Panalambiton 4 - Ang Biblia (1982)

Ang Kalisdanan bangud sa Pagkibon

¹ Daw ano nga ang bulawan naglus-aw, daw ano nga ang bus-og gid nga bulawan naglubad! Ang mga bato sang santuario gin-ula sa puno sang tagsa ka dalan.

² Ang bilidhon nga lalaki nga mga anak sang Sion, kaanggid sa bulawan nga ulay, daw ano nga ginkabig sila subong nga pitsil nga duta, ang buhat sang mga kamut sang maninihon!

³ Bisan ang mga chacal nagapasoso nagapatiti sila sa ila mga magamay, ang babayi nga mga anak sang akon katawohan nanginmapintas, kaangay sa mga avestrus sa kamingawan.

⁴ Ang dila sang bata nga nagasoso nagatapik sa iya alingagngag tungud sa kauhaw; ang magamay nga kabataan nagapangayo sing tinapay, kag wala sing tawo nga nagatipik sini sa ila.

⁵ Ang nagakaon sing manamit mamingaw sa mga dalan; ang ginpadaku sa escarlata nagahakus sang mga tinumpok sang ipot.

⁶ Kay ang kalautan sang babayi nga anak sang akon katawohan daku pa sa sala sang Sodoma, nga ginlaglag subong sang sa isa ka pamisok, wala sing kamut nga napahamtang sa iya.

⁷ Ang iya mga dungganon putli pa sa nieve, maputi pa sila sa gatas; mapulapula pa sila sing lawas sa mga rubi, ang pagpahining sa ila subong sang zafiro.

⁸ Ang ila dagway maitum pa sa karbon, wala sila makilala sa mga dalan; ang ila panit nagatapik sa ila mga tul-an, naitus ini nga nanginkaangay ini sa lipak.

⁹ Ang mga napatay sa espada maayo pa sa mga napatay sa gutum, kay ini sila nagakag-as, ginsakit sing bug-os sa kakulang sang mga bunga sang latagon.

¹⁰ Ang mga kamut sang maloloy-on nga mga babayi naglaga sang ila kaugalingon nga kabataan; kalan-on nila sila sa kalaglagan sang babayi nga anak sang akon katawohan.

¹¹ Ang Ginoo nagtuman sang iya kasingkal, nag-ula sia sang iya mapintas nga kaakig; kag nagpadabdab sia sing kalayo sa Sion, nga naglamon sang iya mga sadsaran.

¹² Ang mga hari sang duta wala magpati, bisan ang tanan nga pumuluyo sang kalibutan, nga ang kasumpung kag ang kaaway magasulud sa mga gawang sang Jerusalem.

¹³ Ini bangud sang mga sala sang iya mga manalagna kag sang mga kalautan sang iya mga sacerdote, nga nagpatolo sang dugo sang matarung sa tunga niya.

¹⁴ Nagalagaw sila, subong sang mga tawo nga bulag, sa mga dalan, nadagtaan sila sang dugo sa bagay nga ang mga tawo indi makatandug sang ila mga panapton.

¹⁵ “Halin kamo! Dimatinlo!” nagsinggit sila sa ila; “Halin! Halin! Dili magtandug!” Gani nagpalagyo sila kag naglagaw; ang mga tawo nagsiling sa tunga sang mga pungsud, “Indi na sila magpanglugayaw diri.”

¹⁶ Ang kaakig sang Ginoo nagpaaplaag sa ila, indi na sia magsapak sa ila; wala nila pagtahora ang pagkatawo sang mga sacerdote, wala nila pagpasulabiha ang mga tigulang.

¹⁷ Ang aton mga mata ginakapoy, sa pagpaabut sang aton bulig nga wala sing pulus; sa aton pagbantay nagbantay kita tungud sa pungsud nga indi makaluwas.

¹⁸ Ginpangita nila ang aton mga agi sa bagay nga indi kita makaagi sa aton mga dalan; ang aton katapusan malapit; ang aton mga adlaw natuman; kay ang aton katapusan yara na.

¹⁹ Ang aton mga manuglagas madasig pa sa mga aguila sang kalangitan, ginlagas kita nila sa mga bukid, ginput-an kita nila sa kamingawan.

²⁰ Ang ginhawa sang aton mga ilong, ang hinaplas sang Ginoo, nadakpan sa ila mga boho, nga tungud sa iya nagasiling kita, “Sa idalum sang iya landong magakabuhi kita sa tunga sang mga pungsud.”

²¹ Magkalipay kag magkasadya, O babayi nga anak sang Edom, nga nagapuyo sa duta sang Uz; ang tagayan magalambut man sa imo; mahobog ka kag magahublas sang imo kaugalingon.

²² Ang silot sang imo kalautan natuman, O babayi nga anak sang Sion, indi ka na niya pagdalhon sa kabihagan; apang silotan niya ang imo kalautan, O babayi nga anak sang Edom, ipadayag niya ang imo mga sala.