Éxodo 4 - Biblia SEPT

Deus confirma con sinais a misión

¹ Moisés díxolle ó Señor: —"Os israelitas non me crerán nin farán caso de min. Dirán: O Señor non se che apareceu".

² O Señor preguntoulle: —"Que é iso que tes na man?" El respondeu: —"Unha vara".

³ O Señor díxolle: —"Tíraa no chan". El tirouna. A vara converteuse nunha cobra, e Moisés fuxía dela.

⁴ O Señor mandou a Moisés: —"Bótalle a man e cóllea polo rabo". El botoulle a man e agarrouna. E a cobra trocouse de novo en vara na súa man.

⁵ —"Isto é para que crean que se che apareceu o Señor, o Deus de teus pais, Deus de Abraham, de Isaac e de Xacob".

⁶ O Señor díxolle aínda: —"Mete a túa man no peito". El meteuna e, ó sacala, viu que estaba coa lepra, branca coma a neve.

⁷ Díxolle o Señor: —"Mete outra vez a man no seo". El meteuna e, ó sacala, viu que estaba coma o resto do seu corpo.

⁸ —"Se non cren nin che fan caso ó primeiro sinal, crerán e farancho ó segundo.

⁹ Pero se non cresen nin te escoitasen por ningún destes sinais, collerás auga do Nilo, verterala no chan e volverase alí mesmo en sangue".

¹⁰ Moisés desculpouse: —"Ai, Señor; eu non son home de labia: non o era antes de hoxe, nin o son desde que ti falas co teu servo. Son torpe de palabra e de lingua".

¹¹ Respondeulle o Señor: —"Quen lles dá ós homes a boca? Quen os fai mudos ou xordos, tortos ou cegos? Non son eu, o Señor?

¹² Agora, ti vai. Eu estarei na túa boca e ensinareiche o que has dicir".

¹³ Moisés dixo: —"Ai, Señor; manda outro, o que a ti che pareza".

¹⁴ O Señor enfadouse con Moisés e díxolle: —"Non está aí teu irmán Aharón, o levita? Eu sei que el é un home de palabra fácil. El sairá ó teu encontro e alegrarase de verte.

¹⁵ Ti falaraslle a el e porás as miñas palabras na súa boca. Eu estarei na túa boca e na del e ensinareivos o que habedes facer.

¹⁶ El falará por ti ó pobo. Será o teu voceiro e ti serás para el coma Deus.

¹⁷ Leva na man esa vara, coa que farás os sinais".

Moisés volve a Exipto

¹⁸ Moisés volveu para a casa de seu sogro Ietró e díxolle: —"Quero volver a Exipto, onde están meus irmáns, para ver se aínda viven". Respondeulle Ietró: —"Vai en paz".

¹⁹ O Señor dixéralle en Madián a Moisés: —"Corre, volve a Exipto, pois os que querían matarte xa morreron".

²⁰ Moisés colleu a súa muller e os seus fillos, montounos nun asno e volveu para Exipto. Na man levaba Moisés a vara de Deus.

²¹ O Señor díxolle a Moisés: —"En volvendo a Exipto, farás diante do faraón os moitos milagres para os que eu che darei poder. Eu endurecerei o seu corazón, e non deixará saír o pobo.

²² Ti diraslle: Así di o Señor: Israel é meu fillo primoxénito.

²³ E eu dígoche: Deixa saír a meu fillo, para que veña darme culto. Se te negas a deixalo, eu matarei o teu fillo primoxénito".

²⁴ Nunha pousada, ó longo da viaxe, o Señor saíulle ó paso a Moisés e tratou de matalo.

²⁵ Séfora colleu de seguido unha lasca de pedra, cortoulle o prepucio a seu fillo e acercoullo ás partes de Moisés, dicindo: —"Ti es esposo de sangue para min".

²⁶ O Señor deixouno, en canto ela dixo esposo de sangue, referíndose á circuncisión.

²⁷ O Señor díxolle a Aharón: —"Diríxete ó deserto, ó encontro de Moisés". El foi, encontrouse con el na montaña de Deus e bicouno.

²⁸ Moisés referiulle a Aharón o que o Señor lle dixera, como o enviara e os sinais que lle mandara facer.

²⁹ Moisés e Aharón chegaron, e reuniron a todos os anciáns de Israel.

³⁰ Aharón referíullelo que o Señor lle dixera a Moisés, e este fixo á vista do pobo os sinais.

³¹ O pobo creu. E en oíndo que o Señor visitaba ós israelitas e coidaba deles na opresión, axeonlláronse e adorárono.