Markus 4 - Lemefeme da Yesu Kristo. Markus 1915 (Bacama)

¹ Nda minna a tiya kenno miye a bahar. Miye hananan a lekko hakan; nda perro vor kwombe ma a kwaka habiye.

² Nda kenneren sye ḳabagban ka leme takale. Avor kentso nda boyeren:

³ “Tsam kwakengowno: Ma‐legasye a dimma ge legasye,

⁴ getsingen avor legasye, a daso a fuko a no tuffe, ḅakariye a si a zemmo.

⁵ A daso a fuko a no fara aha ta njiya do gban; gbel angen a maḍo gekelo njiya á kuboko.

⁶ Naya fere a ḅurro, nda gbammo; tá kwirye do, nda nibboko.

⁷ A daso a fuko vor hwalye. Hwalye a nduko a gboreren a ḍa dase.

⁸ A daso a fuko a njiya pe pe, angen a vodo hulatso a nduko a go gban, nda ḍa dase, a daso bow mwaken, a daso bow tukweltaka, a daso haru.”

⁹ Nda tsa: “Ma ka kwakei kan ma nda kello.”

¹⁰ Naya nda ndsa hido, miye ndsa hakan gbap?-?po karen bow a mbidi gbei ta ḍiyen a no leme ano.

¹¹ Nda tsaren a chi: “Hu no miya vodowno, ma huna leyi leme gbotso homne da Pwa. Miyero ahabwange, miya verren kat ka leme takale:

¹² gekelo ta niya ka diyengeren, ḅé taná naha, ta kello ka kwakengeren, ḅé taná siḍo ka yedingeren, gekelo ḅé tá ndella a minna, miya ngurerengo leme a verren piyatso.”

¹³ Nda minna a boyeren: “Huná leyi leme ana? Huna gaiya huna leye leme kat?

¹⁴ Ma‐legasye adi lega alaleme.

¹⁵ Miyenino a no tuffe, ha miya lega alaleme do no; naya ta kello, gbel Shaitan a si a porro alaleme, a miya lega a yedingeren.

¹⁶ Che gban iye miya legaren aha faratso, ten no, fira ta kello leme, gbel ta luwtiro ka yedikunye;

¹⁷ tá kwire karen, ta weye ndsa botso kyengkeng; getsingen fira tonotso a si kan, nagi miya ving?-?tiren gekelo leme, gbel ta pawo.

¹⁸ Ten gban miya legaren avor hwalye, ten no di kel leme,

¹⁹ betsi ano leme el sye vratsi ino ka vakatso vratso ka kwazemsye ḅa si, ta gbo alaleme, nda go ḅa.

²⁰ Miyenino gban miya legaren a njiya feme, ten no di kel leme, tan luwo, ta vodo pepetso, imi bow mwaken, imi bow tukweltaka, imi gban haru.”

²¹ Nda tsaren a chi: “Miya fin ḍiye gekelo miya ḍikden apukko gbatso, nagi apukko gbagleke miya ḍikko? miyá weye ḍikko no ha gballatso?

²² Gibo tá aso miya ḅoden, a miyá dimmaden, tá aso a ha gbotso, a miyá dimmaden ahabwange.

²³ Ma ka kwakei kan, ma nda kello.”

²⁴ Nda tsa a chi: “Niyam ka la hunadi kello; gba hunadi kensye kan, kan miya kennowno, miya ḍikownodo ḅo.

²⁵ Ma ka sei, tsi no miya ven. Má ḍim so, tsi no miya luwgen a hangen.”

²⁶ Nda tsa ḅo: “Homne da Pwa che nda go, botsi ḅwara a ka dasei a njiya.

²⁷ Nda bo a maḍo ka fire ka tukurtso; dasei a dsa a nduko; ndi gban ndá leye geche ndadi go.

²⁸ Njiya a vodo sofeme ge nangero; akwamu nga vodo kake, nda dimmado chifatso, chifatso a dimmado dasei.

²⁹ Fira sye a na kan, nda ngur tsakḅatso gekelo kwa ḍawsye ḅe kenno.”

³⁰ Nda tsa ḅo: “Ndo so ne botsi Homne da Pwa? Ka ndo leme huma wamden?

³¹ Tsi ne botsi daso kyengkyeng ma miya lega avor njiya, nda perrigo nagindo daso avor njiya ka swadatso,

³² A no getsingen na miya lega, nda maḍa a nduko a perrigo jibe kat ka ndukotso, nda ḍim zyemye ndukotso, ḅakariye a pwa a ndsa syema yengen.”

³³ Ka lemo takale hananan nda kenneren a kanna mbatso keltsodaren.

³⁴ Ndá boyeren leme sie ka lemo takale; avor ḅotso nda wuna miyedi‐kwoden zeregyeden.

³⁵ Avor fira ano, kade a kenno, nda tsaren a chi: “Ḍakamen ma wudo ḅayatso.

³⁶ Ta takka so ka fure, ta nguten karen che avor kwombe. I kwombye nedo ahakan.

³⁷ Hawei kabagban a maḍo; gamo habiye a leb kwombe, habiye a perro vor kwombe a na.

³⁸ Ndi ka nangen, tsindo a ngba kwombe di chini a no sobotso. Ta viḍiyen a tsan:” Malam té ḍikdo nanga ma kiḍum?

³⁹ Nda viḍiya a maḍo; nda huba ka hawei nda boyo habiye: “Kange ḍong.” Hawei a kisso; chibtso gbantso a ḍimtiren.

⁴⁰ Nda tsaren a chi: “Go mino huna hweyo? Á nda kenno huná ḍim vodialome?”

⁴¹ Hweyi kalatso a gerren gban, ta boyo so di siren: “Wano ma, hawei ka habie a kellen leme?”