Лука 1 - Сыйлы Инжил бла Забур

¹ Бизни арабызда болгъан ишлени юсюнден кёпле,

² (Болуннганланы) башындан башлап кёзлери бла кёргенле эм (Аллахны) Сёзюн билдирип къуллукъ этгенле бизге айтханлары кибик, хапар жыйышдырып башлагъандыла.

³ Алай бла мен да, юйретилген окъууну къаты мурдорун сен билир ючюн,

⁴ Къаты тинтиу бла барын да башындан башлап, кезиу бла, хурметли Теофил, санга суратлап жазаргъа тийишли кёрдюм.

Ахия файгъамбарны тууарыгъы алгъындан билдириледи

⁵ Иудеяны патчахы Иродну заманында Абияны къауумундан Зекерия атлы дин къуллукъчу бар эди. Аны къатыны да Харунну тукъумундан эди, аны аты Элизабет эди.

⁶ Ала экиси да, Аллахны аллында тюзлюклю болуп, Раббийни битеу фарызларын эм жорукъларын айыпсыз тутуучу эдиле.

⁷ Аланы сабийлери жокъ эди, нек десегиз Элизабет къаратон эди, ала экиси да энди жыллары келгенле эдиле.

⁸ Бир жолда Зекерия, кесини къауумуну кезиуюнде, Аллахны аллында къуллукъ этген заманда,

⁹ Дин къуллукъчулада болуучу адет бла, чёп атып, ладан ийис чыгъарыр ючюн, анга Раббийни табыныучу юйюне кирирге тюшген эди.

¹⁰ Ладан ийис чыгъаргъан заманда битеу жамауат тышында тилек эте эди.

¹¹ Ол заманда Раббийни бир мёлеги, ладан кюйдюрюлюучю жерни онг жанында сюелип, Зекериягъа кёрюндю.

¹² Зекерия аны кёргенде жунчуду эмда анга къоркъуу тюшдю.

¹³ Мёлег’а анга: «Къоркъма, Зекерия! Нек десенг сени тилегинг къабыл болгъанды, сени къатынынг Элизабет санга улан табарыкъды, анга Ахия атарыкъса.

¹⁴ Санга къууанч эм жарыкълыкъ боллукъду, аны туугъанына кёпле къууанырыкъдыла.

¹⁵ Нек десенг ол Раббийни аллында уллу боллукъду, чагъыр эм эсиртиучю ичги ичерик тюйюлдю, анасыны къарынында заманындан окъуна Сыйлы Нюрден толлукъду.

¹⁶ Ол Израильни уланларындан кёбюсюн аланы Раббий Аллахларына къайтарлыкъды.

¹⁷ Аталаны жюреклерин сабийлерине бурур ючюн, бойсунмагъанланы да тюзлюклюле бла бир акъыллы этер ючюн, Раббийге халкъны хазырлап тапдырыр ючюн, Раббийни аллында Илиясны нюрю бла эм кючю бла келликди», – деди.

¹⁸ Сора Зекерия мёлекге: «Мен муну неден билейим? Нек десенг мен къартма, къатынымы да жылы келгенди», – деди.

¹⁹ Мёлек анга жууапха: «Мен Аллахны аллында тургъан Жабраилме эм сени бла сёлеширге, бу хайыр хапарны санга билдирирге жиберилгенме.

²⁰ Ма, белгили заманларында къабыл боллукъ сёзлериме ийнанмагъанынг ючюн, быланы толлукъ кюнлерине дери сен тынгылап турлукъса эмда сёлеширге амалынг боллукъ тюйюлдю», – деди.

²¹ Ол заманда халкъ Зекерияны сакълай эди эм аны табыныучу юйде мычыгъанына сейирсине эди.

²² Ол а чыкъгъанында алагъа сёлешалмады, сора ала, ол табыныучу юйде кёрюнюу кёргенин ангыладыла. Ол, болуннганны алагъа белгиле бла ангылатды эмда тилсиз болуп турду.

²³ Аны къуллукъ этген кюнлери бошалгъандан сора уа, кесини юйюне къайтды.

²⁴ Ол кюнледен сора аны къатыны Элизабет бууаз болду эмда беш айны жашырып туруп:

²⁵ «Муну манга этген Раббийди. Бу кюнледе Ол манга жазыкъсынып, адамланы арасында бедишни мени юсюмден алгъанды», – деди.

Масих Иссаны тууарыгъы алгъындан билдириледи

²⁶ (Элизабетни) алтынчы айында уа Жабраил мёлек Аллахдан, Назарет атлы галилеялы шахаргъа,

²⁷ Дауутну юйюрюнден, Юсюп атлы кишиге сёз тауусхан къызгъа жиберилгенди. Къызны аты уа Мариям эди.

²⁸ Мёлек, анга келип: «Къууан, санга шафауат берилгенди! Раббий сени блады, тиширыуланы арасында сен алгъышлыса», – деди.

²⁹ Мариям а аны кёргенде, аны сёзлеринден жунчуп къалды, бу не салам бериу болур деп сагъыш этди.

³⁰ Мёлек анга: «Къоркъма, Мариям, сен Аллахда шафауат тапханса.

³¹ Ма, бууаз болуп, Улан табарыкъса, Анга Исса атарыкъса.

³² Ол уллу боллукъду, Анга Аллаху-Тааланы Уланы аталлыкъды. Раббий Аллах, Аны атасы Дауутну тахтасын Анга берликди.

³³ Ол Якъупну юйюрюне ёмюрге да патчахлыкъ этерикди, Аны Патчахлыгъыны ахыры боллукъ тюйюлдю», – деди.

³⁴ Мариям а мёлекге: «Бу къалай боллукъду, мен эр сынамагъанма», – деди.

³⁵ Мёлек анга жууапха: «Санга Сыйлы Нюр тюшерикди эмда Аллаху-Тааланы кючю сени жабарыкъды. Ол себепден, туугъан Сыйлыгъа да Аллахны Уланы аталлыкъды.

³⁶ Ма, къаратон аталгъан Сени жууугъунг Элизабетни да къартлыгъында къарынына улан тюшгенди, ол энди алтынчы айындады.

³⁷ Нек десенг Аллахны бир сёзю да кючсюз къаллыкъ тюйюлдю», – деди.

³⁸ Ол заманда Мариям: «Мен Раббийни къулума; сени айтханынг манга болсун», – деди. Сора мёлек аны къатындан кетди.

Мариям Элизабетни кёрюрге барады

³⁹ Мариям а, туруп, бу кюнледе ашыгъышлыкъ бла тау къыралгъа Яхуданы бир шахарына барды.

⁴⁰ Эм, Зекерияны юйюне кирип, Элизабетге салам берди.

⁴¹ Элизабет Мариямны салам бергенин эшитген заманда, аны къарынындагъы сабий ойнакълады. Элизабет да Сыйлы Нюрден толуп

⁴² Эмда уллу ауаз бла къычырып: «Алгъышлыса сен тиширыуланы арасында, сени къарын баланг да алгъышлыды!

⁴³ Раббийими анасы манга келди! Бу (насып) манга къайдан болду?!

⁴⁴ Ма, сени салам бергенинги ауазы мени къулагъыма жетген заманда, къарынымда сабий къууанып ойнакълады.

⁴⁵ Ийнаннган тиширыу насыплыды, Раббийни анга айтханлары толлукъдула», – деди.

⁴⁶ Сора Мариям: «Мени жаным Раббийге махтау салады,

⁴⁷ Мени Къутхарыучу Аллахыма мени нюрюм къууанады.

⁴⁸ Ол Кесини къулуну бойсунмакълыгъына къарагъанды, нек десегиз бюгюнден арысында битеу тукъумла мени насыплыгъа санарыкъдыла.

⁴⁹ Къудуретли (Аллах) манга уллу иш этгенди, Аны аты сыйлыды.

⁵⁰ Андан къоркъгъанлагъа Аны мархаматы тукъумдан тукъумгъады.

⁵¹ Кесини билек кючюн кёргюзтгенди: ёхтемлени аланы жюреклерини ойлашыулары бла чачханды.

⁵² Оноучуланы тахталарындан тюшюргенди, бойсуннганланы уа ёрге кётюргенди.

⁵³ Ач болгъанланы насыпдан толтургъанды, байыкъгъанланы уа къурулай ийгенди.

⁵⁴ Кесини къулу Израильге болушханды.

⁵⁵ Аталарыбызгъа айтханыча, Ибрахимге бла аны урлугъуна ёмюрге дери этерик мархаматын эсине тюшюргенди», – деди.

⁵⁶ Мариям, Элизабет бла юч ай чакълы туруп, сора юйюне къайтды.

Ахия файгъамбарны туугъаны

⁵⁷ Элизабетге уа сабий табар заманы жетди да, ол улан тапды.

⁵⁸ Раббий анга уллу мархамат этгенин, аны къоншулары бла жууукълары да эшитип, аны бла бирге къууандыла.

⁵⁹ Сегизинчи кюн сабийге сюннет этерге келдиле. Аны атасыны аты бла, анга Зекерия атаргъа мурат этдиле.

⁶⁰ Мынга аны анасы: «Угъай, аны аты Ахия боллукъду», – деди.

⁶¹ Ала анга: «Сени жууукъларынгда бу аты болгъан бир киши да жокъду», – дедиле.

⁶² Сора ол анга не ат атаргъа сюеди деп, сабийни атасына белгиле бла сордула.

⁶³ Зекерия къангачыкъ тилеп алып: «Аны аты Ахияды», – деп жазды. Бары да сейирсиндиле.

⁶⁴ Сора олсагъат Зекерияны ауузу да, тили да бошланды эмда ол Аллахха шукур этип, сёлешип башлады.

⁶⁵ Эмда Аланы тёгереклеринде жашагъанланы барына да къоркъуу тюшдю эм битеу бу болуннганны юсюнден Иудеяны тау къыралыны хар жеринде айта эдиле.

⁶⁶ Битеу эшитгенле муну кеси жюреклерине салып: «Бу сабий не боллукъ болур?» – дей эдиле. Раббийни къолу да аны бла эди.

Зекерияны шукур зикири

⁶⁷ Аны атасы Зекерия Сыйлы Нюрден толуп, файгъамбарлыкъ этип:

⁶⁸ «Израильни Раббий Аллахы алгъышлыды! Ол Кесини халкъына болушургъа келип, аны къутхаргъанды.

⁶⁹ Ёмюрден бери Кесини сыйлы файгъамбарларыны ауузлары бла билдиргени кибик,

⁷⁰ Ол Кесини къулу Дауутну юйюрюнден бизге кючлю Къутхарыучу чыгъаргъанды.

⁷¹ Бизни душманларыбыздан эм битеу бизни кёрюп болмагъанланы къолларындан къутхарыуну мажаргъанды.

⁷² Бизни аталарыбызгъа мархамат этип, Кесини сыйлы кесаматын эсине тюшюргенди.

⁷³ (Бу кесамат) Ол бизни атабыз Ибрахимге этген антды.

⁷⁴ Ол, бизни душманларыбызны къолларындан къутхаргъандан сора,

⁷⁵ Бизни битеу жашау кюнлерибизде Кесини аллында сыйлылыкъ бла эм тюзлюк бла Кесине къоркъуусуз къуллукъ этдирирге айтханды.

⁷⁶ Сабий, санга да Аллаху-Тааланы файгъамбары аталлыкъды. Сен, Раббийге жолланы хазырлар ючюн, Аны аллында барлыкъса,

⁷⁷ Аны халкъына гюняхларыны кечилиую бла къутхарыллыкъларын билдирликсе.

⁷⁸ Бизни Аллахыбыз уллу жумушакъ жюреклилиги бла (бизни кечерикди). Алай бла, бийикледен туугъан Кюн,

⁷⁹ Къарангыда, ёлюмню ауанасында олтургъанланы жарытыр ючюн, бизни аякъларыбызны ырахатлыкъны жолуна бурур ючюн, бизге болушургъа келгенди», – деп айтды.

⁸⁰ Сабий а ёсюп, нюр бла кючлю бола эди, сора кесини Израильге кёрюннген кюнюне дери адам жашамагъан жерледе турду.