Mateusza 27 - Biblia Warszawska 1975

Jezus przed Piłatem

¹ A wczesnym rankiem wszyscy arcykapłani i starsi ludu powzięli uchwałę przeciwko Jezusowi, że trzeba go zabić.

² Związali go więc, odprowadzili i przekazali namiestnikowi Piłatowi.

Śmierć Judasza

³ Wtedy Judasz, który go zdradził, widząc, że został skazany, żałował tego, zwrócił trzydzieści srebrników arcykapłanom oraz starszym

⁴ I rzekł: Zgrzeszyłem, gdyż wydałem krew niewinną. A oni rzekli: Cóż nam do tego? Ty patrz swego.

⁵ Wtedy rzucił srebrniki do świątyni, oddalił się, poszedł i powiesił się.

⁶ A arcykapłani wzięli srebrniki i rzekli: Nie wolno kłaść ich do skarbca, gdyż jest to zapłata za krew.

⁷ Po naradzie więc nabyli za nie pole garncarza na cmentarz dla cudzoziemców.

⁸ Dlatego owo pole nazywa się do dnia dzisiejszego Polem Krwi.

⁹ Wtedy się wypełniło, co było powiedziane przez proroka Jeremiasza w słowach: I wzięli trzydzieści srebrników, cenę wyznaczoną za sprzedanego człowieka, jak go oszacowano w Izraelu.

¹⁰ I dali je za pole garncarza, jak mi nakazał Pan.

Jezus i Piłat

¹¹ I stawiono Jezusa przed namiestnika, i zapytał go namiestnik: Czy Ty jesteś król żydowski? Jezus odpowiedział: Ty sam to mówisz.

¹² A gdy go oskarżali arcykapłani i starsi, nic nie odpowiedział.

¹³ Wtedy rzekł mu Piłat: Czy nie słyszysz, jak wiele świadczą przeciwko tobie?

¹⁴ Lecz On nie odpowiedział mu na żadne słowo, tak iż namiestnik bardzo się dziwił.

¹⁵ A na święto zwykł był namiestnik wypuszczać ludowi jednego więźnia, którego chcieli.

¹⁶ I mieli wówczas osławionego więźnia, zwanego Barabasz.

¹⁷ Gdy się więc zebrali, rzekł do nich Piłat: Którego chcecie, abym wam wypuścił, Barabasza czy Jezusa, którego zowią Chrystusem?

¹⁸ Wiedział bowiem, że z zawiści go wydali.

¹⁹ A gdy on siedział na krześle sędziowskim, posłała do niego żona jego i kazała mu powiedzieć: Nie wdawaj się z tym sprawiedliwym, bo dzisiaj we śnie przez niego wiele wycierpiałam.

²⁰ Ale arcykapłani i starsi nakłonili lud, aby prosili o Barabasza, a Jezusa aby stracono.

²¹ A namiestnik, odpowiadając, rzekł im: Jak chcecie, którego z tych dwóch mam wam wypuścić? A oni odrzekli: Barabasza.

²² Rzecze im Piłat: Cóż więc mam uczynić z Jezusem, którego zowią Chrystusem? Na to wszyscy: Niech będzie ukrzyżowany!

²³ Ten zaś rzekł: Cóż więc złego uczynił? Ale oni jeszcze głośniej wołali: Niech będzie ukrzyżowany!

²⁴ A Piłat, ujrzawszy, że to nic nie pomaga, przeciwnie, że zgiełk się wzmaga, wziął wodę, umył ręce przed ludem i rzekł: Nie jestem winien krwi tego sprawiedliwego, wasza to rzecz.

²⁵ A cały lud, odpowiadając, rzekł: Krew jego na nas i na dzieci nasze.

²⁶ Wtedy wypuścił im Barabasza, a Jezusa po ubiczowaniu wydał na ukrzyżowanie.

Ukrzyżowanie Jezusa

²⁷ Wówczas żołnierze namiestnika zabrali Jezusa na zamek i zgromadzili wokół niego cały oddział.

²⁸ I zdjęli z niego szaty, i przyodziali go w płaszcz szkarłatny.

²⁹ I uplecioną z ciernia koronę włożyli na głowę jego, a trzcinę dali w prawą rękę jego, i upadając przed nim na kolana, wyśmiewali się z niego i mówili: Bądź pozdrowiony, królu żydowski!

³⁰ I plując na niego, wzięli trzcinę i bili go po głowie.

³¹ A gdy go wyśmiali, zdjęli z niego płaszcz i oblekli go w szaty jego, i odprowadzili go na ukrzyżowanie.

³² A wychodząc, spotkali człowieka, Cyrenejczyka, imieniem Szymon; tego przymusili, aby niósł krzyż jego.

³³ A gdy przyszli na miejsce, zwane Golgota, co znaczy Miejsce Trupiej Czaszki,

³⁴ Dali mu do picia wino zmieszane z żółcią; i skosztował je, ale nie chciał pić.

³⁵ A gdy go przybili do krzyża, rozdzielili szaty jego, rzucając o nie losy,

³⁶ Po czym usiedli i pilnowali go tam.

³⁷ I umieścili nad jego głową napis z podaniem jego winy: Ten jest Jezus, król żydowski.

³⁸ Wraz z nim ukrzyżowali wówczas dwóch złoczyńców, jednego po prawicy, a drugiego po lewicy.

³⁹ A ci, którzy przechodzili mimo, bluźnili mu, kiwali głowami swymi,

⁴⁰ I mówili: Ty, który rozwalasz świątynię i w trzy dni ją odbudowujesz, ratuj siebie samego, jeśli jesteś Synem Bożym, i zstąp z krzyża.

⁴¹ Podobnie i arcykapłani wraz z uczonymi w Piśmie i starszymi wyśmiewali się z niego i mówili:

⁴² Innych ratował, a siebie samego ratować nie może; jest królem izraelskim, niech teraz zstąpi z krzyża; a uwierzymy w niego.

⁴³ Zaufał Bogu; niech On teraz go wybawi, jeśli ma w nim upodobanie, wszak powiedział: Jestem Synem Bożym.

⁴⁴ Tak samo urągali mu złoczyńcy, którzy z nim razem byli ukrzyżowani.

Śmierć Jezusa

⁴⁵ A od szóstej godziny do godziny dziewiątej ciemność zaległa całą ziemię.

⁴⁶ A około dziewiątej godziny zawołał Jezus donośnym głosem: Eli, Eli, lama sabachtani! Co znaczy: Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił?

⁴⁷ Niektórzy zaś z tych, co tam stali, usłyszawszy to, mówili: Ten Eliasza woła.

⁴⁸ I zaraz pobiegł jeden z nich, wziął gąbkę, napełnił octem, włożył na trzcinę i dał mu pić.

⁴⁹ A inni mówili: Poczekaj, zobaczymy, czy Eliasz przyjdzie, aby go wyratować.

⁵⁰ Ale Jezus znowu zawołał donośnym głosem i oddał ducha.

⁵¹ I oto zasłona świątyni rozdarła się na dwoje, od góry do dołu, i ziemia się zatrzęsła, i skały popękały,

⁵² I groby się otworzyły, i wiele ciał świętych, którzy zasnęli, zostało wzbudzonych;

⁵³ I wyszli z grobów po jego zmartwychwstaniu, i weszli do świętego miasta, i ukazali się wielu.

⁵⁴ A setnik i ci, którzy z nim byli i strzegli Jezusa, ujrzawszy trzęsienie ziemi i to, co się działo, przerazili się bardzo i rzekli: Zaiste, ten był Synem Bożym.

⁵⁵ A było tam wiele niewiast, które z daleka się przypatrywały; przyszły one za Jezusem od Galilei i posługiwały mu.

⁵⁶ Wśród nich była Maria Magdalena i Maria, matka Jakuba i Józefa, i matka synów Zebedeuszowych.

Pogrzeb Jezusa

⁵⁷ A gdy nastał wieczór, przyszedł człowiek bogaty z Arymatei, imieniem Józef, który też był uczniem Jezusa.

⁵⁸ Ten przyszedł do Piłata i prosił o ciało Jezusa. Wtedy Piłat kazał je wydać.

⁵⁹ A Józef wziął ciało i owinął je w czyste prześcieradło,

⁶⁰ I złożył je w swoim nowym grobie, który wykuł w skale, i zatoczył przed wejście do grobu wielki kamień, i odszedł.

⁶¹ A była tam Maria Magdalena i druga Maria; siedziały one naprzeciw grobu.

⁶² Nazajutrz, czyli w dzień po święcie Przygotowania, zebrali się u Piłata przedniejsi arcykapłani i faryzeusze,

⁶³ Mówiąc: Panie, przypomnieliśmy sobie, że ten zwodziciel jeszcze za życia powiedział: Po trzech dniach zmartwychwstanę.

⁶⁴ Rozkaż więc zabezpieczyć grób aż do trzeciego dnia, żeby czasem uczniowie jego nie przyszli, nie ukradli go i nie powiedzieli ludowi: Powstał z martwych. I będzie ostatnie oszustwo gorsze niż pierwsze.

⁶⁵ Rzekł im Piłat: Macie straż, idźcie, zabezpieczcie, jak umiecie.

⁶⁶ Poszli więc i zabezpieczyli grób, pieczętując kamień i zaciągając straż.