लुका 12 - बोटेफटाहाहान्के चेतावनि ( मति १०:२६-२७ ) 1 उथि हजार जना कते धेरे मानिसहान्को भिड होखिक्, एउटाइ आर्कोके कुचे लाग्वाइ, तब येसुइ चेलाहान्के कहिक्, “ताहान फरिसिहान्को खमिरभि होसियार बिस्हेउ। उ खमिर उनहान्को फटाहा बिचार हो। 2 ढाकेलो एस्नो केइ चिज नाटि, जुन थाहा नाहोख्ताइ, र लोकाइलो केइ चिज नाटि, जुन थाहा नाहोख्ताइ। 3 उसिगर्ते ताहान्इ अन्धारमा ज्या कलाटो, ओइ उज्यालोमा सुनेताइ। कोठा भित्र कलो बोलि घरको धुरिभि बड्को स्वरमा प्रचार होख्ताइ। परमेस्वरसिन मात्रे डराहेउ ( मति १०:२८-३३ ; १२:२३ ) 4 “साखाहान हो, मइ ताहान्के कतिन, ताहान्को जिउके मारे सक्लार मानिससिन झिनडराहेउ उनहान्इ आत्माके केइपनि गरेनासक्तात्। 5 कख्रोसिन डराए पर्ताइ मइ ताहान्के कतिन, मर्लोपार नरकमा हुर्याइ देलाहार परमेस्वरसिन डराए पर्ताइ। हो, ओख्रोसिन मात्रे डराहेउ! 6 “क्या दुइ पइसामा पाच ओटा भङ्गेरा नाबिक्ताइ र? तर परमेस्वरइ एउटा भङ्गेराके पनि नाबिर्साताइ। 7 ताहान्को कपारको केस पनि गिन्नेलाटि। ओसिगर्ते झिनडराहेउ, ताहान धेरे भङ्गेरा कते पनि महङ्गो बाटो! सभइको आघु येसुके स्विकार गर्हेउ ( मति १०:३२-३३ ; १२:३२ ; १०:१९-२० ) 8 “मइ ताहान्के कतिन, जुन मानिसइ मराइ मानिसहान्को आघु स्विकारताइ, ओख्राइ मानिसको छउनाइ पनि परमेस्वरको स्वर्गदुतको आघु स्विकारताइ। 9 तर जुन मानिसइ मराइ मानिसहान्को आघु अस्विइकार गर्ताइ, उ पनि परमेस्वरको स्वर्गदुतको आघु अस्विइकार होख्ताइ। 10 “मानिसको छउनाको बिरुधमा खिसि गरि बोल्लारके माफ होख्ताइ, तर पबित्र आत्माको बिरुधमा खिसि गरि बोल्लारहान्के माफ नाहोख्ताइ। 11 “जब ताहान्के मानिसहान्इ छोपिकनि सभाघर, पन्चको मुखियाहान्ठुँ लेग्तात् र आफिके बचाए क्या बोले पर्ताइ कहि चिन्ता झिनगर्हेउ। 12 तब पबित्र आत्माइ ओइबेरा क्या बोले पर्ताइ कहि ताहान्के सिखाताइ।” मुर्ख धनि मानिसको उखान 13 भिडभि एक जना मानिसइ येसुके कहिक्, “गुरु, मोरो दाजिके सम्पतिको अङ्स मोरोसिन बाटे कहिदिहि न।” 14 येसुइ ओख्राइ कहिक्, “साखा, ताहान दुइ जनाको अङ्स बाटेके फइसला गर्लार कुनि मराइ बनाइक्?” 15 ओइ उनहान्के कहिक्, “होसियार रहेउ, सभइ पर्कारको लोभलालच झिनगर्हेउ, क्यारेकनिसिन धन-सम्पति जत्का होख्नि पनि मानिसके जिबन देहेनासक्ताइ।” 16 येसुइ उनहान्के एउटा उखान कहिक्, “एक जना धनि मानिसको खेतमा धेरे फरिक। 17 र ओइ मनमने बिचार गरिक्, ‘मोरोठुँ धान धार्लार ठउँरि पनि नाटि। मइ क्या गरे?’ 18 तब ओइ कहिक्, ‘मइ आब, बिर्झिन भखारिहान भत्काइकनि बड्को भखारि बनातिन, अनि सभइ धान र अरु चिजहान ओइथिन धार्तिन।’ 19 र मइ आफ्नो परान्के कतिन, ‘ए परान, धेरे बर्स सम्म पुग्लार तोरोसिन सम्पति बाटि। खाहइ, पिहइ, र मोज गर्हइ!’ 20 तर परमेस्वरइ ओख्राइ कहिक्, ‘ए मुर्ख! आज ब्यारो ज तोरो परान लेतिन, तइ थुप्र्याइकनि धार्लो सम्पति कख्रो होख्ताइ?’” 21 “आफ्नो लागि धन-सम्पति जोडलार तर परमेस्वरको कुरामा धनि नाबन्लार मानिसको अवस्था यस्ने होख्ताइ।” परमेस्वरमा भरोसा गर्हेउ ( मति ६:२५-३४ ) 22 येसुइ आफ्नो चेलाहान्के कहिक्, “ताहान्इ बाँचेके लागि क्या खाए, र क्या लगाए कहि चिन्ता झिनगर्हेउ। 23 क्यारेकनिसिन खइलाहार चिजकते जिबन बड्को हो र लुगा कते जिउ बड्को हो। 24 कउवाहान्के चाहो: उनहान्इ खेत पनि नालगातात्, बालि पनि नाकाट्तात्, बालि पनि नाभित्रयातात्; उनहान्को भखारि पनि नारताइ; तर पनि परमेस्वरइ उनहान्के ख्वाइ धार्लाटि! चराहान्कते ताहान धेरे महङ्गो बाटो! 25 ताहान मध्य कुनुहि चिन्ता गरिकनि आफ्नो बाचलार उमेर एक सेकेन्ड होख्नि पनि बढाए सक्ताओ र? 26 इत्रु बिर्झिन धन्दा गरे पनि नासक्ताओ कनि, क्यारे अरु कुराको चिन्ता गर्ताओ? 27 मइ ताहान्के कतिन बनमा फुलाइलो फुलके चाहो, उ कसिगरि फुलाइताइ केइ धन्दा पनि नागर्तात्। र राजा सोलोमनठुँ पनि धेरे सम्पति रहिक् तर पनि उ फुलहान जस्ने नाम्रो लुगा नालगाइक्। 28 आज फुलाइ काल्हेक् ओइलाइकनि आगिमा जराहेलार झारके पनि परमेस्वरइ सिङ्गारताइ कनि ताहान्के लगालार लुगा ओइ नादेताइ र? खोइ ताहान्को बिस्वास! 29 “ओसिगर्ते क्या खाए र क्या लगाए कहि चिन्ता पनि झिनगर्हेउ। 30 परमेस्वरके नाचिन्लारइ पो यस्नो चिन्ता गर्तात्। ताहान्के इ चिजको खाचो बाटि कहि परमेस्वर बुबाके थाहा बाटि। 31 तर पहिलि परमेस्वरको राज्येको खोजि गर्हेउ, अनि ताहान्के सभइ चिज देहेताइ। स्वर्गमा सङ्रेलो धन ( मति ६:१९-२१ ) 32 “बिर्झिन बगाल हो, झिनडराहेउ! ताहान्के परमेस्वर बुबाइ आफ्नो राज्ये देहे खुसि होख्लाटि। 33 ताहान्इ आफ्नो धन-सम्पति बेच्लो पइसा गरिबहान्के देहो। आफ्नो लागि नासकेलार भखारि बनाओ, र कन्हुँ नासकेलार धन स्वर्गमा सङ्राहेउ, उथि चोर पनि नालाग्ताइ, अनि किराहान्इ पनि नाखइताइ। 34 क्यारेकनिसिन जाहाँ ताहान्को धन बाटि उथि ज ताहान्को मन रताइ। तयार होखेउ 35 “ताहान्इ आफ्नो घल्याक कसिकनि तयार होखेउ र ढेभ्रि जराइ धार्हेउ, 36 ताहान बिहाको भोजभि फर्केलार मालिकको बाट चाहि धार्लार नोकर जस्ने होखेउ। मालिक आइकनि दइल ढकढक्यातिहि, ओइ दइल खोल्देताइ। 37 मालिक आउते जाग्गे बिसिधार्लो देखिकनि नोकरहान्इ स्याबास पाउतात्। साच्चि मइ ताहान्के कतिन, उ मालिकइ आफ्नो घल्याक कसिकनि ओइ नोकरहान्के ख्वाउताइ र उनहान्को सेवा गर्ताइ। 38 यदि मालिक आद्धा रातमा वा कुख्रा चिच्यालार बेरा आउते पनि आफ्नो नोकरहान्के जाग्गे बिसिधार्लो देख्नि अझि धेरे स्याबास देलारहिक्। 39 तर इ बुझेउ, यदि घर धनिके चोर आउलाहार बेरा थाहा पाउलो होख्नि, ओइ चोरके भित्र पिसे नादेलारिक। 40 ओस्ने ताहान पनि तयार होखेउ, क्यारेकनिसिन मानिसको छउना ताहान्इ नाचितालो बेरामा ज आउताइ।” इमान्दार र बेइमानको उखान ( मति २४:४५-५१ ) 41 पतरुसइ येसुके सुध्याइक्, “पर्भु, तइ कलो उखान हाम्राइ मात्रे हो कि, अरुके पनि हो?” 42 पर्भुइ कहिक्, “बुद्धिमानि र इमान्दार नोकर कस्नो मानिस होख्बि? मालिकइ आफ्नो घरको सभइ धन्दाको जिम्मा देलोपाछु इमान्दार र बुद्धिमानि नोकरइ अरु नोकरहान्के ठिक ठिक समयमा खाएके लागि जुटाइ देताइ। 43 मालिक फर्कि आउते सम्म नोकरइ ओस्ने गरिधार्लो देख्नि ओइ इनाम पाउताइ! 44 साच्चि, मइ ताहान्के कतिन, उ मालिकइ ओख्राइ आफ्नो सभइ धन-सम्पतिको जिम्मा लगाइदेताइ। 45 तर नोकरइ आज मोरो मालिक ढिलो फर्कताइ कहि सोचिकनि धेरे खाइ, पिइ, मातिकनि अरु नोकर र नोकर्निहान्के पिटे लाग्नि 46 ओइ आस नागर्लो दिन र नाचितालो बेरामा ओख्रो मालिक आइ पुग्ताइ र ओइ बड्को दन्ड पाउताइ। अनि ओख्रो दसा परमेस्वरके नामान्लारहान्को जस्ने होख्ताइ। 47 “मालिकको इच्छा थाहा पाइकनि पनि, गरे पर्लार धन्दा नागर्लार नोकरके चाहि, मालिकइ ओख्राइ बेस्के पिटताइ। 48 तर मालिकको इच्छा थाहा नापाइकनि सजाए पाउलाहार नोकरइ, मालिकको थोरे सजाए पाउताइ। जख्राइ धेरे देहेलाटि ओइ धेरे देहेपर्ताइ; ओस्ने गरि जख्राइ धेरे सुम्पेहेलाटि ओइ ओत्के ज धेरे बुझाए पर्ताइ। परिवार भित्र बिरोध ( मति १०:३४-३६ ) 49 “मइ धर्तिमा आगि लगाए आउलो हो, पहिलि ज आगि जर्लो होख्नि नाम्रो होख्लारिक! 50 मइ एउटा कस्टको बप्तिस्मा लेहेपर्ताइ, उ पुरा नाहोखुनज्याल मराइ सान्ति नाहोख्ताइ! 51 क्या ताहान्इ मराइ धर्तिमा मेलमिलाप गराए हो कहि आउलो सोचलाटो? नाहो, मइ त ताहान्के छुट्याइ देहे आउलो हो। 52 आब पाच जनाको परिवारमा छुट्हेतात्, तिन जनाको बिरोधमा दुइ जना र दुइ जनाको बिरोधमा तिन जना बिरोधि होख्तात्। 53 बुबाइ छउनाके र छउनाइ बुबाके, आमाइ छउनिके र छउनि आमाके, सासुइ बोहारिके र बोहारि सासुके बिरोध गर्तात्।” समयको लछड ( मति १६:२-३ ) 54 येसुइ मानिसहान्को भिडके पनि कहिक्, “ताहान्इ पच्छिमपट्टि बद्रि लाग्लो देख्लेबितिके कताओ, ‘आब पानि पर्ताइ, अनि ओस्ने होख्ताइ।’ 55 र दछिनभि बतास चल्नि, ताहान्इ कताओ ‘आब गर्मि होख्ताइ, अनि ओस्ने होख्ताइ।’” 56 ए फटाहाहान हो! ताहान्इ आकास र धर्तिके चाहिकनि पानि पर्ताइ कहि जाने सक्ताओ कनि आब होख्लार घटनाको लछड चाहि क्यारे ताहान्इ नाजान्ताओ? बिरोधिसिन मिलेपर्ताइ ( मति ५:२५-२६ ) 57 “आन्हा क्या गरे पर्लार हो कहिकनि ताहान्इ क्यारे नाबुझ्ताओ? 58 यदि ताहान्के मुद्दा घालिकनि अदालत लेगे लाग्नि, बाटमा झगडियासिन मिल्लार कोसिस् गर्हेउ। नत्र ओइ फइसला सुनालार हाकिम आघु लेग्बि, अनि सिपाहिको जिम्मा लगाइदेबि सिपाहिइ लेगिकनि ताहान्के जेलमा घाल्बि। 59 मइ ताहान्के कतिन, जरिमानाको एकएक पइसा नातिरुनज्याल सम्म, उथिभि नाछुट्ताओ।” |
© 2024 (Active), Mother Tongue Translators Society and Wycliffe Bible Translators, Inc. All rights reserved.
Wycliffe Bible Translators, Inc.