اِنجیلِ مَتّی 24 - کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربیهَین دورِه ای تُوم بَووئَنی نِشونِه 1 وختی عیسی یَهودیِنی مَعبَدی جا دیرگا شیوِه، شاگِردِن وی وَر بیمونِه تا مَعبَدی ساختِمونِنِه وِرِه هَم هادِن. 2 عیسی وِشونِه بُتِه: «دِشتِه هَین چیزارِه وینِنی؟ حَیقَتاً شِمارِ گِمِه، هیچ سَنگی، سَنگِ سَر نَمونِّه، بَلگی دِشت لی خارنِه.» 3 وختی عیسی زِیتونی كوهی سَر نیشت وِه، شاگِردِن وی وَر بیمونِه و بُتِنِه: «اَمارِه بُو، هَین چیزا کِی اِتِّفاق کَفِنِه؟ و تی بیموئَن و آخَرِ زَمونی نِشونِه چیِه؟» 4 عیسی جِواب هادا: «مِواظِب ووئین کَسی شِمارِ از راه به دَر نَکِنِه. 5 چون خِیلیا می اِسمی هَمرا اِنِنِه و گِنِنِه: ”مِن مَسیحِ موعودِمِه!“ و خِیلیارِه از راه به دَر کِنِنِه. 6 هَمینجور هَم جَنگی خَوَری اِشنُنِنی و جَنگی خَوَر شِمِه گوش رَسِنِه. ولی هَراسون نَووئین، چون هَینجور اِتِّفاق وِنِه دَکِفِه، ولی آخَرِ زَمونی دورِه حَلا نَرِسیِه. 7 قوما و مَملِکَتا علِیه هَم اِرِسِنِنِه و قَحطی و زِلزلِه جاهای مِختَلِف اِتِّفاق کَفِنِه. 8 ولی دِشتِه هَینِن تَنیا شِرو بَزائَنی دَردِ مونِّه. 9 «اون موقِه شِمارِ دِشمَنِنی تَسلیم کِنِنِه تا شِکَنجِه ای بِن دَووئین و شِمارِ کِشِنِنِه. می اِسمی خاطری دِشتِه قومِن شِمِه جا بیزار وونِنِه. 10 اون روزا خِیلیا شی ایمونِه از دَس دِنِنِه و هَمدیَرِ دِشمَنی تَسلیم کِنِنِه و هَمدیَری جا بیزار وونِنِه. 11 خِیلیا اِنِنِه شِرِه پِیغَمبَر جا زَنِنِه و خِیلیارِه از راه به دَر کِنِنِه. 12 شِرارَت اَنّی زیاد وونِه گه خِیلیایی محِبَت نِسبَت به هَمدیَر سَرد وونِه. 13 ولی هر کس تا آخَر دَووم بیارِه، نِجات پیدا کِنِّه. 14 سَرآخَر وختی پادشاهی ای خَوَرِخِش دِشتِه دِنیایی آدَمِنی گوش بَرِسِه و دِشتِه قومیشون اونی جا خَوَردار بَوون، اونوَخت دِنیا به آخر رَسِنِه. 15 «پس اون وَحشتناکِ چی گه دانیالِ پِیغَمبَر وی خَوَری بَنوِشتِه رِه بَوینین، گه مِقَدّسِ جائی دِلِه بَرپا بَوِه.(اونیگه خونِّه وِرِه حالی بَوو) 16 اون موقِه هر کس یَهودیِه ای دِلِه دَرِه وِنِه کوهی سَمت دَربورِه. 17 و هر کی خِنِه ای بومی سَر دَرِه، هیچی ای بَیتَنی سِه جِر نیِه. 18 هر کی زَمی ای سَر دَرِه، شی قَوایی بَیتَنی سِه خِنِه نَشوئِه. 19 وای بِحالِ زَناکِنِنی گه هون دورِه حامِلِه هَسِّنِه و اونانیگه وَچِه شیر دِنِنِه! 20 دِعا هاکِنین گه شِمِه فِراری موقِه زِمِسِنی دِلِه یا مِقَدّسِ شنبِه نَکِفِه. 21 چون اون موقِه مَردِن اَتی مِصیبَتی دِچار وونِنِه گه دِنیا تا بِحال اونِه نَیِه و هیچ وَخت هَم نَوینِّه. 22 اگه هون روزا کِتاه نَوونِسِه، هیچ بَشَری جونِ سالِم به دَر نَوِردِه. ولی اِنتِخاب بَوِه ایشونی خاطری هون روزا رِه کِتاه کِنِّه. 23 «پس اگه کَسی شِمارِ بُئِه، ”هارِشین، مسیحِ موعود ایجِه دَرِه!“ یا ”هارشین اوجِه دَرِه!“ باوَر نَکِنین. 24 چون خِیلیا اِنِنِه و دِردِرو اِدِّعا کِنِنِه گه اَما مَسیحِ موعود و پِیغَمبَرِمی، و گَت گَتِه مُعجِزِه و کارای عَجیب هَم کِنِنِه تا اگه بَوو حتّی انتخاب بَوِه ایشونِ هَم گِمراه هاکِنِن. 25 بَوینین، مِن پِشتَر شِمارِ بُتِمِه. 26 «اگه شِمارِ بُئِن، ”هارشین، وی صَحرایی دِلِه دَرِه،“ اوجِه نَشوئین، و اگه بُئِن، ”هارشین، وی خِنِه ای دِلِه دَرِه،“ باوَر نَکِنین. 27 هَمونجور گه آسِمونی بَرق شَرقی جا اِنِه و وی نور تا غَرب رَسِنِه، اِنسونی ریکائی بیموئَن هَم هَینجورِ. 28 هر جا لاش دَوو، لاشخوریشون اوجِه جَم وونِنِه. 29 «بِلافاصِلِه، بَعدِ اون روزایی مِصیبَت، «”خِرشید تاریک وونِه و ماه دِ سو نَدِنِه؛ سِتارِه ایشون آسِمونی جا جِر کَفِنِنِه، آسِمونِنی سِتونِن لَرزِه کَفِنِنِه.“ 30 سَرآخَر اِنسونی ریکائی بیموئَنی نِشون آسِمونی دِلِه ظاهِر وونِه. اَزما دِشتِه دِنیایی قوم عَزا گیرِنِه و اِنسون ریکارِه وینِنِه گه آسمونی اَبری میِن قِوَّت و گَتِه جَلالی هَمرا اِنِه. 31 وی شی فِرِشتگونِه گَتِه شیپوری چِمری هَمرا رَسانِّه و وِشون وی اِنتخاب بَوِه ایشونِه دِنیایی چار سوکی جا، آسِمونی هَین سَر تا هُون سَری جا جَم کِنِنِه. 32 «اِسا، اَنجیل داری جا دَرس بَیرین: هر وَخت وی شاخِه نوچ زَنِّه و وَلگ اُرنِه، فَهمِنِنی تاوِسِن نَزیکِ. 33 هَمینجور هَم، وختی دِشتِه هَین چیارِه بَوینین، دِنّین گه اِنسونی ریکائی بیموئَن نَزیکِ، بَلگی دَری وَر دَرِه. 34 حَیقَتاً شِمارِ گِمِه، هَین نَسل تا هَین چیارِه شی چِشی هَمرا نَوینِه، نَمیرنِه. 35 آسِمون و زَمین از بِین شونِه، ولی می گَب هیچ وَخت از بِین نَشونِه. هیچکس هون روز و ساعَتِ نَئونِّه 36 «بِجز پیر هیچکی هون روز و ساعتِ نَئونِّه، حتّی ریکا و آسِمونی فِرِشتِگون هَم خَوَردار نینِه. 37 اِنسونی ریکائی بیموئَن دِرِس نوحی روزگاری تَرا هَسِّه. 38 روزایِ پِش از کِلاک، مَردِن خاردِنِه و نوش کِردِنِه و زَن وَردِنِه و شی کِردِنِه. تا هَینگه نوح کَشتی ای دِلِه بوردِه 39 و نَئونِسِنِه چی پیش اِنِه. تا هَینگه کِلاک بیمو و دِشتِه شی هَمرا بَوِردِه. اِنسونی ریکائی بیموئَن هَم هَینجور هَسِّه. 40 اون موقِه دِتا مَردی ای جا گه زَمی ای سَر دَرِنِه، یَتِه رِه گیرنِه و یَت دییَرِ هَموجِه اِلنِه. 41 و دِتا زَنایی جا گه هَمدیری هَمرا آسیو کِنِنِه، یَتِه رِه گیرنِه و یَت دییَرِ هَموجِه اِلنِه. 42 پَس ویشار ووئین، چون نَئونِنی شِمِه خِداوند چه روزی اِنِه. 43 ولی هَینِه دِنّین اگه صابخِنِه دِنِسِه دِز شُو چی ساعتی اِنِه، ویشار مونِسِه و نِشتِه دِز وی خِنِه رِه بَزِنِه. 44 پَس شِما هَم حاضِر ووئین، چون اِنسونی ریکا وختی اِنِه گه وی انتظارِ نارِنی. 45 «پس اون اَمین و عَقلدارِ نوکر کیِه گه وی اَرباب وِرِه شی خِنِه ای سَرپَرَس کِنِّه تا وِشونی خِراکِ سَرِ وَخت هادِه؟ 46 خِش بِحالِ اون نوکَر گه وختی وی اَرباب دَگِردِه، وِرِه وی کاری اَنجام هادائَنی سَر بَوینِه. 47 حَیقَتاً شِمارِ گِمِه، مِن شی دِشتِه دارایی ای اِختیارِ وِرِه دِمِه. 48 ولی اگه اون بَدِ نوکَر شی هَمرا بُئِه ”می اَرباب هَین زودیا نیئِنِه،“ 49 و شی هَمکارِنِه اَذیَت و آزار هاکِنِه و عیاشِنی هَمرا بَخارِه و نوش هاکِنِه، 50 اَزما وی اَرباب، روزی گه وی اِنتظار نارنِه و ساعتی گه وی خَوَر نارنِه، اِنِه. 51 وِرِه گِل گِلی کِنِّه و دُروئِنی سَرگِذشت گِرِفتار کِنِّه، اوجِه گه بِرمِه هاکِردَن دَرِه و دَنِّن تَرسی جا هیکَش خارنِه. |
@ 2024 Korpu Company