Oseas 7 - Biblia SEPT

¹ cando eu queira curar a Israel, entón revelarase a culpa de Efraím a ruindade de Samaría, pois practican a falsidade. O ladrón entra dentro, a banda dos malfeitores vaga pola rúa.

² Non miran para os seus adentros, que eu me lembro de toda a súa maldade. Agora as súas accións téñenos envoltos, e están diante do meu rostro.

³ Coa súa maldade alegran ó rei e coas súas falsidades ós xefes.

⁴ Todos eles son dados ó adulterio, eles son coma un forno que arde, no que o panadeiro deixa de o atizar, desde que se fai a masa ata que leveda.

⁵ De día os reis enferman de repente, os xefes teñen a quentura do viño, e danlles a súa man incluso ós bandidos.

⁶ Si, levan dentro de si coma un forno, pois o seu corazón está na trama. Toda a noite dorme a súa paixón; pola mañá está ardendo coma un lume en labarada.

⁷ Todos eles arden coma un forno, para devorar os seus soberanos, caen todos os seus reis, sen haber entre eles quen acuda a min.

A actitude de alianzas políticas de Efraím

⁸ Efraím está entre as nacións, mestúrase con elas. Efraím é un freixó, ó que non se lle deu a volta.

⁹ Estranxeiros devoran a súa forza, e el non se dá de conta. Xa lle veñen pouco a pouco as canas, e el non se dá conta.

¹⁰ A soberbia de Israel testemuña contra el mesmo, pero non se volveu ó Señor, o seu Deus, nin o busca coa súa conversión.

¹¹ Efraím é coma unha pomba, que se deixa seducir, sen xuízo: chaman ás portas de Exipto, corren a Asiria.

¹² Así que se vaian, eu estenderei sobre eles a miña rede; coma os paxaros do ceo, fareinos baixar, castigareinos conforme ó anuncio feito na súa asemblea.

¹³ Ai deles! Pois fuxiron de onda min. Desgraza para eles! Pois rebeláronse contra min. Si, eu debería rescatalos, pero eles falaron contra min falsidades

¹⁴ e non clamaron cara a min desde o seu corazón, cando se lamentaban nos seus leitos. Fixéronse clientes de Dagán e de Tirox, e apartáronse de min,

¹⁵ Aínda que eu os instruín, fortalecinlles os seus brazos, mentres maquinaban o mal contra min.

¹⁶ Volvéronse ó que non é Altísimo, e foron coma un arco falso. Caeron á espada os seus xefes, por culpa da maldición da súa lingua. Isto é a súa burla, que trouxeron de Exipto.