مزامیر 30:7 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳7 خداوندا، تو به من لطف داشتی و مرا مانند کوهی عظیم استوار نمودی، امّا وقتی روی خود را از من برگرداندی، پریشان گشتم. Ver Capítuloهزارۀ نو7 خداوندا، آنگاه که لطف تو شامل حالم بود، کوهِ مرا در قوّت استوار گردانیدی؛ اما چون روی از من نهان کردی، هراسان گشتم. Ver CapítuloPersian Old Version7 ای خداوند به رضامندی خود کوه مرا در قوت ثابت گردانیدی و چون روی خود را پوشاندی پریشان شدم. Ver Capítuloکتاب مقدس، ترجمۀ معاصر7 فکر میکردم مانند کوه همیشه پا برجا و پایدار خواهم بود. اما همین که تو، ای خداوند، روی خود را از من برگرداندی، ترسان و پریشان شدم. Ver Capítuloمژده برای عصر جدید7 خداوندا، تو بر من لطف داشتی و از من مانند کوهی استوار پشتیبانی نمودی، امّا وقتی رویت را از من پنهان کردی پریشان گشتم. Ver Capítuloکتاب مقدس - ترجمه کلاسیک بازنگری شده7 ای خداوند، به خشنودی خود کوه مرا در قوت استوار گردانیدی و چون روی خود را پوشاندی، پریشان شدم. Ver Capítulo |