መዝሙር 30 - የአማርኛ መጽሐፍ ቅዱስ (ሰማንያ አሃዱ)ለመዘምራን አለቃ በማድነቅ ጊዜ የዳዊት መዝሙር። 1 አቤቱ፥ አንተን ታመንሁ፤ ለዘለዓለምም አልፈር፤ በጽድቅህም አስጥለኝ፥ አድነኝም። 2 ጆሮህን ወደ እኔ አዘንብል፥ ፈጥነህም አድነኝ፤ ታድነኝ ዘንድ አምላኬ መድኀኒቴና የመጠጊያዬ ቤት ሁነኝ። 3 ኀይሌና መጠጊያዬ አንተ ነህና ስለ ስምህ ምራኝ፥ መግበኝም፤ 4 አቤቱ፥ አንተ ረዳቴ ነህና ከሰወሩብኝ ከዚች ወጥመድ አውጣኝ። 5 በእጅህ ነፍሴን አደራ እሰጣለሁ፤ የጽድቅ አምላክ እግዚአብሔር፥ ተቤዠኝ። 6 ከንቱን ነገር የሚጠብቀውን ሁሉ ሁልጊዜ ጠላህ፤ እኔ ግን በእግዚአብሔር ታመንሁ። 7 በትድግናህ ደስ ይለኛል፤ ሐሴትም አደርጋለሁ። መከራዬን አይተሃልና፥ ነፍሴንም ከጭንቀት አድነሃታልና። 8 በጠላቴ እጅ አልዘጋኸኝም፥ በሰፊም ስፍራ እግሮቼን አቆምህ። 9 ተቸግሬአለሁና አቤቱ ይቅር በለኝ፥ ዐይኔም ከቍጣ የተነሣ ታወከች፥ ነፍሴም፥ ሆዴም። 10 ሕይወቴ በመከራ አልቋልና፥ ዘመኔም በጩኸት፤ ኀይሌ በችግር ደከመ፥ አጥንቶቼም ሁሉ ተነዋወጡ። 11 በጠላቶቼ ሁሉ ዘንድ ተሰደብሁ፥ ይልቁንም በጎረቤቶቼ ዘንድ፥ ለዘመዶቼም አስፈሪ ሆንሁ፤ በሜዳ ያዩኝም ከእኔ ሸሹ። 12 እንደ ሞተ ሰው ከልብ ረሱኝ፥ እንደ ጠፋ ዕቃም ሆንሁ። 13 በዙሪያዬ የከበቡኝን ድምፅ ሰምቻለሁና፤ በላዬ በአንድነት በተሰበሰቡ ጊዜ፥ ነፍሴን ለመንጠቅ በተማከሩ ጊዜ። 14 አቤቱ፥ እኔ ግን በአንተ ታመንሁ፤ አንተ አምላኬ ነህ አልሁ። 15 ርስቴ በእጅህ ነው፤ ከጠላቶቼ እጅና ከከበቡኝ አድነኝ። 16 ፊትህን በባሪያህ ላይ አብራ፥ ስለ ምሕረትህም አድነኝ። 17 አቤቱ፥ አንተን ጠርቻለሁና አልፈር፤ ሸንጋዮች ይፈሩ፥ ወደ ሲኦልም ይውረዱ። 18 በትዕቢትና በመናቅ በጻድቅ ላይ ዐመፃን የሚናገሩ የሽንገላ ከንፈሮች ወዮላቸው። 19 አቤቱ፥ እንደ ቸርነትህ ብዛት የሚፈሩህን ሰወርኻቸው፥ በሰው ልጆች ፊት የሚታመኑብህንም አዳንኻቸው። 20 በፊትህ ጥላ ከሰው ክርክር ትጋርዳቸዋለህ፥ በመጋረጃህም ከአንደበት ሽንገላ ትሸፍናቸዋለህ። 21 በመከራዬ ብዛት ጊዜ ምሕረቱን በእኔ ላይ የገለጠ እግዚአብሔር ይመስገን። 22 እኔስ ከዐይኖችህ ፊት ተጣልሁ ብዬ ነበር። ስለዚህ ወደ እርሱ የጮኽሁትን የልመናዬን ቃል ሰማኝ። 23 ጻድቃን ሁላችሁ፥ እግዚአብሔርን ውደዱት፤ እግዚአብሔር ጽድቅን ይሻልና፥ ትዕቢትንም የሚሹትን ፈጽሞ ይበቀላቸዋል። 24 በእግዚአብሔር የምታምኑ ሁላችሁ፥ ታገሡ ልባችሁንም አጽኑ። |