Online Bible

- Reklamy -

Lucca 8 - 4 Evangiles en Corse


Unipochi di donni accumpagnanu à Ghjesù

1 È dopu Ghjesù andava pà i cità è i paesi, annuncendu è purtendu u Vangelu di u Regnu di Diu, è i dodici eranu cun ellu,

2 è ci eranu ancu i donni guariti da i spiriti gattivi è i infirmità, Maria ch'elli chjamavanu a Matalena, chì da ella eranu sciuti setti dimonii,

3 è Ghjuvanna a moglia di Cuzà, funziunariu d'Erodi, è Susanna è parechji altri, chì li purghjianu aiutu cù a so robba.


A parabula di a sumenti
( Mt 13,1-9 ; Mc 4,1-9 )

4 Cum'ella s'adunia a ghjenti assai è chì da ogni cità vinianu à truvà lu, parledi cù una parabula:

5 «hè andatu u suminatori à suminà sumenti, è quand'ellu suminava, ni hè cascatu in arici di strada è hè stata calcicata, è l'acelli di u celi a s'anu magnata.

6 È ni hè cascatu dinò in la pitrichiccia è, dopu crisciuta, si hè secca par mancanza d'acqua.

7 È ni hè cascatu ancu in li lamaghjoni, è sò crisciuti i lamaghjoni à tempu ad ella è l'anu assuffucata.

8 È po ni hè cascatu in la tarra a bona è, dopu crisciuta, hà fruttatu à centu.» Cusì dissi alzendu a voci: «à chì hà arechji da senta ch'ellu senti!»


Da chì sò i parabuli?
( Mt 13,10-17 ; Mc 4,10-12 )

9 È li dumandavanu i discepuli cosa ella vulia dì issa parabula.

10 Ellu dissi: «à voi vi hè data di cunnoscia cusì i misteri di u Regnu di Diu, ma a quilli altri li hè data cù i parabuli, di modu chì videndu, ch'elli ùn vechinu è sintendu ch'elli ùn capischinu .»


A parabula di a sumenti spiicata
( Mt 13,18-23 ; Mc 4,13-20 )

11 «A parabula hè cusì: a sumenti hè a parolla di Diu.

12 Quilli chì sò in arici di strada, sò quilli chì anu intesu, ma dopu ghjugni u diavuli è a parolla a li caccia da u cori, da ch'elli ùn credinu è essa salvi.

13 È quilli chì sò in la pitrichiccia, sò quilli chì quand'elli sentinu a parolla a ricevinu cù piacè, ma radichi ùn ni anu, par un pocu credinu, ma à l'ora di u provu lentanu.

14 Ciò chì hè cascatu in li lamaghjoni, sò quilli chì anu intesu, è chì par via di i pinseri, di a ricchezza è di i piacè di a vita, par istrada sò assuffucati è ùn ponu maturà.

15 È ciò chì hè in la tarra bona, sò quilli chì di cori bravu è bonu anu intesu a parolla, a teninu è cù a pacenzia danu u fruttu.»


U lumi sottu à u stuvigliu
( Mc 4,21-25 )

16 «Nimu accendi un lumi è dopu piattà lu cù un stuvigliu o infrugnà lu sottu à u lettu; u metti in altu chì à chì entri vechi a luci.

17 Chì ùn ci hè nulla di piattu chì ùn abbia da essa palesu, è nulla di sicretu chì ùn abbia da essa cunnisciutu è palesu.

18 Cusì feti casu à u modu chì vo' steti à senta; chì, à quillu chì hà, li sarà datu; è à quillu chì ùn hà, ancu ciò ch'ellu credi d'avè li sarà toltu.»


A mamma è i fratelli di Ghjesù
( Mt 12,46-50 ; Mc 3,31-35 )

19 Eranu ghjunti à truvà lu a mamma è i fratelli, è ùn si pudianu avvicinà chì ci era troppa ghjenti.

20 È li fù annunciatu: «mammata è to fratelli sò quì fora chì ti volinu veda.»

21 Ghjesù risposi è dissi: «à mamma è à me fratelli, eccu li, sò quilli chì sentinu a parolla di Diu è a praticheghjanu.»


Ghjesù calma una buriana
( Mt 8,23-27 ; Mc 4,35-41 )

22 È un ghjornu culledi in barca cù i discepuli è li dissi: passemu da lavu in dà è s'avviedinu da culandi.

23 È in lu navicà Ghjesù s'addurmintedi, è ghjunsi una buriana in lu lavu, è funu in piriculu chì a barca s'impiia d'acqua.

24 S'avvicinedinu, u svighjedinu è li dissinu: «o Signori, o Signori, semu persi.» È ellu si svighjedi è litichedi u ventu è i cavalloni; quelli si appacedinu è fù a bunaccia.

25 È dissi à i discepuli: «induva hè a vostra fedi?» Impauriti, si maravigliavanu è dicianu trà elli: «quali sarà po quistu, da cumandà cusì à i venti è à l'acqua, è chì elli l'ubbidischinu?»


Guarisci unu indimuniatu Gerasenu
( Mt 8,28-34 ; Mc 5,1-20 )

26 È scaledinu in la tarra di i Geraseni chì hè di punta à a Galilea.

27 È à u scalà li si prisintedi un omu di a cità chì avia i dimonii, è era un pezzu ch'ellu andava spugliatu, è inveci di stà in casa, stava in li tombi.

28 È videndu à Ghjesù li si lampedi à i pedi briunendu è li dissi: «chì ci hè da tè à mè, o Ghjesù, figliolu di Diu l'altissimu? Aiò, ùn mi strazià.»

29 È Ghjesù cumandò à u spiritu impuru ch'ellu iscissi da l'omu; chì parechji volti u s'era pigliatu, è da ammaistrà l'omu, u incatinavanu è u impastughjavanu, ma ellu strappava i cateni è u dimoniu u purtava in li lochi diserti.

30 È Ghjesù li dumandedi: «cumu ti chjami?» Ellu risposi: «Legioni.», chì avia parechji dimonii à dossu.

31 È u pricavanu ch'ellu ùn li cumandessi di lampà si ni indi l'abissu.

32 È ci era culà una banda maiò di porchi chì rumavanu pà a muntagna. È u prighedinu i dimonii ch'ellu i lascessi entra ind' issi porchi, è ellu accunsintì.

33 È sciuti ch'elli funu da l'omu intredinu in li porchi, è a banda sana andedi à trapintà si in lu lavu, è si annichedi.

34 È videndu ciò chì era stalvatu i purcaghji scappedinu è ni purtedinu a nutizia in cità è in campagna.

35 È a ghjenti iscì à veda ciò chì era stalvatu, ghjunsinu ind'è Ghjesù è truvedinu l'omi da quali elli eranu sciuti i dimonii chì pusava à i so pedi, è era vistutu è assinnatu, è ni funu impauriti.

36 È quilli chì avianu vistu li cuntedinu cum'ellu era statu salvu u indimuniatu,

37 è da tanta a timenza, tuttu u populu di i lochi di i Geraseni dumandedi à Ghjesù ch'ellu si ni andessi da ind'ed elli; ed ellu culledi in barca è partì.

38 Ma l'omu ch'elli avianu lasciatu i dimonii u pricava, chì vulia stà cun ellu.; ma Ghjesù u feci parta dicendu:

39 «Volta in casa toia è conta tuttu ciò ch'ellu hà fattu Diu par tè.» È si ni andedi l'omu annuncendu in la cità sana ciò ch'ellu avia fattu Ghjesù par ellu.


A figliola di Ghjairu è a donna chì tucchedi u mantellu di Ghjesù
( Mt 9,18-26 ; Mc 5,21-43 )

40 È à u vultà in Galilea a ghjenti accolsi à Ghjesù, chì eranu tutti ad aspittà lu.

41 Ghjunsi un omu chì si chjamava Ghjairu ed era ellu chì cumandava in la sinagoga, è cascatu à i pedi di Ghjesù u prighedi di vena in casa soia,

42 chì avia una figliola sola, di dodici anni, chì si ni muria. Mentri ch'ellu andava, a ghjenti u inturniava da tutti i lati.

43 È à mezu à quilli ci era una donna chì pirdia u sangui ch'eranu dodici anni è chì avia spesu tuttu u soiu ind'è i medichi, ma nisunu l'avia pussuta guarì.

44 È li s'avvicinedi daretu è tucchedi l'arici di u so mantellu, è subitu u sangui stancedi.

45 È Ghjesù dissi: «quali m'hà toccu?» Nicavanu tutti è Petru dissi: «o Maestru, a ghjenti t'inturnieghja è t'impetta.»

46 Ma Ghjesù dissi: «m'hà toccu calchissia, chì mi sò intesu escia una forza.»

47 È a donna, videndu ch'ella ùn si pudia piattà, ghjunsi trimulendu, li caschedi à i pedi è spiichedi davanti à u populu sanu par chì raghjoni ch'ella l'avia toccu, è cum'ella era stata risanata subitu.

48 È Ghjesù li dissi: «a me figliola, a to fedi t'hà salvu; vai in paci.»

49 È ùn avia ancu compiu di dì quand'ellu ghjunsi unu da ind'è u capisinagoga è dissi à quillu: «to figliola hè morta. Ùn dà più fastidiu à u Maestru.»

50 Ma Ghjesù intesi è li dissi: «ùn tema, basta chì tù credi, è sarà salva.»

51 È andedi in quilla casa, è ùn lascedi entra à nisunu cun ellu fora di Petru, Ghjuvanni è Ghjacumu, è po u babbu è a mamma di a zitella.

52 È piignianu tutti è li facianu u briunatu; è Ghjesù dissi: «ùn piigniti, ùn hè morta, chì dormi.»

53 È si ridianu d'ellu, chì a sapianu ch'ella era morta,

54 ma Ghjesù pigliedi a manu di a zitella è dissi ad alta voci: «o zitè, arrizza ti.»

55 È à quilla li vultedi u soffiu è s'arrizzò subitu è Ghjesù cumandò ch'omu li dessi da magnà.

56 È si ni maravigliedinu u babbu è a mamma; ma Ghjesù s'arricumandedi ch'elli ùn la dicessinu à nisunu ciò chì era stalvatu.

Société biblique française, 1994

French Bible Society
Následuj nás:



Reklamy