Titus 1 - De Bibel JHF

Paulus schrift eenen Breef no sienen Reispoatna Titus

¹ Paulus, Kjnajcht Gottes, un een Apostel Jesus Christus, nom Gloowen de Uterwälde Gottes un no de Erkjantnis de Woarheit, dee no de Gottseelichkjeit es,

² opp Grunt de Hopninj toom eewjen Läwen, daut Gott, dee nich lieejen kaun, vesproaken haft ver eewje Tieden,

³ oba hee haft to bestemda Tiet sien Wuat derch de Vekjindjunk jeopenboat, dee mie aunvetrut jeworden es nom (derch) Befäl von onsem Rada (Heilant) - Gottes

⁴ aun Titus, mienen ajchten Sän nom jemeenschoftlichen Gloowen: Jnod un Fräd von Gott, däm Voda, un Christus Jesus, onsem Rada.

Titus haft de Oppgow Jemeenten Leidasch ooda Eltestasch auntostalen

⁵ Doawäajen leet ekj die en Kreeta, doamet du, waut noch fäld, en Ordninj brinjen un en jiedre Staut Eltestasch ensaten sust, aus ekj die befoolen haud:

⁶ Wan wäa onen Dodel es, een Maun von eene Fru, dee jleewende Kjinja haft, dee nich een onbandjet Läwen beschuldicht ooda ojjehuarsom sent.

⁷ Dan de Oppsechta (Leida, Eltesta) mott onen Dodel sennen aus Gottes Husvewaulta, nich ieejensennich, nich oajalich (wuttich), nich een Wiensupa, nich een Schläajna, nich schenteljen Jewenst sieekjent,

⁸ sonda gaustfrie, daut Goode leewen, besonnen, jerajcht, fromm, selfst beharscht,

⁹ dee sikj aun daut de Lia woarhauftjen Wuat helt, doamet hee emstaunt es, soo aus met de jesunde Lia to vemonen, aus uk dee doajäajen räden to äwafieren.

Paulus jeft Titus dän Oppdrach de Errliera enne Jemeent trajchttowiesen

¹⁰ Dan doa sent väle de sikj nich unjaordnen, nuschtje Schwauza un Vefiera, besonda dee ut de Beschniedinj,

¹¹ dän maun daut Mul stoppen mott, dee gaunze Hiesa vedreien (derchenaunda brinjen), wiels see opp schenteljen (onopprechtjen) Jewenst lieren waut sikj nich ziemt.

¹² Daut haft eena von an jesajcht, äa ieejna Profeet: «Dee Kreeta sent emma Läajna, beese Tieren, fule Bucks».

¹³ Dit Zeichnis es woa; ut disem Grunt wies an strenj trajcht, doamet see em Gloowen jesunt sent,

¹⁴ un nich achten opp judische Foblen un Jebooten von Menschen, dee sikj von de Woarheit aufdreien.

¹⁵ De Reine es aules rein; oba de Orreine un Onjleewende es nuscht rein, sonda orrein es soo aus äa Vestaunt (Jesennunk), aus uk äa Jewessen.

¹⁶ See behaupten Gott to kjanen, oba derch de Woakjen velieejen see am, un sent oppscheislich un ojjehuarsom un onfäich (ojjeschekjt) to jiedrem gooden Woakj.