መዝሙር 101 - የአማርኛ መጽሐፍ ቅዱስ (ሰማንያ አሃዱ)ባዘነና ልመናውን በእግዚአብሔር ፊት ባፈሰሰ ጊዜ የባሕታዊ ጸሎት። 1 አቤቱ፥ ጸሎቴን ስማኝ፥ ጩኸቴም ወደ ፊትህ ይድረስ። 2 በመከራዬ ቀን ፊትህን ከእኔ አትመልስ፤ ጆሮህን ወደ እኔ አዘንብል፤ በጠራሁህ ቀን ፈጥነህ ስማኝ። 3 ዘመኔ እንደ ጢስ አልቋልና፥ አጥንቶቼም እንደ ሣር ደርቀዋልና። 4 ተቀሠፍሁ ልቤም እንደ ሣር ደረቀ። እህል መብላት ተረስቶኛልና 5 ከጩኸቴ ድምፅ የተነሣ ሥጋዬ በአጥንቶቼ ላይ ተጣበቀ። 6 እንደ ሜዳ አህያ ሆንኹ፤ ሌሊት በወና ቤት እንዳለ እንደ ጕጕት ሆንሁ። 7 ተጋሁ፥ በሰገነትም እንደሚኖር ብቸኛ ድንቢጥ ሆንሁ። 8 ጠላቶቼ ሁልጊዜ ይሰድቡኛል፥ የሚያሳድዱኝም ተማማሉብኝ። 9 አመድን እንደ እህል ቅሜአለሁና፥ መጠጤንም ከእንባዬ ጋር ጠጥቻለሁና፥ 10 ከቍጣህ መቅሠፍት የተነሣ፥ አንስተኽ ጥለኸኛልና። 11 ዘመኔም እንደ ጥላ አለፈ፤ እኔም እንደ ሣር ደርቄአለሁ። 12 አንተ ግን፥ አቤቱ፥ ለዘለዓለም ትኖራለህ፥ መታሰቢያህም ለልጅ ልጅ ነው። 13 አንተ ተነሥ፥ ጽዮንንም ይቅር በላት፥ ይቅር ትላት ዘንድ ጊዜዋ ነውና፥ ዘመንዋም ደርሶአልና፤ 14 ባሪያዎችህ ድንጋዮችዋን ወድደዋልና፥ መሬቷንም አክብረውታልና። 15 አቤቱ፥ አሕዛብ ስምህን፥ ነገሥታትም ሁሉ ክብርህን ይፍሩ፤ 16 እግዚአብሔር ጽዮንን ይሠራታልና፥ በክብሩም ይገለጣልና። 17 ወደ ድሆች ጸሎት ተመለከተ፥ ልመናቸውንም አልናቀም፥ 18 ይህችም ለሚመጣ ትውልድ ተጻፈች፥ የሚፈጠርም ሕዝብ እግዚአብሔርን ያመሰግነዋል፤ 19 ከሰማይ ሆኖ መቅደሱን ተመልክቶአልና፥ እግዚአብሔር ከሰማይ ሆኖ ምድርን ጐብኝቶአልና፤ 20 የእስረኞችን ጩኸት ይሰማ ዘንድ፥ የተገደሉትንም ሰዎች ልጆች ያድን ዘንድ፤ 21 የእግዚአብሔርን ስም በጽዮን ምስጋናውንም በኢየሩሳሌም ይነግሩ ዘንድ፤ 22 አሕዛብ በአንድነት በተሰበሰቡ ጊዜ ነገሥታትም ለእግዚአብሔር ይገዙ ዘንድ። 23 በኀይሉ ጎዳና መለሳቸው፥ የዘመኔን ማነስ ንገረኝ። 24 በዘመኔ አኩሌታ አትውሰደኝ፤ ዓመቶችህ ለልጅ ልጅ ናቸው። 25 አቤቱ፥ አንተ አስቀድመህ ምድርን መሠረትህ፥ ሰማያትም የእጅህ ሥራ ናቸው። 26 እነርሱ ይጠፋሉ፥ አንተ ግን ትኖራለህ፥ ሁሉ እንደ ልብስ ያረጃል፥ እንደ መጐናጸፊያም ትለውጣቸዋለህ፥ ይለወጡማል፤ 27 አንተ ግን ያው አንተ ነህ፥ ዓመትህም ከቶ አያልቅም። 28 የባሪያዎችህም ልጆች ይኖራሉ፥ ዘራቸውም ለዘለዓለም ይጸናል። |