Levítico 6 - Biblia SEPT

Os sacrificios. Holocausto cotián

¹ O Señor díxolle a Moisés:

² —"Manda a Aharón e a seus fillos: Este é o regulamento do holocausto: a vítima arderá no lume do altar toda a noite, ata a mañá, mentres o lume do altar se mantén aceso.

³ O sacerdote, tendo todo o seu corpo vestido con túnica e calzóns de liño, recollerá do altar as cinsas da vítima consumida polo lume e botaraas á beira do altar.

⁴ Espirá a roupa que leva, e vestirá outra; despois levará as cinsas fóra do campamento a un lugar puro.

⁵ O lume manterase aceso decote no altar, sen que se apague nunca. Cada mañá o sacerdote poralle leña, colocará enriba o holocausto e queimará a graxa das vítimas do sacrificio de comuñón.

⁶ O lume do altar arderá decote, sen apagarse nunca.

A oblación

⁷ Este é o regulamento da oblación: Os fillos de Aharón presentarana no altar diante do Señor.

⁸ O sacerdote collerá dela unha presa de flor de fariña ofrecida, parte do seu aceite e todo o incenso que lle bota enriba, e queimarao no altar como recendo e como lembranza para o Señor.

⁹ Aharón e seus fillos comerán o resto da oblación, sen fermento, no lugar santo, no limiar da Tenda do Encontro.

¹⁰ Non lle porás fermento, pois é a porción que eu lles dou do holocausto das ofrendas que se me fan a min; é cousa moi santa, coma a expiación polo pecado e a reparación polo delito.

¹¹ Poderana comer soamente todos os fillos varóns de Aharón. É un estatuto perpetuo para a vosa posteridade, acerca das oblacións que se lle deben queimar ó Señor. Calquera que as toque quedará consagrado".

Consagración dos sacerdotes

¹² O Señor díxolle a Moisés:

¹³ —"A ofrenda que teñen que presentar ó Señor Aharón e seus fillos no día da súa consagración será: unha décima dun efah de flor de fariña, como oblación cotiá, a metade pola mañá, e a outra metade á tarde.

¹⁴ Será adobada con aceite e fritida na tixola; será presentada en rebandas, despois de cociñada, como recendo para o Señor.

¹⁵ O Sumo Sacerdote que lle suceda no cargo de entre seus fillos, fará do mesmo xeito. É un estatuto perpetuo. Deberá ser todo queimado á honra do Señor.

¹⁶ A oblación do sacerdote será toda queimada, non se comerá ren dela".

Sacrificio polo pecado

¹⁷ Faloulle o Señor a Moisés:

¹⁸ —"Dilles a Aharón e a seus fillos: Esta é a lei da oblación polo pecado: No mesmo lugar no que se sacrifica a vítima do holocausto, terá que ser sacrificada a vítima polo pecado diante do Señor: é unha cousa sacrosanta.

¹⁹ O sacerdote oferente será o que a coma no lugar sagrado, no limiar da Tenda do Encontro.

²⁰ Calquera que toque a carne da vítima quedará consagrado, e toda a roupa de calquera que sexa manchada co seu sangue, terá que ser lavada no lugar sagrado.

²¹ A ola de barro na que foi cociñada terá que ser escachada, e se fose de bronce, terá que ser ben fregada e enxugada.

²² Poderán comela soamente os varóns, sacerdotes, pois é unha cousa sacrosanta.

²³ A vítima do sacrificio expiatorio, da que se leva o sangue á Tenda do Encontro para facer a expiación no santuario, non se comerá, terá que ser queimada toda no lume.