Łukasza 2 - Biblia Warszawska 1975

Narodzenie Jezusa

¹ I stało się w owe dni, że wyszedł dekret cesarza Augusta, aby spisano cały świat.

² Pierwszy ten spis odbył się, gdy Kwiryniusz był namiestnikiem Syrii.

³ Szli więc Wszyscy do spisu, każdy do swego miasta.

⁴ Poszedł też i Józef z Galilei, z miasta Nazaretu, do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, dlatego że był z domu i z rodu Dawida,

⁵ Aby był spisany wraz z Marią, poślubioną sobie małżonką, która była brzemienna.

⁶ I gdy tam byli, nadszedł czas, aby porodziła.

⁷ I porodziła syna swego pierworodnego, i owinęła go w pieluszki, i położyła go w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie.

⁸ A byli w tej krainie pasterze w polu czuwający i trzymający nocne straże nad stadem swoim.

⁹ I anioł Pański stanął przy nich, a chwała Pańska zewsząd ich oświeciła; i ogarnęła ich bojaźń wielka.

¹⁰ I rzekł do nich anioł: Nie bójcie się, bo oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem wszystkiego ludu,

¹¹ Gdyż dziś narodził się wam Zbawiciel, którym jest Chrystus Pan, w mieście Dawidowym.

¹² A to będzie dla was znakiem: Znajdziecie niemowlątko owinięte w pieluszki i położone w żłobie.

¹³ I zaraz z aniołem zjawiło się mnóstwo wojsk niebieskich, chwalących Boga i mówiących:

¹⁴ Chwała na wysokościach Bogu, a na ziemi pokój ludziom, w których ma upodobanie.

¹⁵ A gdy aniołowie odeszli od nich do nieba, pasterze rzekli jedni do drugich: Pójdźmy zaraz aż do Betlejemu i oglądajmy to, co się stało i co nam objawił Pan.

¹⁶ I śpiesząc się, przyszli, i znaleźli Marię i Józefa oraz niemowlątko leżące w żłobie.

¹⁷ A ujrzawszy, rozgłosili to, co im powiedziano o tym dziecięciu.

¹⁸ I wszyscy, którzy słyszeli, dziwili się temu, co pasterze im powiedzieli.

¹⁹ Maria zaś zachowywała wszystkie te słowa, rozważając je w sercu swoim.

²⁰ I wrócili pasterze, wielbiąc i chwaląc Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, jak im powiedziano.

²¹ A gdy minęło osiem dni, aby obrzezano dziecię, tedy nadano mu imię Jezus, jak je nazwał anioł, zanim się w żywocie poczęło.

Poświęcenie Jezusa w świątyni

²² A gdy minęły dni oczyszczenia ich według zakonu Mojżeszowego, przywiedli je do Jerozolimy, aby je stawić przed Panem,

²³ Jak napisano w zakonie Pańskim, iż: Każdy pierworodny syn będzie poświęcony Panu,

²⁴ I aby złożyć ofiarę według tego, co powiedziano w zakonie Pańskim, parę synogarlic albo dwa gołąbki.

Błogosławieństwo Symeona

²⁵ A był wtedy w Jerozolimie człowiek, imieniem Symeon; człowiek ten był sprawiedliwy i bogobojny i oczekiwał pociechy Izraela, a Duch Święty był nad nim.

²⁶ Temu Duch Święty objawił, iż nie ujrzy śmierci, zanim by nie oglądał Chrystusa Pana.

²⁷ Przyszedł więc z natchnienia Ducha do świątyni, a gdy rodzice wnosili dziecię Jezus, by wypełnić przepisy zakonu co do niego,

²⁸ On wziął je na ręce swoje i wielbił Boga, mówiąc:

²⁹ Teraz puszczasz sługę swego, Panie, według słowa swego w pokoju,

³⁰ Gdyż oczy moje widziały zbawienie twoje,

³¹ Które przygotowałeś przed obliczem wszystkich ludów:

³² Światłość, która oświeci pogan, i chwałę ludu twego izraelskiego.

³³ A ojciec jego i matka dziwili się temu, co mówiono o nim.

³⁴ I błogosławił im Symeon, i rzekł do Marii, matki jego: Oto ten przeznaczony jest, aby przezeń upadło i powstało wielu w Izraelu, i aby był znakiem, któremu się sprzeciwiać będą,

³⁵ I aby były ujawnione myśli wielu serc; także twoją własną duszę przeniknie miecz.

Błogosławieństwo prorokini Anny

³⁶ I była Anna, prorokini, córka Fanuela, z plemienia Aser; ta była bardzo podeszła w latach, a żyła siedem lat z mężem od panieństwa swego.

³⁷ I była wdową do osiemdziesiątego czwartego roku życia, i nie opuszczała świątyni, służąc Bogu w postach i w modlitwach dniem i nocą.

³⁸ I nadszedłszy tejże godziny, wielbiła Boga i mówiła o nim wszystkim, którzy oczekiwali odkupienia Jerozolimy.

Dzieciństwo Jezusa

³⁹ A gdy wykonali wszystko według zakonu Pańskiego, wrócili do Galilei, do miasta swego Nazaretu.

⁴⁰ A dziecię rosło i nabierało sił, było pełne mądrości, i łaska Boża była nad nim.

⁴¹ A rodzice jego chodzili co roku do Jerozolimy na Święto Paschy.

⁴² I gdy miał dwanaście lat, poszli do Jerozolimy na to święto, jak to było w zwyczaju.

⁴³ A gdy te dni dobiegły końca i wracali, zostało dziecię Jezus w Jerozolimie, o czym nie wiedzieli jego rodzice,

⁴⁴ A mniemając, iż jest pośród podróżnych, uszli dzień drogi i szukali go między krewnymi i znajomymi.

⁴⁵ I gdy go nie znaleźli, wrócili do Jerozolimy, szukając go.

⁴⁶ A po trzech dniach znaleźli go w świątyni, siedzącego wpośród nauczycieli, słuchającego i pytającego ich,

⁴⁷ A zdumiewali się wszyscy, którzy go słuchali, nad jego rozumem i odpowiedziami.

⁴⁸ I ujrzawszy go, zdziwili się. I rzekła do niego matka jego: Synu, cóżeś nam to uczynił? Oto ojciec twój i ja bolejąc szukaliśmy ciebie.

⁴⁹ I rzekł do nich: Czemuście mnie szukali? Czyż nie wiedzieliście, że w tym, co jest Ojca mego, Ja być muszę?

⁵⁰ Lecz oni nie rozumieli tego słowa, które im mówił.

⁵¹ I poszedł z nimi, i przyszedł do Nazaretu, i był im uległy. A matka jego zachowywała wszystkie te słowa w sercu swoim.

⁵² Jezusowi zaś przybywało mądrości i wzrostu oraz łaski u Boga i u ludzi.