Lucas 15 - Ang Biblia (1982)

Ang Paanggid nahanungud sa Nadulang Carnero

¹ Karon ang mga manugsukot sang buhis kag mga makasasala nagapalapit tanan sa pagpamati sa iya.

² Kag ang mga Fariseo kag ang mga escriba nagkumud, nga nagasiling, “Ining tawo nagabaton sang mga makasasala kag nagakaon upud sa ila.”

³ Gani nagpamolong sia sa ila sining paanggid:

⁴ “Sin-o bala ang tawo sa inyo, nga may isa ka gatus ka carnero, kon madula ang isa sa ila, nga indi magbiya sang kasiaman kag siam sa kamingawan, kag magpangita sang nadula, tubtub nga makita niya ini?

⁵ Kag sang nakita niya ini, ginapahamtang niya ini sa iya mga abaga, nga nagakalipay.

⁶ Kag sang nakapauli sia, ginatipon niya ang iya mga abyan kag mga kasilingan, nga nagasiling sa ila, ‘Kalipay kamo upud sa akon, kay nakita ko ang akon carnero nga nadula.’

⁷ Nagasiling ako sa inyo, nga sa among bagay, may kalipay sa langit tungud sa isa ka makasasala nga nagahinulsul labi pa sa kasiaman kag siam nga matarung nga wala nagakinahanglan sing paghinulsul.

Ang Paanggid nahanungud sa Nadulang Dracma

⁸ “Ukon sin-o bala nga babayi, nga may napulo ka dracma, kon madula niya ang isa, nga indi magsindi sing suga kag magsilhig sang balay kag magpangita sing matinatapon gid tubtub nga makita niya ini?

⁹ Kag sang nakita niya ini, ginatipon niya ang iya mga abyan kag mga kasilingan, nga nagasiling, ‘Kalipay kamo upud sa akon, kay nakita ko ang dracma nga nadula ko.’

¹⁰ Sa among bagay, nagasiling ako sa inyo, nga may kalipay sa atubangan sang mga manugtunda sang Dios tungud sa isa ka makasasala nga nagahinulsul.”

Ang Paanggid nahanungud sa Nadulang Anak

¹¹ Kag nagsiling sia, “May isa ka tawo nga may duha ka anak nga lalaki;

¹² kag ang manghud sa ila nagsiling sa iya amay, ‘Amay, ihatag sa akon ang bahin sang pagkabutang nga naigo sa akon.’ Kag ginbahinbahin niya sa ila ang iya pagkabutang.

¹³ Sa wala madugay nga mga adlaw, ang manghud nga anak nagtipon sang tanan nga iya kag nagpanlakatan sa malayong duta, kag didto gin-usikan niya ang iya pagkabutang sa patuyang nga pagpangabuhi.

¹⁴ Kag sang nahinguyang niya ang tanan, nag-abut ang dakung tiggulutum sa sadtong duta, kag nagsugud sia sa pagbatyag sing kinawad-on.

¹⁵ Gani nagkadto sia kag nagpamugon sa isa sang mga pumuluyo sa sadtong duta, nga nagpadala sa iya sa mga uma niya sa pagbahog sang mga babuy.

¹⁶ Kag ginhandum niya kuntani ang pagbusug sang iya tiyan sang mga algarroba nga ginakaon sang mga babuy; kag walay tawo nga naghatag sa iya.

¹⁷ Apang sang nahaulian sia nagsiling sia, ‘Pila ka mga mamumugon sang akon amay nga may tuman nga kalan-on kag nagabugana, apang nagakapatay ako diri sa gutum!

¹⁸ Magatindug ako kag magakadto sa akon amay, kag magasiling sa iya, “Amay, nakasala ako batok sa langit kag sa imo atubangan;

¹⁹ indi na ako takus pagtawgon nga anak mo; himoa ako nga subong sang isa sang imo mga mamumugon.” ’

²⁰ Kag nagtindug sia kag nagkadto sa iya amay. Apang sang malayo pa sia, nakit-an sia sang iya amay kag ginkalooyan, kag nagdalagan ang amay kag ginhakus sia niya kag ginhalukan.

²¹ Kag ang anak nagsiling sa iya, ‘Amay, nakasala ako batok sa langit kag sa imo atubangan; indi na ako takus pagtawgon nga anak mo; [himoa ako nga subong sang isa sang imo mga mamumugon.]

²² Apang ang amay nagsiling sa iya mga ulipon, ‘Dalha sing madali ang pinakamahal gid nga panapton, kag isul-ub sa iya; kag butangi sing singsing ang iya kamut, kag sandalias ang iya mga tiil;

²³ kag dalha ang pinatambok nga tinday sang baka kag ihawa ini, kag magkaon kita kag magkasadya;

²⁴ kay ining akon anak napatay, kag nabuhi liwat; nadula sia, kag nakita.’ Kag nagsugud sila sa pagkasadya.

²⁵ “Karon ang iya anak nga magulang yadto sa uma; kag sang nagpauli sia kag naghinamput sa balay, nabatian niya ang lanton kag sinaut.

²⁶ Kag gintawag niya ang isa sang mga sologoon kag ginpamangkot kon ano ang kahologan sini.

²⁷ Kag nagsiling sia sa iya, ‘Ang imo utud nag-abut, kag ginpaihaw sang imo amay ang pinatambok nga tinday, bangud nga nabaton niya sia nga maayo.’

²⁸ Apang nangakig sia kag indi buut magsulud. Ang iya amay naggowa kag nagpakilooy sa iya,

²⁹ apang nagsabat sia sa iya amay, ‘Yari karon, sa sining mga tinuig naga-alagad ako sa imo, kag wala gid ako maglapas sang imo sogo; apang wala mo gid ako paghatagi sing tinday nga kanding, agud nga magkasadya ako upud sang akon mga abyan.

³⁰ Apang sang nag-abut ining anak mo, nga naghalunhon sang imo pangabuhian upud sa makihilawason nga mga babayi, gin-ihaw mo tungud sa iya ang pinatambok nga tinday!’

³¹ Kag nagsabat sia sa iya, ‘Anak, ikaw kaupud nakon sa gihapon, kag ang tanan nga akon imo.

³² Dapat kita magkasadya kag magkalipay, kay ining imo utud napatay, kag nabuhi; nadula sia, kag nakita.’”