसदे कोल नेईयैं, ओस थमां ओ बी जेड़ा ओदे कोल ऐ, लेई लित्ता जाग। 30 ते एस नकम्मे दास गी बार न्हेरे बेच सुट्टी दियो, जिथें रोनां ते दंद किल्डनां ओग। यीशु दुनियां दा न्याय करग 31 जेसलै मनुक्ख दा पुत्तर अपनी मैमा च औग ते सारे सोर्गदूत ओदे कन्ने औगन, तां पी ओ अपनी मैमा दे सिंहांसन उपर विराजमान ओग। 32 ते सारी जातीयां ओदे अगें किट्ठीयां कित्ती जाघंन; ते जियां गुबाल पिड्डें गी बकरीयें कोलां लग करी दिंदा ऐ, उयांगै ओ उनेंगी एक दुए कोलां लग करग। 33 ते ओ पिड्डें गी अपनी सज्जी बखी ते बकरीयें गी खबी बखी खड़ा करग। 34 ओस बेलै राजा अपनी सज्जी बखी आलें गी आखघ, ए मेरे पिता दे धन्न लोको, आओ ओस राज दे आक्दार ओई जाओ, जेड़ा जगत दे शुरू थमां थुआड़े आसतै तयार कित्ते दा ऐ। 35 किके आऊँ भूखा दा हा, ते तुसें मिगी खाणे आसतै दिता; आऊँ त्रैया (प्यासा) दा हा, ते तुसें मिगी पानी पलाया; आऊँ परदेसी हा, ते तुसें मिगी अपने कर च रख्या; 36 आऊँ नंगा हा, ते तुसें मिगी कपड़े पुआए; आऊँ बमार हा, ते तुसें मेरा खयाल रख्या, आऊँ जेल बेच हा, ते तुसें मिगी मिलने गी आए। 37 ओस बेलै तरमी उसी जबाब देघंन, ए प्रभु, असैं कुस्लै तुगी भूखा दा दिखया ते खाणा खलाया? जां त्रैया (प्यासा) दा दिखया ते पानी पलाया? 38 असैं कुस्लै तुगी परदेसी दिखया ते अपने कर च रख्या? जां नंगा दिखया ते कपड़े पुआए? 39 असैं कुस्लै तुगी बमार जां जेलै च दिखया ते तेरे कन्ने मिलने गी आए? 40 ओस बेलै राजा उनेंगी जबाब देग, आऊँ थुआड़े कन्ने सच आखना के तुसें जेड़ा मेरे इनें निकें थमां निक्के प्राऊ बिचा कुसे एक क्न्नें इयै नियां पला कम कित्ता, ओ मेरे गै कन्ने कित्ता। 41 ओस बेलै ओ खबी बखी आलें गी आखघ, ए लांनती लोको, मेरे सामनें दा ओस मेशा दी अग्गी बेच चली जाओ, जेड़ी शतान ते ओदे दूतें लेई तयार कित्ती गेदी ऐ। 42 किके आऊँ भूखा दा हा, ते तुसें मिगी केश खाणे गी नेई दिता; आऊँ त्रैया (प्यासा) हा, ते तुसें मिगी पानी नेई पलाया; 43 आऊँ परदेसी हा, ते तुसें मिगी अपने कर नेई रख्या; आऊँ नंगा हा, ते तुसें मिगी कपड़े नेई पुआए; आऊँ बमार ते जेलै च हा, ते तुसें मेरा खयाल नेई कित्ता। 44 ओस बेलै ओ जबाब देघंन, ए प्रभु, असैं तुगी कुस्लै भूखा, जां त्रया दा प्यासा, जां परदेसी, जां नंगा, जां बमार, जां जेलै च दिखया, ते तेरी सेवा टैल नेई कित्ती? 45 ओस बेलै ओ उनेंगी जबाब देग, “आऊँ थुआड़े कन्ने सच आखना ऐं के तुसें जेड़ा इनें निकें थमां निकें बिचा कुसे एक कन्ने नेई कित्ता, ओ मेरे कन्ने बी नेई कित्ता। 46 ते ए मेशा दी सजा पोगघंन मगर तरमी मेशा दी जिंदड़ी च दाखल ओगन।” |
This work is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 License.