መዝሙር 88 - የአማርኛ መጽሐፍ ቅዱስ (ሰማንያ አሃዱ)የይዝራኤላዊው የኤታን ትምህርት። 1 አቤቱ፥ ምሕረትህን ለዘለዓለም እዘምራለሁ። ጽድቅህንም በአፌ ለልጅ ልጅ እናገራለሁ። 2 “ምሕረትን ለዘለዓለም አንጻለሁ” ብለሃልና፥ ጽድቅህ በሰማይ ጸና። 3 ከመረጥኋቸው ጋር ቃል ኪዳን አደረግሁ፥ ለባሪያዬም ለዳዊት ማልሁ፥ 4 ዘርህን ለዘለዓለም አዘጋጃለሁ፥ ዙፋንህንም ለልጅ ልጅ አጸናለሁ። 5 አቤቱ፥ ሰማያት ክብርህን ጽድቅህንም ደግሞ በቅዱሳን ማኅበር ያመሰግናሉ። 6 እግዚአብሔርን በደመናት ማን ይተካከለዋል? ከአማልክትስ ልጆች እግዚአብሔርን ማን ይመስለዋል? 7 እግዚአብሔር በቅዱሳን ምክር ክቡር ነው፤ በዙሪያው ባሉት ሁሉ ላይ ታላቅና ግሩም ነው። 8 አቤቱ የኀያላን አምላክ፥ እንደ አንተ ያለ ማን ነው? አቤቱ፥ አንተ ብርቱ ነህ፥ እውነትም ይከብብሃል። 9 የባሕርን ኀይል አንተ ትገዛለህ፥ የሞገዱንም መናወጥ አንተ ዝም ታሰኘዋለህ። 10 አንተ ትዕቢተኛውን እንደ ተገደለ አዋረድኸው፥ በኀይልህም ክንድ ጠላቶችህን በተንሃቸው። 11 ሰማያት የአንተ ናቸው፥ ምድርም የአንተ ናት፤ ዓለምን በሙሉ አንተ መሠረትህ። 12 ባሕርንና መስዕን አንተ ፈጠርህ፤ ታቦርና አርሞንኤም በስምህ ደስ ይላቸዋል። ስምህንም ያመሰግናሉ። 13 ክንድህ ከኀይልህ ጋር ነው፤ እጅህ በረታች፥ ቀኝህም ከፍ ከፍ አለች። 14 የዙፋንህ መሠረት ፍትሕና ርትዕ ነው፤ ምሕረትና እውነት በፊትህ ይሄዳሉ። 15 እልልታን የሚያውቅ ሕዝብ ብፁዕ ነው፤ አቤቱ፥ በፊትህ ብርሃን ይሄዳሉ። 16 በስምህ ቀኑን ሁሉ ደስ ይላቸዋል፥ በጽድቅህም ከፍ ከፍ ይላሉ፤ 17 የኀይላቸው ትምክሕት አንተ ነህና፥ በይቅርታህም ቀንዳችን ከፍ ከፍ ይላልና። 18 ረድኤታችን ከእግዚአብሔር ነውና። ንጉሣችንም የእስራኤል ቅዱስ ነውና። 19 በዚያ ጊዜ ለልጆችህ በራእይ ተናገርህ፥ እንዲህም አልህ፥ “ረድኤትን በኀይል ላይ አኖርሁ፤ ከሕዝቤ የመረጥሁትን ከፍ ከፍ አደረግሁ። 20 ባሪያዬን ዳዊትን አገኘሁት፥ የተቀደሰ ዘይትንም ቀባሁት። 21 እጄም ትረዳዋለች፥ ክንዴም ታጸናዋለች፥ 22 ጠላት በእርሱ ላይ አይጠቀምም፥ የዐመፃ ልጅም መከራ አይጨምርበትም። 23 ጠላቶቹን ከፊቱ አጠፋለሁ፥ የሚጠሉትንም አዋርዳቸዋለሁ። 24 እውነቴና ምሕረቴም ከእርሱ ጋር ነው፥ በስሜም ቀንዱ ከፍ ከፍ ይላል። 25 እጁን በባሕር ላይ ቀኙንም በወንዞች ላይ አኖራለሁ። 26 እርሱ “አባቴ አንተ ነህ፥ አምላኬ ረዳቴና መድኃኒቴም ነህ” ይላል። 27 እኔም ደግሞ በኵሬ አደርገዋለሁ፥ ከምድር ነገሥታትም ከፍ ይላል። 28 ለዘለዓለም ይቅርታዬን ለእርሱ እጠብቃለሁ፥ ለኪዳኔም እርሱ የታመነ ነው። 29 ዘሩንም ለዓለምና ለዘለዓለም፥ ዙፋኑንም እንደ ሰማይ ዘመን አደርጋለሁ። 30 “ልጆቹ ግን ሕጌን ቢተዉ፥ በፍርዴም ባይሄዱ፤ 31 ሥርዐቴንም ቢያረክሱ፥ ትእዛዜንም ባይጠብቁ፤ 32 ኀጢአታቸውን በበትር፥ በደላቸውንም በመቅሠፍት እጐበኛታለሁ። 33 ይቅርታዬን ግን ከእርሱ አላርቅም፥ በእውነቴም አልበድልም፤ 34 ኪዳኔንም አላረክስም፥ ከአፌም የወጣውን አልለውጥም። 35 ዳዊትን እንዳልዋሸው አንድ ጊዜ በቅዱስነቴ ማልሁ። 36 ዘሩ ለዘለዓለም፥ ዙፋኑም በፊቴ እንደ ፀሐይ ይኖራል። 37 ለዘለዓለም እንደ ጨረቃ ይጸናል። ምስክርነቱም በሰማይ የታመነ ነው።” 38 አንተ ግን ናቅኸው፥ ጣልኸውም፥ የቀባኸውንም አቃለልኸው። 39 የባሪያህንም ኪዳን አፈረስህ፥ መቅደሱንም በምድር አረከስህ። 40 ቅጥሩን ሁሉ አፈራረስህ፥ አምባዎቹንም የሚያስፈሩ አደረግህ። 41 መንገድ አላፊም ሁሉ ተናጠቀው፥ ለጎረቤቶቹም ስድብ ሆነ። 42 የጠላቶቹንም ቀኝ ከፍ ከፍ አደረግህ። ጠላቶቹንም ሁሉ ደስ አሰኘህ። 43 የሰይፉንም ረድኤት መለስህ፥ በሰልፍም ውስጥ አልደገፍኸውም። 44 ከንጽሕናውም ሻርኸው፥ ዙፋኑንም በምድር ጣልህ። 45 የዙፋኑንም ዘመን አሣነስህ፥ በላዩም እፍረትን ጨመርህ። 46 አቤቱ፥ እስከ መቼ ለዘለዓለም ፊትህን ትመልሳለህ? እስከ መቼስ ቍጣህ እንደ እሳት ይነድዳል? 47 ኀይሌ ምን እንደ ሆነ ዐስብ፤ በውኑ የሰውን ልጅ ሁሉ ለከንቱ ፈጠርኸውን? 48 ሕያው ሆኖ የሚኖር፥ ሞትንስ የማያይ ሰው ማን ነው? ነፍሱንስ ከሲኦል እጅ የሚያድናት ማን ነው? 49 አቤቱ፥ የቀድሞ ይቅርታህ ወዴት ነው? ለባሪያህ ለዳዊት በእውነት የማልህ፥ 50 አቤቱ፦ ባሪያዎችህን የሰደቡአቸውን ስድብ፥ በብብቴ ብዙ አሕዛብን የተቀበልሁትን፥ 51 አቤቱ፥ ጠላቶችህ የሰደቡትን የቀባኸውን ዘመን የሰደቡትን ስድብ ዐስብ። 52 እግዚአብሔር ለዘለዓለም ይመስገን። ይሁን ይሁን። |