1 कुरिन्थियों 14 - डोगरी नवां नियमलग-लग पाषां ते पविखवाणी 1 एक दुए कन्ने प्रेम करने दी पूरी कोष्ट करो, ते आत्मिक वरदानें दी इच्छ्यां च रवो खास करियै ए, के पविखवाणी करो। 2 किके जेड़ा दुई पाषें च गल्लां करदा ऐ; ओ मनुक्खें कन्ने नेई, लेकन परमेसर कन्ने गल्लां करदा ऐ; एस लेई के ओस दियां गल्लां कोई नेई समझदा; किके ओ पेद दियां गल्लां आत्मा च ओईयै बोलदा ऐ। 3 लेकन जेड़ा पविखवाणी करदा ऐ, ओ वश्वासीयें दे विश्वास दी तरकी, ते औसला, ते तसली दियां गल्लां आखदा ऐ। 4 जेड़ा दुई पाषा च गल्लां करदा ऐ, ओ अपने गै विश्वास दी तरकी करदा ऐ; लेकन जेड़ा पविखवाणी करदा ऐ, ओ कलीसिया दे वश्वासीयें दी विश्वास दी तरकी करदा ऐ। 5 आऊँ चानां ऐं, के तोस सारे दुई पाषें च गल्लां करो, लेकन एस थमां जादै ए चानां ऐं के पविखवाणी करो; किके जेकर दुई पाषा बोलने आला कलीसिया दी तरकी आसतै तरजमा नेई करै तां पविखवाणी करने आले ओस थमां बद ऐ। गैर पाषां दा खलसा करना चाईदा 6 एस आसतै ए विश्वासी प्राओ, जेकर आऊँ थुआड़े कोल आईयै दुई पाषें च गल्लां करां, ते परमेसर दियां परकट कित्तियां गल्लां, जां ज्ञान, जां पविखवाणी, जां शिखया दियां गल्लां थुआड़े कन्ने नेई करां, तां मेरे थमां तुसेंगी के फायदा ओग? 7 इसै चाली जेकर गानें-बजानें आलियां चीजें चा बाज निकलदी ऐ, जियां बैंसली, जां बीन, जेकर उन्दे सूरें च पेद नेई उवै तां जेड़ा बाजा ओ बजाया जंदा ऐ, ओ कियां पनछानयां जाग? 8 ते जेकर तुतडी दी बाज साफ़ नेई उवै, तां कोन योद्द आसतै त्यारी करग? 9 इयां गै तोस बी जेकर जिभ थमां साफ़-साफ़ पाषा नेई आखो, तां जे केछ आखया जंदा ऐ ओ कियां समझया जाग? तोस तां अवा च गल्लां करने आले बनें। 10 दुनिया च मतीयां सारीयां पाषां न मगर सबनी दा केछ न केछ मतलब जरुर ऐ। 11 एस आसतै जेकर आऊँ कुसे पाषा दा मतलब नेई समझां, तां बोलने आले दी नजर च परदेसी ओगा; ते बोलने आला मेरी नजर च परदेसी ओग। 12 एस आसतै तोस बी जेलै आत्मिक वरदानें दी इच्छ्यां च ओं, तां ऐसे वरदान पानें दी इच्छ्यां करो जेस थमां कलीसिया दे वश्वासीयें दे विश्वास दी तरकी उवै। 13 एस कारन जेड़ा दुई पाषा बोलै, तां ओ प्रार्थना करै, के ओसदा तरजमा बी करी सकै। 14 एस लेई जेकर आऊँ दुई पाषा च प्रार्थना करां, तां मेरी आत्मा प्रार्थना करदी ऐ, लेकन मेरी बुद्धि कम नेई करदी। 15 तां के करना चाईदा? आऊँ आत्मा थमां बी प्रार्थना करगा, ते बुद्धि थमां बी प्रार्थना करगा; आऊँ आत्मा थमां बी गागा, ते बुद्धि थमां बी गागा। 16 नेई तां जेकर तू आत्मा कन्ने गै शुक्र करगा, तां अज्ञानी तेरे शुक्र उपर आमीन कियां आखघ? किके ओ तां नेई जानदा, के तू के आखे करना ऐ? 17 तू तां सचें गै शुक्र करै करना ऐ, लेकन दुए दे विश्वास दी तरकी नेई ओंदी। 18 आऊँ अपने परमेसर दा शुक्र करना ऐ, के आऊँ थुआड़े सारें थमां जादै दुई पाषा च बोलना ऐ। 19 लेकन कलीसिया च दुई पाषा च दस जार गल्लां आखने थमां ए मिगी ओर बी छैल लगदा ऐ, के दुए गी सखाने आसतै ऐसीयां गल्लां बोलां जिनेंगी लोक समझी सकन। गैर पाषा गैर वश्वासीयें आसतै नशानी 20 ए विश्वासी प्राओ, तोस समझ च बच्चें आला लेखा नेई बनो; पी बी बराई च तां बच्चे रवो, लेकन समझ च सयानें बनो। 21 पवित्र शास्त्र च लिखे दा ऐ, के प्रभु आखदा ऐ, “आऊँ दुई पाषा बोलने दे थमां, ते बगाने मुंह थमां इनें लोकें कन्ने गल्लां करगा तां बी ओ मेरी नेई सुनगन।” 22 एस आसतै दुई पाषां वश्वासीयें आसतै नेई, लेकन अविश्वासीयें आसतै नशांनी ऐ; ते पविखवाणी अविश्वासीयें आसतै नेई, लेकन वश्वासीयें आसतै नशांनी ऐ। 23 जेकर कलीसिया एक जगा उपर किट्ठी उवै, ते सारें दे सारे दुई पाषा बोलन, ते बार आले जां अवश्वासी लोक कोल आई जांन तां के तुसेंगी ओ पागल नेई आखघन? 24 लेकन जेकर सारे पविखवाणी करन लगन, ते कोई अवश्वासी जां बार आले मनुक्ख कोल आई जांन, तां ओ जानी लैगन के ओ अप्पुं पापी न ते थुआड़े बोलनें दे कारन ओ अपनी जिंदड़ी दे रस्तें गी बदलने दी इच्छ्यां करगन। 25 एस चाली ओसदे मन दे पेद परकट ओई जागन, ते ओस बेलै ओ मुंह दे पार पेईयै परमेसर गी मत्था टेकया, ते मन्नी लैग, के सच्चें गै परमेसर थुआड़े बेच ऐ। राधनां दा नियम 26 एस आसतै ए विश्वासी प्राओ, के करना चाईदा? जेसलै तोस राधनां लेई किट्ठे ओदे ओ, तां अर एक दे एर्दें च पजन जां प्रचार, जां दुई पाषा, जां परमेसर थमां परकट कित्ती दी गल्ल, जां दुई पाषा दा मतलब सनाना रौंदा ऐ। सारा केछ आत्मिक तरकी आसतै ओना चाईदा। 27 जेकर दुई पाषा च गल्लां करनयां ओंन, तां दो-दो, जां मते ओंन तां त्रै-त्रै जनें बारी-बारी बोलन, ते एक मनुक्ख तरजमा करै। 28 लेकन जेकर तरजमा करने आला नेई उवै, तां दुई पाषा बोलने आला कलीसिया च चोप्प रवै, ते अपने मन थमां, ते परमेसर कन्ने गल्लां करै। 29 पविख्ब्तें चा दो जां त्रै बोलन, ते बाकी लोक उन्दे वचन गी परखन के ओ पवित्र शास्त्र दे मताबक ऐ जां नेई। 30 लेकन जेकर दुए उपर कोई गल्ल जेड़ा थुआड़े च बैठे दा ऐ, केछ परमेसर दी गल्ल परकट उवै, तां पैला चोप्प ओई जा। 31 किके तोस सारे एक-एक करियै पविखवाणी करी सकदे ओ, तां जे सारे सीखन ते सारे औसला पांन। 32 पविख्ब्क्तें चोप्प रौने दी इच्छ्यां करनी चाईदी के ओ दुए गी बी बोलने दा मौका दियै। 33 किके परमेसर गड़बड़ी दा नेई, लेकन शान्ति दा परमेसर ऐ। जियां पवित्र लोकें दी सारी कलीसिया च ऐ। 34 जनांनीयां कलीसिया दी सभा च चोप्प रौन, किके उनेंगी गल्लां करने दा उक्म नेई, लेकन दीन रौने दा उक्म ऐ, जियां कनून च लिखे दा बी ऐ। 35 जेकर ओ केछ सीखना चांन, तां कर च अपने-अपने पति थमां पूछन, किके जनांनी दा कलीसिया च गल्लां करना शर्म आली गल्ल ऐ। 36 के परमेसर दा संदेश थुआड़े छा गै नेई शुरू ओया ते सेर्फ थुआड़े तकर गै नेई पूजया। 37 जेकर कोई मनुक्ख अपने आप गी पविखवक्ता जां आत्मिक जना समझै, तां ए जानी लै, के जेड़ीयां गल्लां आऊँ तुसेंगी लिखना ऐं, ओ प्रभु दे उक्म न। 38 लेकन जेकर कोई इनें मेरीयें गल्लें उपर विश्वास नेई करदा तां ओदे उपर बी विश्वास मत करो। 39 एस आसतै ए विश्वासी प्राओ, पविखवाणी करने दी इच्छ्यां च रवो ते दुई पाषा बोलने आसतै मन्ना नेई करो; 40 लेकन सारीं गल्लां सेई ते तरीके कन्ने कित्तियां जांन। |
This work is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 License.