Feitos 3 - Biblia SEPT

Curación dun tolleito

¹ Pedro e Xoán subían ó templo para a oración das tres da tarde.

² Había alí un home tolleito de nacemento, que levaban e poñían todos os días cabo da porta chamada Fermosa, para que pedise esmola ós que entraban no templo.

³ Vendo que Pedro e Xoán estaban para entrar, pediulles esmola.

⁴ Pedro e o mesmo fixo Xoán reparou nel e díxolle: Mira ben para nós.

⁵ El ollaba para eles, esperando recibir algunha cousa.

⁶ Entón Pedro díxolle: Non teño prata nin ouro, pero douche o que teño: en nome de Xesús Cristo de Nazaret, érguete e anda.

⁷ Colleuno pola man dereita e levantouno. No instante afirmáronselle os pés e os nocellos;

⁸ dun brinco púxose en pé e camiñaba. Entrou con eles no templo, andando, choutando e loando a Deus.

⁹ Todo o pobo o viu camiñar loando a Deus,

¹⁰ e, recoñecendo que era o mesmo que se sentaba na porta Fermosa pedindo esmola, ficaron pasmados e desconcertados polo que lle acontecera.

¹¹ Como el non deixaba a Pedro nin a Xoán, toda a xente, fóra de si, correu tras eles ó pórtico chamado de Salomón.

Pedro fálalle á xente

¹² Visto isto, Pedro dirixiuse ó pobo: Israelitas, por que vos admirades disto? Por que mirades así para nós, coma se fixésemos camiñar a este home polo noso propio poder ou santidade?

¹³ O Deus de Abraham, de Isaac e de Xacob, o Deus de nosos pais, glorificou ó seu servo Xesús, a quen vós entregastes e negastes diante de Pilato, cando este estaba decidido a deixalo en liberdade.

¹⁴ Pero vós rexeitastes o Santo e o Xusto; pedistes que indultasen a un asasino,

¹⁵ mentres que matastes ó dono da vida, a quen Deus resucitou de entre os mortos; disto nós somos testemuñas.

¹⁶ Pola fe no seu nome, ese mesmo nome fortaleceu a este que vedes e coñecedes: esa fe que obra por el, restableceuno completamente diante de vós.

¹⁷ Xa sei, irmáns, que obrastes por ignorancia, como tamén as vosas autoridades;

¹⁸ pero Deus cumpriu así o que anunciara por boca dos profetas: que o seu Cristo padecería.

¹⁹ Arrepentídevos, logo, e convertédevos, para que se borren os vosos pecados;

²⁰ A fin de que veñan os tempos do conforto de parte do Señor, e mande o Mesías que vos destinou, Xesús.

²¹ A El convén que o ceo o conteña deica o tempo da restauración de todas as cousas, que Deus anunciou por boca dos seus santos profetas.

²² Moisés así o dixo: O Señor Deus fará xurdir de entre vosos irmáns un profeta coma min: escoitarédelo en todo o que vos diga.

²³ E quen non escoite a este profeta, quedará excluído do pobo.

²⁴ E todos os profetas que falaron, desde Samuel en adiante, anunciaron tamén estes días.

²⁵ Vós sodes os fillos dos profetas e da Alianza que Deus fixo con nosos pais, cando lle dixo a Abraham: "na túa descendencia serán benditas todas as familias da terra".

²⁶ Deus, resucitando ó seu servo, mándavolo primeiro a vós para que vos bendiga, se vos arredades cada un das vosas ruindades.