Obadja 1 - De Bibel JHF

Daut Strofjerecht äwa Edom aum Harn sien Dach, un de Uasoak doatoo

¹ Daut Jesecht Obadja. Soo sajcht de Har, Gott, von Edom: Eene Bootschoft ha wie von däm Harn jehieet, un een Boote es unja de Nazionen jeschekjt worden: «Moakt junt opp, un lot ons jäajen dee selje toom Kjrich oppstonen!»

² Kjikj, ekj ha die unja de Nazionen kjlien jemoakt, du best sea veacht.

³ De Äwamoot en dienem Hoat haft die vefieet, dee du en Steena Kluften, opp huagen Sett wonst un en dienem Hoat sajchst: Wäa woat mie oppe Ieed raufschmieten?

⁴ Wan du dien Nast uk huach bust aus een Odla, un wan daut tweschen de Stierns jesat wia: Ekj woa die von doa raufschmieten, sajcht de Har.

⁵ Wan Deew äwa die jekomen wieren, wan Nachtreiba - woo best du venicht! - Wudde see nich jestolen ha, bat see jenuach hauden? Wan Wiendruwen Läsa äwa die jekomen wieren, wudden see kjeen noläsen äwajeloten ha?

⁶ Woo sent dee von Esau derchjesocht, utjeforscht äare vestoakne Schaza!

⁷ Aule diene Bundesfrind ha die bat de Jrensen jeschekjt; bedroagen, diene Frind ha die äwawaultijt, dee dien Broot auten; see läden die eene Schlenj. En an es kjeen Vestaunt.

⁸ Woa ekj nich aun janem Dach, sajcht de Har, de Weise ut Edom vetiljen un de Kluakheit vonne Jebirje Esau?

⁹ Un diene Helden, Teman, woaren vezoagen, om daut jieda Maun vom Jebirje Esau utjerot woat derch Mort.

¹⁰ Wäajen dee, aun dienem Brooda Jakob veeewde Jewault woat Schaund die bedakjen, un du woascht opp eewich utjerot woaren.

¹¹ Aun däm Dach, doa du jäajenäwa stundst, aun däm Dach, aus de Framde sien Vemäajen wajchfieeden, un Utlenda en äare Dooasch nenn kjeemen un äwa Jerusalem daut Loss schmeeten, doa wäascht uk du aus eena von an.

¹² Un du saust nich aun däm Dach met Vejnieejen opp dienem Brooda kjikjen, aun sienem Älentsdach, un die nich freien äwa de Kjinja Juda aum Unjaganksdach, noch dien Mul oprieten aum Bedrenjnisdach;

¹³ du saust nich en mienem Volkj sien Doa nenn trakjen aum Dach de Noot, un du, uk du, nich opp sien Onjlekj kjikjen aum Dach de Noot, noch diene Haunt utstrakjen no sienem Vemäajen aun sienem Dach de Noot;

¹⁴ un du saust nich aum Kjrietzwajch stonen, om siene Flichtlinja too vetiljen, un saust siene Äwajebläwne nich utleewren aum Dach de Bedrenkjnis.

¹⁵ Dan de Dach Gottes es dichtbie äwa aule Nazionen: Aus du jedonen hast, woat die jedonen woaren; dien Doonen woat opp dien Haupt trigjkomen.

¹⁶ Dan soo aus jie jedrunken ha opp mienem heiljen Boajch, soo woaren aule Nazionen emma drinkjen; jo, see woaren drinkjen un schlurpsen, un woaren aus soone sennen, dee niemols jewast sent.

¹⁷ Oba opp däm Boajch Zion woat Radinj sennen, un hee woat heilich sennen; un dee vom Hus Jakob woaren äa Oawgoot (Ieejentum) wada nämen.

¹⁸ Un daut Hus Jakob woat een Fia sennen, un daut Hus Josef eene Flaum, un daut Hus Esau too Stoppel; un see woaren unja an brennen un an vebrennen. Un daut Hus Esau woat kjeene Äwajebläwne haben, dan de Har haft jerät.

¹⁹ Un dee vom Sieden woaren de Jebirje Esau, un dee von de Läacht de Filista aus Ieejentum nämen; un see woaren daut Flekj Efraim un daut Flekj Samara, un Benjamin woat Gilead aus Ieejentum nämen;

²⁰ un de Wajchjefieede von disem Häa de Kjinja Israel woaren aus Ieejentum nämen, waut de Kanaanita jehieet bat no Zarpat han; un de Wajchjefieede von Jerusalem, dee en Sefarad sent, de Städa vom Sieden.

²¹ Un daut woaren Rada opp däm Boajch Zion noppkomen, om de Jebirje Esau too rechten; un daut Rikj woat däm Harn jehieren.