Ang orihinal nga kahulogan sa pulong nga sala mao ang "dili pag-igo sa puntirya." Buot ipasabot nga kon kita makasala, dili kita makaigo o masayop kita sa unsay angay natong buhaton. Ang sala makapahilayo nato gikan sa Dios, apan anaa kanato ang Iyang bililhong dugo nga makalimpyo nato gikan sa tanang sala, pinaagi sa paghinulsol.
Ang konsepto sa sala sa Biblia nagpasabot sa paglapas o pagsupak sa balaod sa Dios. Ang tinuod nga Kristiyano dili gusto nga makasala, kon makasala man gani, kini supak sa iyang konsensya (tawo sa sulod), tungod sa makasasalang kinaiya nga atong giantos. Tanang sala mapasaylo, pinaagi sa grasya sa Dios, tungod sa mga buhat ni Kristo.
Apan, ang mga mini nga Kristiyano, nagkinabuhi uban sa tinagoang sala, kay nagpadayon sila sa ilang pagkinabuhi sama sa dihang sila mga dili diosnon, apan gitabonan lang sa usa ka barniz sa pagkabalaan, nga panggawas lamang; sa tinuod lang, sila nagpabilin nga dili diosnon. "Kon moingon kita nga kita walay sala, gilimbongan nato ang atong kaugalingon, ug ang kamatuoran wala kanato. Kon isugid nato ang atong mga sala, Siya matinumanon ug matarong aron pasayloon kita sa atong mga sala, ug hinloan kita gikan sa tanang pagkadili-matarong. Kon moingon kita nga kita wala makasala, gihimo nato Siya nga bakakon, ug ang Iyang pulong wala kanato" (1 Juan 1:8-10).
Ang pagbaton og sala, wala magpasabot nga magpraktis og sala o magkinabuhi sumala sa sala. Dinhi ang Kasulatan nagsulti kanato sa usa ka butang nga atong nahibaloan, nga kita nag-antos pa gihapon sa mga epekto sa usa ka nahulog nga kinaiya, ug nga kita makasala. Walay usa nga gawas niini. Ang gasa o regalo sa Dios alang kanato mao ang Iyang grasya. Ug kini, gipadayag pinaagi ni Jesus, mas labaw pa ka dako ug mas gamhanan pa kay sa sala.
Si Jesus, ang Dios nga nahimong tawo, mianhi sa kalibutan aron kitang tanan makabaton og higayon nga makadawat og pasaylo sa atong mga sala. Andam Siya nga mamatay sa krus ug dad-on ang atong mga sala aron pinaagi sa Iyang sakripisyo kita makabaton og kinabuhing walay katapusan.
Ayaw kamo pagbuhat ug mga diosdios nga hinimo ug plata uban kanako o magbuhat alang kaninyo ug mga diosdios nga hinimo ug bulawan.
“Ayaw pagbaton ug lain nga mga dios sa akong atubangan. “Ayaw pagbuhat alang kanimo ug usa ka larawan nga kinulit sama sa dagway sa bisan unsang butang nga atua sa langit sa itaas, o nga ania sa yuta sa ilalom, o nga anaa sa tubig sa ilalom sa yuta. Ayaw kamo pagyukbo kanila o pag-alagad kanila, kay ako, ang Ginoo nga inyong Dios, abubhoan nga Dios, nga nagsilot sa mga sala sa mga ginikanan diha sa mga anak ngadto sa ikatulo ug sa ikaupat nga kaliwatan niadtong mga nagdumot kanako.
Sunda ninyo ang Ginoo nga inyong Dios ug kahadloki ninyo siya ug tumana ang iyang mga sugo ug pamatia ang iyang tingog, ug pag-alagad kamo kaniya ug ayaw kamo pagbulag kaniya.
“ ‘Ayaw kamo pagbaton ug laing mga dios sa akong atubangan. “ ‘Ayaw kamo pagbuhat alang kaninyo ug kinulit nga larawan, o bisan unsang dagway sa bisan unsang butang nga atua sa langit sa itaas o sa yuta sa ubos o sa tubig sa ilalom sa yuta. Ayaw kamo pagyukbo kanila o pag-alagad kanila kay ako ang Ginoo nga inyong Dios abubhoan nga Dios, nga nagsilot sa mga anak tungod sa pagkadaotan sa mga ginikanan ngadto sa ikatulo ug sa ikaupat nga kaliwatan sa mga nagdumot kanako.
Ayaw kamo pagsunod sa nagkalainlaing mga diosdios, sa mga diosdios sa mga katawhan nga naglibot kaninyo. Kay ang Ginoo nga iyong Dios sa taliwala ninyo abubhoan nga Dios. Tingali unya ug ang kapungot sa Ginoo nga inyong Dios mosilaob batok kaninyo ug siya maglaglag kaninyo gikan sa nawong sa yuta.
busa hibaloi ninyo niining adlawa ug ipahiluna sa inyong kasingkasing nga ang Ginoo mao ang Dios sa langit sa itaas ug dinhi sa yuta sa ubos; wala nay lain.
Ang ilang mga diosdios plata ug bulawan, binuhat sa mga kamot sa mga tawo. Sila adunay baba apan dili makasulti; sila adunay mga mata apan dili makakita; sila adunay mga igdulungog apan dili makadungog; adunay mga ilong apan dili makapanimaho. sila adunay mga kamot apan dili makahikap; adunay mga tiil apan dili makalakaw; dili sila makatingog pinaagi sa ilang tutunlan. Ang mga nagbuhat kanila sama usab kanila; mao usab ang tanan nga mosalig kanila.
Busa patya ninyo ang unsay yutan-on diha sa sulod ninyo: salawayong pakighilawas, kahugaw, unodnong kaibog, daotang tinguha, ug ang kahakog nga maoy pagsimba ug mga diosdios.
Bisan pa niana ako mao ang Ginoo nga imong Dios gikan sa yuta sa Ehipto; ikaw walay Dios nga nailhan kondili ako lamang ug gawas kanako walay manluluwas.
Ang mga diosdios sa kanasoran mga plata ug bulawan, buhat sa mga kamot sa mga tawo. Sila adunay mga baba, apan dili sila makasulti; sila adunay mga mata, apan dili sila makakita; sila adunay mga dalunggan, apan dili makadungog, walay gininhawa sa ilang mga baba. Mahisama unta kanila ang mga nagbuhat kanila— ang matag usa nga mosalig kanila!
Kang kinsa man diay ninyo ipakasama ang Dios, o unsang dagwaya ang inyong itandi kaniya? Ang larawan! Usa ka tigbuhat nagtunaw niini, ug ang tigsalsal sa bulawan nagsapaw niini sa bulawan, ug nagtunaw alang niini sa kadena nga plata. Sulti nga malumo sa Jerusalem ug hilak ngadto kaniya, nga ang iyang panahon sa gubat natapos na, nga ang iyang kasal-anan gipasaylo na, nga siya nakadawat ug duha ka pilo gikan sa kamot sa Ginoo tungod sa tanan niyang mga sala. Kadtong kabos kaayo magpili ug kahoy nga dili madunot ingon nga iyang halad; siya nangita ug usa ka batid nga tigbuhat aron sa paghimo ug usa ka larawan nga dili molihok.
Ug kon dili kamo buot moalagad sa Ginoo, pagpili kamo niining adlawa kon kinsa ang inyong alagaran, ang mga dios ba nga gialagaran sa inyong katigulangan didto sa unahan sa Suba o ang mga dios ba sa mga Amorihanon nga ang yuta mao ang inyong gipuy-an. Apan alang kanako ug sa akong panimalay, mag-alagad kami sa Ginoo.”
kay ang mga batasan sa mga katawhan kakawangan. Ang kahoy gikan sa lasang giputol ug gibuhat pinaagi sa mga kamot sa magkukulit ginamit ang wasay. Ang mga tawo nagdayandayan niini ug plata ug bulawan; ila kining gilig-on sa mga lansang ug pakang aron kini dili matarog. Kini sama sa tawotawo sa uma sa pakwan ug dili kini makasulti; kinahanglan nga kini pas-anon kay dili man kini makalakaw. Ayaw kahadlok kanila, kay kini dili makabuhat ug daotan, o anaa niini ang pagbuhat ug maayo.”
Miingon siya, “Busa isalikway ninyo ang laing mga dios nga anaa uban kaninyo ug ipaduol ang inyong kasingkasing ngadto sa Ginoo, ang Dios sa Israel.”
“Anak sa tawo, kining mga tawhana nagpahimutang sa ilang mga diosdios sulod sa ilang kasingkasing, ug nagbutang sa kapandolan sa ilang kasal-anan diha sa ilang atubangan. Tugotan ko ba sila sa pagpakisayod kanako? Busa sultihi sila ug ingna, Mao kini ang giingon sa Ginoong Dios: Ang matag tawo sa balay sa Israel nga nagbutang sa iyang mga diosdios sulod sa iyang kasingkasing ug nagbutang sa kapandolan sa iyang kasal-anan diha sa iyang atubangan, ug moadto pa gayod sa propeta, ako, ang Ginoo, maoy motubag kaniya sumala sa gidaghanon sa iyang mga diosdios, aron makuptan nako ang kasingkasing sa balay sa Israel nga nahimulag kanako tungod sa ilang mga diosdios.
Ang uban nagpasigarbo sa mga karwahi, ug ang uban sa mga kabayo; apan kami nagsalig sa ngalan sa Ginoo nga among Dios.
Kay sila gayod ang nagbalita kaninyo mahitungod kanamo, kon giunsa ninyo kami pag-abi-abi ug giunsa ninyo pagdangop sa Dios gikan sa mga diosdios, aron sa pag-alagad sa buhi ug matuod nga Dios,
Kaniadto, sa wala pa kamo makaila sa Dios, kamo naulipon ngadto sa mga binuhat nga sa kinaiya dili mga dios, apan karon nga nakaila na kamo sa Dios, o nailhan na kamo sa Dios, naunsa ba nga namalik man hinuon kamo pag-usab ngadto sa mga huyang ug walay bili nga mga gahom sa kalibotan ug buot magpaulipon kanila pag-usab?
“Ayaw kamo pagbuhat alang kaninyo ug mga diosdios ug ayaw kamo pagpatindog ug kinulit nga larawan o haligi nga bato, ug ayaw kamo pagbutang ug bato nga kinulitan diha sa inyong yuta aron magyukbo kamo niini, kay ako mao ang Ginoo nga inyong Dios.
Kadtong nagtagad sa walay pulos nga mga diosdios nagpasagad sa ilang matuod nga pagkamaunongon.
Kadtong magpili sa laing dios, magpadaghan sa ilang pag-antos dili nako ibubo ang ilang mga halad nga dugo, o litokon ang ilang mga ngalan sa akong mga ngabil.
Sa diha nga nakita sa katawhan nga si Moises nadugay sa paglugsong gikan sa bukid, ang katawhan nagtigom ngadto kang Aaron ug miingon kaniya, “Dali, buhati kami ug mga dios nga mag-una kanamo, kay mahitungod niining Moises, ang tawo nga nagkuha kanamo gikan sa yuta sa Ehipto, wala kami mahibalo kon unsay nahitabo kaniya.” Busa karon, pasagdi ako nga ang akong kaligutgot mosilaob batok kanila ug puohon nako sila, apan ikaw buhaton nga usa ka dakong nasod.” Apan si Moises mihangyo sa Ginoo nga iyang Dios ug miingon, “O Ginoo, ngano nga nagdilaab man ang imong kaligutgot batok sa imong katawhan nga imong gikuha gikan sa yuta sa Ehipto uban sa usa ka dakong gahom ug uban sa usa ka gamhanang kamot? Nganong moingon man ang mga Ehiptohanon, ‘Uban sa daotang tuyo gikuha niya sila aron patyon didto sa kabukiran ug aron puohon sila gikan sa nawong sa yuta?’ Talikdi ang kabangis sa imong kasuko ug usba ang imong hunahuna mahitungod sa kadaotan nga imong ipahamtang batok sa imong katawhan. Hinumdomi si Abraham, si Isaac ug si Israel nga imong mga alagad, nga imong gipanumpaan sa imong kaugalingon, ug ikaw miingon kanila, ‘Padaghanon nako ang inyong kaliwat sama sa mga bituon sa langit ug kining tibuok nga yuta nga akong gisaad, akong ihatag sa inyong kaliwatan, ug sila makapanunod niini hangtod sa kahangtoran.’ ” Ug wala ipadayon sa Ginoo ang daotan nga iyang nahunahunaang buhaton ngadto sa iyang katawhan. Unya si Moises mibalik ug milugsong gikan sa bukid dala ang duha ka papan sa pagpamatuod diha sa iyang mga kamot, ang mga papan nga gisulatan sa luyog luyo niini, sa usa ka luyo ug sa pikas gisulatan kini. Ug ang mga papan gibuhat sa Dios ug ang sulat mao ang sulat sa Dios nga gikulit diha sa mga papan. Sa diha nga nadungog ni Josue ang kaguliyang sa katawhan samtang sila nagsinggit, siya miingon kang Moises, “Adunay kagahob sa gubat diha sa kampo.” Apan siya miingon, “Dili kana ang tingog sa pagsinggit alang sa kadaogan o ang tingog sa danguyngoy sa kapildihan apan tingog sa panag-awit ang akong nadungog.” Ug sa dihang nagkaduol siya sa kampo ug nakita niya ang nating baka ug ang mga pagsayaw, misilaob ang kasuko ni Moises, ug gisalibay niya ang mga papan gikan sa iyang mga kamot ug nadugmok kini sa tiilan sa bukid. Si Aaron miingon kanila, “Tangtanga ninyo ang mga ariyos nga bulawan nga anaa sa mga dalunggan sa inyong mga asawa, sa inyong mga anak nga lalaki ug sa inyong mga anak nga babaye ug dad-a kana ninyo ngari kanako.” Ug gikuha niya ang nating baka nga ilang gibuhat ug gisunog niya kini sa kalayo. Ug gigaling kini niya hangtod nga napulbos ug gisabwag kini ngadto sa tubig ug gipainom niya kini sa katawhan sa Israel. Unya si Moises miingon kang Aaron, “Unsa bay gibuhat niining katawhan kanimo nga nagdala man ikaw ug usa ka dakong sala nganha kanila?” Ug si Aaron miingon, “Dili unta mosilaob ang kasuko sa akong agalon. Ikaw nakaila sa katawhan, nga sila hilig gayod sa daotan. Kay sila miingon kanako, ‘Buhati kami ug mga dios nga mag-una kanamo, kay mahitungod niining Moises, ang tawo nga mikuha kanamo gikan sa yuta sa Ehipto, wala kami mahibalo sa nahitabo kaniya.’ Ug ako miingon kanila, ‘Si bisan kinsa nga adunay bulawan, tangtanga ninyo kana.’ Ug ila kining gihatag kanako ug giitsa nako kini sa kalayo ug migula kining nating baka.” Sa pagkakita ni Moises nga ang katawhan nagpatuyang, kay gitugotan man sila ni Aaron sa pagpatuyang hangtod sa ilang kaulawan sa taliwala sa ilang mga kaaway, si Moises mitindog sa ganghaan sa kampo ug miingon, “Kinsa ang dapig sa Ginoo? Duol kanako.” Ug ang tanan nga kaliwat ni Levi nagtigom sa ilang kaugalingon ug nagtingob pagduol ngadto kaniya. Ug si Moises miingon kanila, “Mao kini ang giingon sa Ginoo, ang Dios sa Israel, ‘Ipatakin sa matag tawo ang iyang espada diha sa iyang hawak ug pagbalikbalik kamo gikan sa usa ka ganghaan ngadto sa usa ka ganghaan sa tibuok kampo ug patyon ang tanan niyang igsoon, ug ang tanan niyang kauban, ug ang tanan niyang silingan.’ ” Ug gibuhat kini sa mga kaliwat ni Levi sumala sa pulong ni Moises ug tulo ka libo ka tawo ang nangapukan sa katawhan niadtong adlawa. Ug si Moises miingon, “Karong adlawa gigahin ninyo ang inyong kaugalingon alang sa pagpangalagad sa Ginoo, ang matag usa sa bili sa iyang anak nga lalaki ug sa iyang igsoong lalaki aron siya maghatag kaninyo ug panalangin niining adlawa.” Busa ang tanang katawhan nanangtang sa mga ariyos nga bulawan nga diha sa ilang mga dalunggan ug gidala kini ngadto kang Aaron. Sa pagkasunod adlaw, si Moises miingon sa katawhan, “Nakasala kamo ug usa ka dakong sala ug karon motungas ako ngadto sa Ginoo; basin ug makahimo ako ug pagtabon sa sala alang sa inyong mga sala.” Busa si Moises mibalik ngadto sa Ginoo ug miingon, “Kining katawhan nakasala ug usa ka dakong sala ug nagbuhat sila ug mga dios nga bulawan. Apan karon, kon imo untang pasayloon ang ilang sala, ug kon dili, papasa ako gikan sa imong basahon nga imong gisulat.” Apan ang Ginoo miingon kang Moises, “Si bisan kinsa nga nakasala batok kanako, siya papason nako gikan sa akong basahon. Karon lakaw, dad-a kining katawhan ngadto sa dapit nga akong giingon kanimo. Ang akong anghel mag-una kanimo apan sa adlaw sa akong pagduaw, duawon nako ang ilang sala diha kanila.” Ug ang Ginoo nagpadala ug katalagman diha ang katawhan kay nagbuhat man sila ug nating baka, ang gibuhat ni Aaron. Ug iyang gidawat ang bulawan sa ilang mga kamot, ug gikulit niya kini pinaagi sa usa ka kahimanan sa pagkulit ug naghimo ug usa ka nating baka nga tinunaw. Ug sila miingon, “Kini mao ang imong mga dios, O Israel, nga nagkuha kanimo gikan sa yuta sa Ehipto!”
Ayaw kamo pagdangop ngadto sa mga larawan ug ayaw usab kamo pagbuhat alang kaninyo ug mga dios nga tinunaw. Ako mao ang Ginoo nga inyong Dios.
Kay ang tanang mga dios sa mga katawhan mga diosdios, apan ang Ginoo mao ang nagbuhat sa kalangitan.
Unya ang mga siyudad sa Juda ug ang mga nagpuyo sa Jerusalem mangadto ug magpakitabang sa mga dios nga ilang gihalaran ug insenso apan kini dili makaluwas kanila sa panahon sa ilang kalisod.
“Walay tawo nga makaalagad ug duha ka agalon kay mahitabo man nga dumtan niya ang usa ug higugmaon niya ang usa o dapigan niya ang usa ug tamayon niya ang usa. Dili kamo makaalagad sa Dios ug sa mga bahandi.
Tungod niini, akong mga hinigugma, likayi ninyo ang pagsimba ug mga diosdios.
Walay sulugoon nga makahimo pag-alagad ug duha ka agalon kay mahitabo man nga dumtan niya ang usa ug higugmaon ang ikaduha o labanan niya ang usa ug tamayon ang ikaduha. Dili kamo makaalagad sa Dios ug sa mga bahandi.”
“Pagtigom kamo ug panganhi, panuol kamo, kamo nga nasalin sa kanasoran! Sila walay kahibalo, sila nga nagdala sa ilang kahoy nga larawan, ug nagpadayon sa pag-ampo sa usa ka dios nga dili makaluwas.
kay bisan ug nahibalo sila sa Dios, wala nila siya pasidunggi ingon nga Dios o magpasalamat sila kaniya, hinuon ang ilang pangatarongan nahimong walay hinungdan ug gingitngitan ang ilang walay buot nga kasingkasing. Nagpakaaron-ingon sila nga maalamon apan nahimo hinuon nga mga buangbuang, ug ang himaya sa dili mamatay nga Dios ilang gipulihan ug mga larawan nga sama sa tawo nga may kamatayon ug sa mga langgam ug sa mga mananap nga upat ang tiil ug sa mga binuhat nga nagkamang.
Ang nahibilin nga mga tawo nga wala mangamatay pinaagi sa maong mga katalagman wala maghinulsol sa mga nabuhat sa ilang mga kamot, ug wala usab nila biyai ang pagsimba ug mga demonyo ug mga larawan nga bulawan ug plata ug bronsi ug bato ug kahoy nga dili makakita o makadungog o makalakaw.
Samtang si Pablo nagpaabot kanila didto sa Atenas, ang iyang espiritu sa sulod niya nasuko sa iyang pagkakita nga ang siyudad napuno sa mga diosdios. Busa nakiglantugi siya sa mga Judio ug sa mga tawong relihiyoso sulod sa sinagoga ug sa merkado matag adlaw uban sa mga nahiadto didto. Gikatagbo usab niya ang ubang mga magtutudlo nga mga Epikureo ug mga Estoico. Ug ang uban miingon, “Unsa man kahay buot isulti niining walay alamag nga nagpakamaalamon?” Ug ang uban, “Kini siya daw usa ka tigsangyaw sa mga dios nga langyaw”—kay iya man nga giwali si Jesus ug ang pagkabanhaw. Ug ilang gidala siya ug gihatod ngadto sa Areopago ug gipangutana, “Mahimo ba kaming mahibalo unsa kining bag-ong pagtulun-an nga imong gisulti? Ug sumala sa nabatasan ni Pablo misulod siya niini ug sulod sa tulo ka adlawng igpapahulay siya nakiglantugi kanila gikan sa kasulatan, Kay gidad-an nimo ang among mga dalunggan ug mga katingalahang butang, busa buot unta kaming mahibalo unsay kahulogan niining mga butanga.” Ang tanan nga mga taga-Atenas ug mga langyaw nga nagpuyo didto walay laing lingaw gawas sa paghisgot o pagpaminaw ug bag-ong butang. Busa si Pablo mitindog sa taliwala sa Areopago ug miingon, “Mga taga-Atenas, nasabot nako nga sa tanang paagi kamo mga relihiyoso gayod. Kay sa dihang miagi ako ug naniid sa inyong mga gisimba, nakita usab nako ang usa ka halaran nga gisulatan niini, ‘Alang sa dios nga wala mailhi.’ Kining inyong gisimba nga wala ninyo mailhi, mao ang akong gisangyaw kaninyo. Ang Dios nga mao ang nagbuhat sa kalibotan ug sa tanang butang nga ania niini, ingon nga Ginoo sa langit ug sa yuta, wala magpuyo diha sa mga templo nga binuhat sa mga kamot, o alagaran sa mga kamot sa tawo, nga daw may panginahanglan siya, kay siya mao ang naghatag ug kinabuhi ug ginhawa ug sa tanang butang ngadto sa tanang mga tawo. Siya nagbuhat sa tanang nasod sa katawhan gikan sa usa ka tawo aron mopuyo sa tanang dapit sa yuta, human niya maandam ang mga gitakda nga kapanahonan ug ang mga utlanan sa mga dapit nga ilang puy-an, aron sila mangita sa Dios, sa paglaom nga sila makaabot ug makakita kaniya, apan dili siya layo gikan sa matag usa kanato, kay ‘Diha kaniya kita nabuhi ug naglihok ug nahimo kitang mao’, ingon usab sa giingon sa uban ninyong mga magbabalak, ‘Sa pagkatinuod kita iyang kaliwat.’ Busa kay mga anak man kita sa Dios, dili nato hunahunaon nga ang pagka-Dios sama sa bulawan o plata, o bato nga kinulit pinaagi sa kabatid ug sa hunahuna sa tawo. nagpasabot ug nagpamatuod nga kinahanglan gayod nga ang Cristo mag-antos ug mabanhaw gikan sa mga patay. Ug siya miingon, “Kining Jesus nga akong gisangyaw kaninyo, mao ang Cristo.” Ang Dios wala manumbaling sa mga panahon sa pagkawalay alamag, apan karon nagsugo sa tanang mga tawo sa tanang dapit sa paghinulsol, kay siya nagtakda ug adlaw kon kanus-a niya hukman ang kalibotan diha sa pagkamatarong pinaagi sa usa ka tawo nga iyang gitudlo, ug niini naghatag siya ug pasalig ngadto sa tanang mga tawo pinaagi sa pagbanhaw kaniya gikan sa mga patay.”
Ug miingon siya kang Efron diha sa pangdungog sa mga tawo sa yuta, “Kon buot ikaw, pamatia ako. Ihatag nako kanimo ang bili sa luna; dawata kini gikan kanako aron ilubong nako didto ang akong minatay.”
Gidumtan nimo ang mga nagtagad sa mga walay bili nga diosdios, apan ako nagsalig sa Ginoo.
Sa dihang nagpunay ako ug tawag kanila, misamot na hinuon sila pagpalayo kanako; sila naghalad ngadto sa mga Baal ug nagsunog ug insenso alang sa mga diosdios.
Ang ilang yuta napuno sa mga diosdios; ilang gisimba ang buhat sa ilang kaugalingong mga kamot, kadtong hinimo sa kaugalingon nilang mga tudlo.
ug ang himaya sa dili mamatay nga Dios ilang gipulihan ug mga larawan nga sama sa tawo nga may kamatayon ug sa mga langgam ug sa mga mananap nga upat ang tiil ug sa mga binuhat nga nagkamang.
ug wagtangon nako ang imong mga kinulit nga larawan ug ang imong mga haliging bato gikan kanimo, ug ikaw dili na magsimba sa buhat sa imong mga kamot;
Mialagad sila sa ilang mga diosdios, nga nahimong lit-ag alang kanila. Gihalad nila ang ilang mga anak nga lalaki ug ang ilang mga anak nga babaye ngadto sa mga demonyo; giula nila ang dugo sa walay sala, ang dugo sa ilang mga anak nga lalaki ug sa ilang mga anak nga babaye, nga gihalad nila ngadto sa mga diosdios sa Canaan; ug ang yuta nahugawan tungod sa dugo. Busa nahugawan sila tungod sa ilang mga buhat, ug nagmaluibon sila pinaagi sa ilang mga buhat.
Unsa ang kapuslanan sa diosdios kon ang tighimo nagkulit niini, sa tinunaw nga larawan, magtutudlo sa kabakakan? Kay ang tighimo nagsalig sa iyang kaugalingong binuhat sa dihang naghimo siya ug mga amang nga diosdios!
Ug si Elias miduol ngadto sa tibuok katawhan ug miingon, “Hangtod kanus-a ba nga kamo magpalingpaling taliwala sa duha ka panghunahuna? Kon ang Ginoo mao ang Dios, sunod kamo kaniya, apan kon si Baal, sunod kamo kaniya.” Ug ang katawhan wala motubag kaniya bisan usa ka pulong.
Samtang si Pablo nagpaabot kanila didto sa Atenas, ang iyang espiritu sa sulod niya nasuko sa iyang pagkakita nga ang siyudad napuno sa mga diosdios.
Ilang gisalikway ang iyang mga lagda ug ang iyang kasabotan nga iyang gihimo uban sa ilang katigulangan ug ang iyang mga pagpasidaan nga gihatag kanila. Nagsimba sila sa mga diosdios ug nangahimo silang bakakon, ug misunod sa mga nasod nga naglibot kanila, nga mahitungod niini ang Ginoo nagsugo kanila nga dili sila magbuhat sama kanila. Ug ilang gisalikway ang tanang mga sugo sa Ginoo nga ilang Dios ug naghimo sila alang sa ilang kaugalingon ug duha ka tinunaw nga mga larawan sa nating baka ug naghimo sila ug usa ka Asera ug nagsimba sa tanang panon sa langit ug nag-alagad kang Baal. Ug gisunog nila ang ilang mga anak nga lalaki ug babaye ingon nga mga halad ug nanag-an ug nagsalamangka ug nagbaligya sa ilang kaugalingon aron sa pagbuhat ug daotan diha sa panan-aw sa Ginoo nga nakapahagit kaniya sa kasuko.
Sa diha nga ikaw magtuaw, paluwasa kanimo ang mga butang nga imong pinundok! Ang hangin mopadpad kanila, usa ka gininhawa modala kanilang tanan. Apan siya nga modangop kanako makapanag-iya sa yuta, ug makapanunod sa akong bukid nga balaan.
Unya siya miingon kanako, “Anak sa tawo, iyahat ang imong mga mata karon paingon sa amihanan.” Busa akong giyahat ang akong mga mata paingon sa amihanan, ug nakita nako dapit sa amihanang pultahan sa halaran diha sa ganghaan kining larawan sa pangabubho. Ug siya miingon kanako, “Anak sa tawo, nakakita ba ikaw sa ilang gibuhat, sa dagkong mga dulumtanan sa balay sa Israel nga gibuhat dinhi, aron sa pag-abog kanako gikan sa akong balaang dapit? Apan ikaw makakita pa ug labaw pang mga dulumtanan.”
Ang tanang tawo hungog ug walay kahibalo; ang tanang tigsalsal ug bulawan gipakaulawan pinaagi sa iyang larawan; kay ang iyang mga larawan dili tinuod ug walay gininhawa diha kanila. Sila walay pulos, usa ka buhat nga limbong; sa panahon sa pagsilot kanila mangalaglag sila.
Mga mananapaw! Wala ba kamo masayod nga ang pagpakighigala sa kalibotan pagpakigbatok sa Dios? Busa si bisan kinsa nga buot makighigala sa kalibotan naghimo sa iyang kaugalingon nga kaaway sa Dios.
Sunoga sa kalayo ang kinulit nga larawan sa ilang mga diosdios. Ayaw kaibgi ang plata o ang bulawan nga anaa kanila o kuhaon ninyo kini alang sa inyong kaugalingon, aron nga dili kamo malit-ag niini kay kini dulumtanan alang sa Ginoo nga inyong Dios. Ug ayaw kamo pagdala ug usa ka dulumtanan nga butang nganha sa inyong balay ug mahimong usa ka tinunglo sama niini. Dumti ug kasilagi gayod kini kay kini tinunglo nga butang.
Tan-awa, silang tanan mga limbong, ang ilang mga buhat walay kapuslanan; ang ilang tinunaw nga mga larawan daw hangin.
Mao kini ang giingon sa Ginoo, ang Hari sa Israel, ug ang iyang Manunubos, ang Ginoo sa mga panon; “Ako mao ang sinugdan, ug ako mao ang kataposan, ug gawas kanako wala nay Dios. Kinsay bay sama kanako? Ipasangyaw kini niya, ipapahayag kaniya ug ipapahimutang sa atubangan nako. Kinsay nagpahibalo gikan sa karaang panahon sa mga butang nga umaabot? Ipasugilon nila kanato unsay umaabot.
Ang matag tawo hungog ug walay kahibalo; ang matag tigsalsal ug bulawan gipakaulawan pinaagi sa iyang mga diosdios; kay ang iyang mga nga larawan kabakakan, ug walay gininhawa diha kanila.
Ug mahitungod sa pagkaon sa mga hinalad ngadto sa mga diosdios, kita nasayod nga “wala gayoy diosdios dinhi sa kalibotan,” ug nga “walay laing Dios gawas sa usa lamang.” Kay bisan tuod adunay gitawag nga mga dios sa kalangitan o sa kayutaan, ingon nga daghan ang mga “dios” ug daghan ang mga “ginoo”; apan alang kanato adunay usa lamang ka Dios, ang Amahan, nga gigikanan sa tanang mga butang ug kita alang kaniya, ug usa lamang ka Ginoo, si Jesu-Cristo, nga pinaagi kaniya mao kita ug ang tanang mga butang.
Si Bel nagyukbo, si Nebo nagduko, ang ilang mga diosdios anaa sa ibabaw sa mga mananap ug sa kahayopan ang mga butang nga inyong gidala nangahimong kabug-at sa gikapoyan nga mga mananap. nagpahayag sa kataposan gikan sa sinugdan, ug gikan sa karaang mga panahon mga butang nga wala pa mahimo, nga nag-ingon, ‘Ang akong tambag magpadayon, ug himoon nako ang tanan nakong katuyoan,’ nagtawag sa usa ka langgam nga manunukob gikan sa silangan, sa tawo nga motuman sa akong katuyoan gikan sa usa ka layo nga yuta. Ako nagsulti ug ako magtuman niini; ako nagtinguha, ug ako magbuhat niini. “Pamati kanako, kamong gahi ug kasingkasing, kamo nga mga layo sa kaluwasan: Gidala nako sa duol ang akong pagluwas, kini dili malayo, ug ang akong pagluwas dili maglangan; ako magpahiluna ug kaluwasan diha sa Zion alang sa Israel nga akong himaya.” Sila nangduko, sila nangyukbo sa tingob; sila dili makaluwas sa palas-anon, apan ang ilang kaugalingon nangahimong mga binihag.
Pangayo kanako, ug himoon nako ang kanasoran ingon nga imong panulundon, ug mapanag-iya nimo ang kinatumyang mga dapit sa yuta. Dugmokon nimo sila pinaagi sa sungkod nga puthaw, ug pulpogon nimo sila sama sa banga sa magkukulon.”
kay ang kamatuoran mahitungod sa Dios ilang gipulihan ug bakak ug mao na hinuoy ilang gisimba ug gialagaran ang binuhat ug wala nila simbaha ug alagara ang Magbubuhat nga dalaygon hangtod sa kahangtoran! Amen.
Ug niadtong mga adlawa nagbuhat sila ug nating baka, ug ang maong larawan ilang gihalaran ug mga halad nga inihaw ug naghudyaka tungod sa mga hinimo sa ilang mga kamot. Apan ang Dios mitalikod kanila ug mitugyan kanila ngadto sa pagsimba sa mga bituon sa kalangitan, sumala sa nasulat sa basahon sa mga propeta nga nag-ingon: ‘Gihalaran ba ako ninyo ug mga inihaw ug mga halad sulod sa 40 ka tuig didto sa kamingawan, O balay ni Israel? Ug maoy inyong gidaladala ang tolda ni Moloc ug ang bituon sa dios nga si Repan, ang mga larawan nga inyong gibuhat aron simbahon. Busa papahawaon ko gayod kamo ngadto sa unahan pa sa Babilonia.’
Ang larawan sa diosdios nga iyang gihimo iyang gipahimutang diha sa balay sa Dios, nga tungod niana ang Dios misulti kang David ug kang Solomon nga iyang anak, “Niining balaya ug sa Jerusalem nga akong gipili gikan sa tanang mga banay sa Israel, ibutang nako ang akong ngalan hangtod sa kahangtoran. Ug dili na gayod nako kuhaon ang tiil sa Israel gikan sa yuta nga akong gitagana alang sa inyong mga katigulangan kon magmatngon lamang unta sila sa pagbuhat sa tanan nakong gisugo kanila, sa tanang balaod ug sa mga lagda ug sa mga tulumanon nga gihatag pinaagi kang Moises.” Gitintal ni Manases ang Juda ug ang mga nagpuyo sa Jerusalem, nga tungod niana sila naghimo ug labaw ka daotan kay sa gibuhat sa mga nasod nga gilaglag sa Ginoo sa atubangan sa katawhan sa Israel.
Ang tanan nga nagsimba ug mga larawan maulawan, sila nga nangandak sa ilang kaugalingon tungod sa mga diosdios; ang tanang mga dios magyukbo kaniya.
Ug gikuha nako ang inyong sala, ang nating baka nga inyong gibuhat, ug gisunog kini sa kalayo, ug gidugmok ug gipinopino hangtod nga kini sama ka pino sa abog ug gisalibay nako ang abog niini ngadto sa sapa nga nagdagayday gikan sa bukid.
Unya imong bulingan ang imong kinulit nga mga larawan nga sinapawan ug plata, ug ang imong mga larawan nga tinunaw nga gisapawan ug bulawan. Isalibay nimo kini ingon nga hugaw nga mga butang; ikaw moingon niini, “Pahawa kamo!”
Busa naghangyo ako kaninyo mga igsoon, pinaagi sa mga kaluoy sa Dios, sa pagtugyan sa inyong mga lawas isip halad nga buhi, balaan ug makapahimuot sa Dios nga mao ang inyong espirituhanon nga pagsimba. Paghigugmaay kamo nga mainiton sa usa ug usa ingon nga mga igsoon, pagpalabwanay kamo sa pagtahod sa usa ug usa. Ayaw kamo pagtinapolan, hinuon pagmainiton kamo diha sa Espiritu. Alagari ninyo ang Ginoo. Paglipay kamo diha sa paglaom, pailob diha sa kasakitan, pag-ampo kanunay. Hatag kamo alang sa mga panginahanglan sa mga balaan; batasana ninyo ang pagkamaabiabihon. Panalangini kadtong mga naglutos kaninyo; pag-ampo ug ayaw panunglo. Paglipay kamo duyog sa mga nalipay, hilak duyog sa mga nanghilak. Pagsinabtanay kamo sa usa ug usa; ayaw pagmapahitas-on, hinuon pakig-uban sa mga ubos ug kahimtang; ayaw pagpakamaalamon diha sa inyong kaugalingon. Ayaw balosi ug daotan ang daotan, buhata hinuon ang maayo sa atubangan sa tanang tawo. Kon mahimo, sumala sa inyong maarangan, pagpuyo nga makidaiton uban sa tanang tawo. Mga hinigugma, ayaw panimalos, kondili hatagi hinuon ninyo ug higayon ang kapungot sa Dios; kay nasulat, “Akoa ang pagpanimalos, ako ang mobayad, nag-ingon ang Ginoo.” Ayaw kamo pagpahiuyon niining kalibotana, hinuon tugoti nga mausab ang inyong kaugalingon pinaagi sa pagbag-o sa inyong hunahuna, aron inyong masuta unsa ang kabubut-on sa Dios, unsa ang maayo, ang kahimut-an ug ang hingpit.
Kay si bisan kinsa sa balay sa Israel o sa mga langyaw nga nagpuyo sa Israel nga mibulag gikan kanako ug nagbutang sa iyang mga diosdios sulod sa iyang kasingkasing ug nagbutang sa kapandolanan sa iyang kasal-anan diha sa iyang atubangan, apan moadto gihapon sa propeta sa pagpakisayod mahitungod kanako, ako, ang Ginoo, mao gayod ang motubag kaniya.
ayaw gayod pagyukbo sa ilang mga diosdios o mag-alagad kanila o magbuhat sumala sa ilang mga buhat, hinuon gub-a kini ug dugmoka ninyo ang ilang mga batong haligi.
Ilikay ang akong mga mata gikan sa pagtan-aw sa kakawangan; hatagi ako ug kadasig diha sa imong mga dalan.
pagbantay nga dili kamo mabitik sa pagsunod kanila human sila malaglag gikan sa inyong atubangan ug nga dili kamo mangutana mahitungod sa ilang mga dios, nga mag-ingon, ‘Giunsa man niining mga nasod pag-alagad sa ilang mga dios? Buot usab nakong magbuhat sa ingon.’ Ayaw kamo pagbuhat sa ingon niini ngadto sa Ginoo nga inyong Dios kay ang tanang dulumtanang butang nga gidumtan sa Ginoo ilang gibuhat sa ilang mga dios. Kay bisan gani ang ilang mga anak nga lalaki ug ang ilang mga anak nga babaye ilang gisunog sa kalayo alang sa ilang mga dios.
giula nila ang dugo sa walay sala, ang dugo sa ilang mga anak nga lalaki ug sa ilang mga anak nga babaye, nga gihalad nila ngadto sa mga diosdios sa Canaan; ug ang yuta nahugawan tungod sa dugo.
Unya si Jesus miingon kaniya, “Pahawa, Satanas! Kay nasulat kini, ‘Maoy simbaha ang Ginoo nga imong Dios, ug siya lamang ang alagara.’ ”
Walay naghunahuna o adunay kaalam o pagsabot aron sa pag-ingon, “Gisunog nako sa kalayo ang katunga niini, ako usab nagluto ug pan ibabaw sa mga baga niini, ako nagsugba ug unod ug mikaon ug himoon ba nako ang salin niini nga usa ka dulumtanan? Mohapa ba ako sa atubangan sa punoan sa usa ka kahoy?”
“Mga tawo, nganong nagbuhat kamo niini? Kami mga tawo usab nga sama ra kaninyo ug kinaiya. Ug kami nagdala kaninyo ug maayong balita aron kamo mobiya gikan niining mga butang nga walay kapuslanan ngadto sa buhing Dios nga maoy nagbuhat sa langit ug sa yuta ug sa dagat ug sa tanan nga anaa niini.
Ug dayag kaayo ang mga buhat sa unod nga mao kini: salawayong pakighilawas, kahugaw, kaulag, Karon, ako, si Pablo, magsulti kaninyo nga kon magpatuli gani kamo, si Cristo dili magpulos kaninyo. pagsimba ug mga diosdios, pagsalamangka, pagdinumtanay, panagbingkil, pangabubho, kapungot, kahakog, pagkabahinbahin, pagpundokpundok, kasina, paghuboghubog, mapatuyangong hudyaka ug mga butang nga sama niini. Pasidan-an ko kamo sama sa akong pagpasidaan kaninyo kaniadto, nga ang mga nagbuhat sa maong mga butang dili makapanunod sa gingharian sa Dios.
Gikuha ni Josias ang tanan nga mga dulumtanan gikan sa tanang mga kayutaan nga ila sa katawhan sa Israel, ug ang tanan nga didto sa Israel gipaalagad sa Ginoo nga ilang Dios. Sa tanan niyang mga adlaw sila wala mobulag gikan sa pagsunod sa Ginoo, ang Dios sa ilang mga katigulangan.
Busa nahugawan sila tungod sa ilang mga buhat, ug nagmaluibon sila pinaagi sa ilang mga buhat.
Ako nagpahayag ug nagluwas ug nagsangyaw, sa diha nga walay laing dios sa taliwala ninyo; ug kamo mao ang akong mga saksi,” nag-ingon ang Ginoo.
Ug akong ibungat ang akong mga paghukom batok kanila, tungod sa tanan nilang kadaotan sa pagbiya kanako. Nagsunog sila ug insenso ngadto sa laing mga dios ug nagsimba sa mga buhat sa ilang kaugalingong mga kamot.
Ako si Yahweh, mao kana ang akong ngalan; ang akong himaya dili nako ihatag sa uban o ang akong pagdayeg ngadto sa mga kinulit nga mga larawan.
Apan may mga mini nga propeta usab diha sa katawhan, sama nga aduna unyay mga mini nga magtutudlo diha kaninyo nga sa tago magpasulod sa mga makadaot nga lahing pagtulun-an ug maglimod pa gani sa Agalon nga maoy nagpalit kanila, ug magdalag kalit nga kalaglagan diha sa ilang kaugalingon.
Dili, hinuon ang buot nako nga ipasabot mao nga bisan unsay ilang gihalad, kini ilang gihalad ngadto sa mga demonyo ug dili ngadto sa Dios. Dili ako buot nga kamo makig-ambit sa mga demonyo. Kay kamo dili makainom sa kupa sa Ginoo dungan sa kupa sa mga demonyo. Dili usab kamo makaambit sa kan-anan sa Ginoo ug sa kan-anan sa mga demonyo. O, hagiton ba nato ang Ginoo sa pagpangabubho? Labaw pa ba kita ka kusgan kay kaniya?
Kay tan-awa, sila nga nagpalayo kanimo mangahanaw; gilaglag nimo silang tanan nga malimbongon kanimo.
hinumdomi ang unang mga butang sa kakaraanan; kay ako mao ang Dios, ug wala nay lain; ako mao ang Dios, ug wala nay lain nga sama kanako,
Wala ba kamo masayod nga kon itugyan ninyo ang inyong kaugalingon ingon nga mga masinugtanong ulipon ngadto kang bisan kinsa, kamo mga ulipon niya nga inyong gituman, mahimong ngadto sa sala nga maghatod ngadto sa kamatayon o ngadto sa pagkamasinugtanon nga maghatod ngadto sa pagkamatarong?
Tagda ang tanan nakong gisulti kaninyo. Ug ayaw hisgoti ang ngalan sa ubang mga dios o ipadungog kini gikan sa inyong baba.
Ayaw pagsalig diha sa pagpanglupig, ayaw paglaom diha sa pagpangawat; kon ang mga bahandi modaghan, ayaw ibutang ang imong kasingkasing niana.
Ayaw kalisang, o kahadlok; wala ba ako magsulti kanimo sukad sa karaang panahon ug magpadayag niini? Kamo mao ang akong mga saksi! Aduna bay laing Dios gawas kanako? Walay laing Bato; wala akoy nahibaloan bisan usa.”
Apan ang atong Dios anaa sa kalangitan; gibuhat niya ang tanan nga iyang gikahimut-an. Ang ilang mga diosdios plata ug bulawan, binuhat sa mga kamot sa mga tawo.
Kaniadto, sa wala pa kamo makaila sa Dios, kamo naulipon ngadto sa mga binuhat nga sa kinaiya dili mga dios,
Iya sa Ginoo ang yuta ug ang tanan nga anaa niini, ang kalibotan ug ang mga nagpuyo niini; Kinsa ba kining Hari sa himaya? Ang Ginoo sa mga panon, siya mao ang Hari sa himaya! Selah kay siya ang nagpahiluna niini ibabaw sa kadagatan, ug nagpahimutang niini ibabaw sa katubigan.
Ug sa diha nga ang inyong katawhan moingon, ‘Ngano nga nabuhat man sa Ginoo nga atong Dios kining mga butanga nganhi kanato?’ ikaw moingon kanila, ‘Ingon nga kamo mibiya kanako ug nag-alagad sa laing mga dios diha sa inyong yuta, kinahanglang mag-alagad usab kamo sa mga langyaw diha sa yuta nga dili inyo.’ ”
Gibadlong nimo ang mga mapahitas-on, ang mga tinunglo nga nangasaag gikan sa imong kasugoan;
Ug ingon ug usa lamang ka gaan nga butang alang kaniya ang paglakaw diha sa mga sala ni Jeroboam nga anak ni Nebat; iyang gipangasawa si Jesebel nga anak ni Etbaal nga hari sa mga Sidonhanon ug miadto ug nag-alagad kang Baal ug nagsimba kaniya. Ug nagtukod siya ug usa ka halaran alang kang Baal diha sa balay ni Baal, nga iyang gitukod sa Samaria. Ug nagbuhat si Ahab ug usa ka Asera. Ug si Ahab naghimo ug labaw pa aron sa paghagit sa kasuko sa Ginoo, ang Dios sa Israel, kay sa tanang hari sa Israel nga una kaniya.
Apan buhaton namo ang tanan nga among gipaanad, ang pagsunog ug insenso alang sa rayna sa langit, ug pagtagay ug halad nga ilimnon alang kaniya, sama sa among gihimo, kami ug ang among mga katigulangan, ang among mga hari ug ang among mga prinsipe, sa mga siyudad sa Juda ug sa kadalanan sa Jerusalem kay kami kaniadto daghan ug pagkaon, ug miuswag, ug wala makakita ug kadaotan. Apan sukad kami mobiya sa pagsunog ug insenso alang sa rayna sa langit ug sa pagtagay ug halad nga ilimnon alang kaniya, nakulangan kami sa tanang mga butang ug nangahurot kami kini pinaagi sa espada ug sa gutom.” Ug ang mga babaye miingon, nga nagsunog kami ug insenso alang sa rayna sa langit, ug sa nagtagay ug halad nga ilimnon alang kaniya, wala bay pag-uyon niini ang among mga bana, nga kami maghimo ug pan alang kaniya sama sa iyang dagway ug nagtagay ug ilimnon alang kaniya?”
Si Ahas 20 ka tuig ang panuigon sa iyang pagsugod sa paghari ug siya naghari sulod sa napulo ug unom ka tuig didto sa Jerusalem. Wala niya buhata ang matarong diha sa mga mata sa Ginoo sama kang David nga iyang amahan, Ug karon kamo nagtinguha sa paghimo sa katawhan sa Juda ug sa Jerusalem, mga lalaki ug mga babaye, ingon nga inyong mga ulipon. Wala ba kamoy mga sala sa inyong kaugalingon batok sa Ginoo nga inyong Dios? Busa karon pamati kanako ug ipadala pagbalik ang mga binihag gikan sa inyong kadugo nga inyong nabihag kay ang bangis nga kasuko sa Ginoo anaa kaninyo.” Unya dihay mga pangulo usab sa katawhan sa Efraim, si Asarias nga anak ni Johanan, si Berekias nga anak ni Mesilemot, si Jehiskias nga anak ni Sallum ug si Amasa nga anak ni Hadlai, nanindog batok kanila nga nangabot gikan sa gubat, ug miingon kanila, “Dili kamo magdala sa mga binihag nganhi, kay maoy tuyo ninyo ang pagdala kanamo ug sala batok sa Ginoo agig dugang sa among mga sala ug sa among kalapasan. Kay ang among kalapasan dako na ug adunay bangis nga kapungot batok sa Israel.” Busa gibiyaan sa mga tawong sangkap sa hinagiban ang mga binihag ug ang mga inilog sa atubangan sa mga pangulo ug sa tibuok nga katilingban. Unya ang mga tawo nga gihisgotan ang ngalan nanindog ug midala sa mga binihag, ug pinaagi sa mga inilog gisul-oban nila ang walay bisti kanila ug gibistihan nila sila, gihatagan ug mga sandalyas, gisangkapan ug pagkaon ug ilimnon ug gidihogan sila. Ug gitungtong sa mga asno ang tanang luyahon kanila ug gidala sila ngadto sa ilang mga kadugo didto sa Jerico, ang siyudad sa mga palmera, unya namalik sila ngadto sa Samaria. Niadtong panahona si Hari Ahas nagpasugo ngadto sa mga hari sa Asiria sa pagtabang kaniya. Kay ang mga Edomhanon misulong pag-usab ug mibuntog sa Juda ug nakadala ug mga binihag. Ang mga Filistihanon misulong sa mga siyudad sa Sefela, ug sa Negeb sa Juda, ug nakuha ang Bet-semes, ang Aialon, ang Gederot, ang Soco lakip ang mga balangay niini, ang Timna lakip ang mga balangay niini ug ang Gimso lakip ang mga balangay niini, ug sila mipuyo didto. Kay ang Ginoo nagpaubos sa Juda tungod kang Ahas nga hari sa Israel kay siya nagbuhat nga mapatuyangon didto sa Juda ug wala magmatinumanon sa Ginoo. apan siya naglakaw diha sa mga dalan sa mga hari sa Israel. Naghimo usab siya ug mga tinunaw nga mga larawan alang sa mga Baal. Busa si Tilgat-pilneser nga hari sa Asiria miadto batok kaniya ug milisodlisod kaniya ug wala hinuon siya lig-ona. Kay si Ahas nanguha gikan sa balay sa Ginoo ug gikan sa balay sa hari ug sa mga pangulo, ug mihatag ug gasa ngadto sa hari sa Asiria apan kini wala makatabang kaniya. Sa panahon sa iyang kalisod, misamot pa hinuon ang iyang pagkawalay pagtuo sa Ginoo, kining maong Hari Ahas. Kay siya naghalad ngadto sa mga diosdios sa Damasco nga mibuntog kaniya ug siya miingon, “Tungod kay ang mga diosdios sa mga hari sa Siria mitabang kanila, ako maghalad ngadto kanila aron sila motabang kanako.” Apan sila mao ang nahimong kapildihan niya ug sa tibuok Israel. Ug gitigom ni Ahas ang mga kagamitan sa balay sa Dios ug gidugmok ang mga kagamitan sa balay sa Dios ug gitakpan ang mga pultahan sa balay sa Ginoo ug naghimo alang kaniya ug mga halaran diha sa tanang suok sa Jerusalem. Sa matag siyudad sa Juda, naghimo siya ug habog nga mga dapit aron sa pagsunog ug insenso ngadto sa laing mga dios, ug naghagit sa Ginoo sa pagkasuko, ang Dios sa iyang mga katigulangan. Karon ang uban sa iyang mga buhat ug ang tanan niyang mga pamaagi, sukad sa sinugdan hangtod sa kataposan, tan-awa, nasulat kini diha sa basahon sa mga Hari sa Juda ug sa Israel. Ug si Ahas mipahulay uban sa iyang mga katigulangan ug gilubong nila siya didto sa siyudad sa Jerusalem kay wala nila siya dad-a ngadto sa mga lubnganan sa mga hari sa Israel, ug si Hesekias nga iyang anak naghari puli kaniya. Ug nagsunog siya ug insenso didto sa walog sa anak nga lalaki ni Hinom, ug gisunog ang iyang mga anak nga lalaki ingon nga halad sumala sa mga dulumtanan nga mga buhat sa mga nasod nga gihinginlan sa Ginoo gikan sa atubangan sa katawhan sa Israel.
Ug kay wala man nila hunahunaa nga kinahanglan ang pagbaton ug kahibalo sa Dios, ang Dios mitugyan kanila ngadto sa salawayong panghunahuna, sa pagbuhat sa mga butang nga dili angay. Sila napuno sa tanang matang sa pagkadili matarong, pagkadaotan, kahakog, kangil-ad. Puno sila sa kasina, pagpatay, pakig-away, pagpangilad, daotang tinguha, pagpanglibak, pagdaot sa dungog; mahitungod sa iyang Anak nga gikan sa kaliwat ni David sumala sa unod madumtanon sila sa Dios, mayubiton, mapahitas-on, tigpanghambog, tigmugna ug daotan, masupilon sa mga ginikanan, walay panabot, dili kasaligan, walay balatian, walay kaluoy. Kini sila, bisan nasayod sa balaod sa Dios nga ang naghimo niining maong mga butang angay nga patyon, wala lamang maghimo niini kondili miuyon usab kanila nga nagbuhat niini.
Ayaw tagoa ang imong nawong gikan kanako. Ayaw isalikway ang imong sulugoon diha sa kasuko, ikaw mao ang akong panabang. Ayaw ako isalikway, ayaw ako biyai, O Dios sa akong kaluwasan!
Kay kinahanglan nga dili kamo magsimba ug lain nga mga dios kay ang Ginoo, nga ang kinsang ngalan Abubhoan, abubhoan nga Dios,
Pagmatngon kamo sa pagtuman niining tanang mga pulong nga akong gisugo kaninyo, aron mamaayo ang inyong kahimtang, ug sa inyong mga anak sunod kaninyo hangtod sa kahangtoran, sa diha nga magbuhat kamo sa maayo ug sa matarong diha sa mga panan-aw sa Ginoo nga inyong Dios.
Kamo nga may kahadlok sa Ginoo, salig kamo sa Ginoo! Siya mao ang ilang tabang ug ang ilang taming.
Ang iyang mga tigbantay mga buta, silang tanan mga walay kahibalo; silang tanan pulos mga amang nga iro, sila dili makausig; nagdamgo, naghigda, mahigugmaon sa pagkatulog. Ang mga iro dako ug kaon, sila dili gayod matagbaw. Ang mga tigbantay sa karnero usab walay panabot; sila misimang ngadto sa kaugalingon nilang mga dalan, ang matag usa sa iyang kaugalingong kaayohan, ang usa ug ang tanan.
“Apan nagsalig ikaw sa imong kaanyag ug nagmakihilawason tungod sa imong kabantog, ug gibubo nimo ang imong pagkabigaon sa tanan nga molabay kanimo. Nagkuha ikaw ug pipila sa imong mga bisti, ug nagbuhat ikaw alang kanimo ug mga dinayandayanan nga alampoanan, ug diha niini ikaw nakighilawas. Ang sama niini wala mahitabo kaniadto o mahitabo pa. Ikaw mikuha usab sa imong mga matahom nga alahas gikan sa akong bulawan ug sa akong plata, nga akong gihatag kanimo, ug gikan niini nagbuhat ikaw ug mga larawan sa mga lalaki, ug nakighilawas ikaw kanila. Ug gikuha nimo ang imong binurdahan nga mga bisti ug gisul-ob nimo kanila ug gibutang nimo ang akong lana ug ang akong insenso sa ilang atubangan. Ang akong pan usab nga gihatag nako kanimo—ako mipakaon kanimo ug pinong harina ug lana ug dugos—kini gibutang nimo sa ilang atubangan ingon nga usa ka kahumot, ug nahimo kini, nag-ingon ang Ginoong Dios.
Ang Ginoo duol sa tanan nga nagsangpit kaniya, sa tanan nga nagsangpit kaniya sa kamatuoran.
Ingon nga mga anak nga masinugtanon, ayaw kamo pagpahiuyon sa mga pangibog kaniadto sa wala pa kamoy kahibalo.
aron sa pagpadayag nga ang Ginoo matarong; siya mao ang akong bato, ug walay bisan unsa nga pagkadili matarong diha kaniya.
dili sila motahod sa mga halaran, ang buhat sa ilang mga kamot, ug dili sila motan-aw niadtong gihimo sa ilang kaugalingong mga tudlo, ang mga Asera o ang mga halaran sa insenso.
Ayaw kamo palimbong; ang Dios dili kabugalbugalan, kay bisan unsay ipugas sa tawo, mao usab kana ang iyang anihon.