Markus 1 - De Bibel JHF

Johanes de Deepa

¹ De Aunfank vom Evangelium von Jesus Christus, däm Sän Gottes;

² aus en Jesaja, däm Profeet, jeschräwen steit: «Kjikj, ekj schekj mienem Bootschofta ver dienem Aunjesecht, dee dienem Wajch reed moaken woat».

³ «Eenem Roopenden siene Stemm enne Wieste: Moakt däm Wajch fa däm Har reed, moakt sien Stich jlikj». {Mal.3,1; Jes.40,3}

⁴ Johanes kjeem un deept enne Wieste un prädijd de (eene) Doop (Deepen) de Busse to Sindenvejäwunk.

⁵ Un doa jinjen no am rut, ut däm gaunzen judischen Launt un aule Bewona von Jerusalem; un see worden em Jordanfluss von am jedeept, endäm see äare Sinden bekjanen.

⁶ Oba Johanes wia jekjleet met Kameelenhoa un eenem ladanen Gort om siene Lenden; un hee aut Heischrakjen un willen Honnich.

⁷ Un hee prädijd un säd: No mie kjemt eena, dee stoakja es aus ekj, däm ekj nich wieet sie, ver am to bekjen un de Schoobenja optoleesen.

⁸ Ekj ha junt met (em) Wota jedeept, oba hee woat junt metem (em) Heiljen Jeist deepen.

Jesus woat jedeept un vom Soton vesocht

⁹ Un daut passieed en de Doag, doa kjeem Jesus von Nazaret en Galiläa, un wort von Johanes em Jordan jedeept.

¹⁰ Un plazlich, aus hee utem Wota rut kjeem, sach hee de Himmel opjemoakt (sikj deelen) un däm Jeist aus ne Duw opp am rauf komen.

¹¹ Un eene Stemm kjeem utem Himmel: Du best mien leefsta Sän, aun die ha ekj Wooljefaulen jefungen.

¹² Un sooboolt dreef de Jeist am rut enne Wieste.

¹³ Un hee wia 40 Doag enne Wieste un wort vom Soton vesocht, un hee wia bie (unja) de Tieren, un de Enjel deenden am.

Jesus prädicht däm Volkj en Galiläa, jie sellen Busse doonen – de ieeschte Jinja

¹⁴ Oba nodäm Johanes jefangen jenomen wia, kjeem Jesus no Galiläa, prädijd daut Evangelium vom Gottesrikj

¹⁵ un säd: De Tiet es erfelt, un daut Rikj Gottes es nodajekomen. Denkjt om (bekjieet junt) un jleeft aun de frooe Bootschoft (daut Evangelium).

¹⁶ Aus hee oba aum galiläischen See jinkj, sach hee Simon un Andreas, Simon sien Brooda, dee een Nat em See schmeeten, dan see wieren Fescha.

¹⁷ Un Jesus säd to an: Komt met mie, un ekj woa junt to Menschenfescha moaken;

¹⁸ un plazlich veleeten see äare Nats un jinjen am hinjaraun (met am).

¹⁹ Un aus hee von doa wieda jinkj, sach hee Jakobus, däm Zebedäus sien Sän, un sienem Brooda Johanes, uk see wieren em Schepp, woo see de Nats flekjten;

²⁰ Un sooboolt roopt hee an. Un see leeten äaren Voda Zebedäus em Schepp met de Deena un jinjen wajch, am hinjaraun (met am).

Een Besätna woat jeheelt

²¹ Un see jinjen no Kapernaum. Un sooboolt jinkj hee aum Sabat enne Sienagog un lieed.

²² Un see wieren sea erstaunt äwa siene Lia; dan hee lieed an aus eena, dee Vollmacht haud, un nich soo aus de Schreftjelieede.

²³ Un doa wia en äare Sienagog een Mensch met eenen orreinen Jeist; un dee schrieech opp

²⁴ un säd: Waut ha wie met die to doonen, Jesus, Nazarena? Best du jekomen, ons to venichten? Ekj kjan die, wäa du best; de Heilja Gottes.

²⁵ Un Jesus befool (dreiwd) am, un säd: Sie stell un foa ut am rut!

²⁶ Un de orreine Jeist reet am han un häa, schrieech met eene lude Stemm un fua von am ut.

²⁷ Un see wieren aula erstaunt, un fruagen sikj unjarenaunda, un säden: Waut es dit? Waut es dit fa eene niee Lia? Dan met Vollmacht befält hee selfst de orreine Jeista, un see jehorchen am.

²⁸ Un plazlich jinkj daut Jeräd äwa (von) am ut enne gaunze galiläische Omjäajent.

Däm Petrus seine Schwiamutta woat jeheelt

²⁹ Un sooboolt veleeten see de Sienagog un kjeemen en Simon un Andreas äa Hus, met Jakobus un Johanes.

³⁰ Oba däm Simon siene Schwiamutta lach met Feeba krank em Bad, un sooboolt säden see am von äa.

³¹ Un hee jinkj un recht äa opp, endäm hee äare Haunt naum, un daut Feeba veleet ar, un see deend an.

Jesus heelt Kranke un prädicht en gaunz Galiläa

³² Oba aus et Owent jeworden wia, un de Sonn unja jinkj, brochten see aule Kranke un Besätne no am;

³³ un de gaunze Staut wia aune (vere) Däa vesaumelt.

³⁴ Un hee heeld väl, dee aun veschiedne Krankheiten liedent wieren, un dreef väl Dämonen (beese Jeista) ut un leet de Dämonen nich räden, wiels dee am kjanden.

³⁵ Un tiedich zemorjes, aus et noch sea dunkel wia, stunt hee opp un jinkj rut un jinkj aun eenen eensomen Uat un doa bäd hee.

³⁶ Simon un dee met am wieren, jinjen am hinjaraun;

³⁷ un aus see am jefungen hauden, säden see to am: Aula sieekjen die.

³⁸ Un hee säd to an: Lot ons no de noba Darpa gonen, doamet ekj uk doa prädij; dan doatoo sie ekj utjegonen.

³⁹ Un hee prädijd en äare Sienagogen en gaunz Galiläa un dreef de Dämonen ut.

Een Utsauzja woat jeheelt

⁴⁰ Un doa kjeem een Utsauzja no am, bedd am un kjneed sikj ver am un sajcht to am: Wan du west, kaust du mie rein moaken.

⁴¹ Oba Jesus, ennalich bewäacht, strakjt de Haunt ut, schieed am aun un sajcht to am: Ekj well; sie (woa) jereinicht.

⁴² Un [aus hee noch räd] plazlich veleet am de Utsauz, un hee wia jereinicht.

⁴³ Un hee bedreiwd am, un schekjt am fuaz wajch

⁴⁴ un sajcht to am: Kjikj too, saj kjeenem doavon; oba go han, wies die däm Priesta un brinj een Opfa fa diene Reinjunk, soo aus Moses befoolen haft, an to eenem Zeichnis.

⁴⁵ Oba hee jinkj wajch un funk aun, väl doavon to räden (wiet un breet doavon to räden) un de Sach uttobreeden, soo daut hee (Jesus) nich mea frie enne Staut gonen kunn; oba hee wia buten en eensome Städen un see kjeemen no am von aule Sieden.