Lukas 1 - De Bibel JHF

¹ No däm väle vesocht ha, eene Vetal von de Dinj, de unja ons jejleeft woaren, (ooda de unja ons voll un gaunz bewäsen sent) to vefoten,

² soo aus et ons dee äwajeft ha, dee von Aunfank aun Uagenzeijen un Deena em Wuat jewast sent,

³ haftet uk mie no mienem Gootdenkjen, dee ekj aulem von Aunfank aun jeneiw nojegonen (unjasocht ha) sie, daut die, huach jeachta Teofilus, aules de Rieej no to schriewen,

⁴ doamet du de Jewesheit en dise Dinj erkjanst, en dän du unjarecht jeworden best.

De Norecht von Johanes siene Jeburt

⁵ Daut wia en de Doag Herodes, däm Kjennich von Judäa, een Priesta dee Zacharias heet, ute Priestagrupp Abija; un siene Fru wia von Aaron siene Dajchta, un äa Nomen wia Elisabet.

⁶ Oba beid wieren jerajcht ver Gott, endäm see waundelden en aul däm Harn siene Jebooten un Rajchten onen Fäla

⁷ Un see hauden kjeen Kjint, wiels Elisabet fruchtloos wia; un beid wieren em huagen Ella.

⁸ Oba daut passieed, aus hee aune Rieej, met siene Deenstgrupp wia däm Priestadeenst ver Gott to doonen,

⁹ troff am, no de Jewanheit em Priestadeenst, daut Loss, em Harn Tempel to gonen, om Ruak Opfa to brinjen.

¹⁰ Un daut gaunze Volkj wia buten aum bäden, aun de Tiet (Stund) doa daut Ruak Opfa jebrocht wort.

¹¹ Oba doa kjeem de Enjel vom Harn opp (däm Harn sien Enjel) un hee stunt aune Rajchte vom Ruakaultoa.

¹² Un aus Zacharias am sach, vefieed hee sikj, un eene Angst äwavoll am.

¹³ Oba de Enjel säd to am: Enjst die nich, Zacharias, dan dien Jebäd es erhieet, un diene Fru Elisabet woat die een Sän jebäaren, un du saust am däm Nomen Johanes jäwen.

¹⁴ Un hee woat diene Freid un Jubel sennen, un väle woaren sikj äwa siene Jeburt freien.

¹⁵ Dan hee woat groot sennen ver däm Harn; un Wien un stoakjet Jedrenkj woat hee nich drinkjen un aul vom Muttalief aun met dän Heiljen Jeist erfelt woaren.

¹⁶ Un väle von de Säns (von) Israel woat hee toom Har, äarem Gott, bekjieren.

¹⁷ Un hee woat ver am gonen em Jeist enne Krauft Elia, om de Vodasch äare Hoaten to bekjieren no de Kjinja un de Onjehuarsome to Ensecht vom Jerajchten, om däm Har een Volkj reedtomoaken.

¹⁸ Un Zacharias säd to däm Enjel: Aun waut saul ekj dit erkjanen? Dan ekj sie een oola Maun, un miene Fru es em huagen Ella.

¹⁹ Un de Enjel auntwuad un säd to am: Ekj sie Gabriel, dee ver Gott steit, un ekj sie jeschekjt worden, to die to räden un die dise goode Norecht to vekjindjen (brinjen).

²⁰ Un kjikj, du woascht Stomm sennen un nich räden kjennen bot däm Dach, doa dit passieren woat, wiels du miene Wieed nich jejleeft hast, dee to äare Tiet woaren erfelt woaren.

²¹ Un daut Volkj luad opp Zacharias, un see wundaden sikj doaräwa, daut hee soo lang em Tempel bleef.

²² Oba aus hee rut kjeem, kunn hee nich to an räden, un see erkjanen, daut hee em Tempel een Jesecht (Vision) jeseenen haud. Un hee wonk an too un bleef Stomm.

²³ Un daut passieed, aus siene Priestadeenst Doag toenj wieren, jinkj hee no sienem Hus.

²⁴ Oba no dise Doag wort Elisabet, siene Fru, schwanga un vestuak sikj 5 Moonat, endäm see säd:

²⁵ Soo haft mie de Har jedonen en de Doag, endäm hee mie aunjeseenen haft, om miene Schmach (Schaund) unja de Menschen wajchtonämen.

De Norecht von Jesus siene Jeburt

²⁶ Oba em sasten Moonat wort de Enjel Gabriel von Gott jeschekjt en eene Staut un Galiläa, met Nomen Nazaret,

²⁷ no eene Junkfru (Mejal), dee vesproaken (veleeft) wia eenem Maun met Nomen Josef, ut däm David sien Hus; un de Nomen de Junkfru wia Maria.

²⁸ Un de Enjel kjeem no ar nenn un säd: Sie jejreest, Bejnodichte! De Har es met die; [jesäajent best du unja de Frues!]

²⁹ Oba see, [aus see am sach] vefieed sikj äwa sien Wuat un äwaläd, waut daut fa een Gruss es.

³⁰ Un de Enjel säd to ar: Enjst die nich, Maria, dan du hast Jnod bie Gott jefungen;

³¹ un kjikj, du woascht em Muttalief emfangen un eenen Sän jebäaren, un du saust sien Nomen Jesus nanen.

³² Disa woat groot sennen un Sän vom Hechsten jenant woaren; un de Har, - Gott, woat am sien Voda David sien Troon jäwen;

³³ un hee woat Kjennich sennen äwa daut Hus von Jakob en Eewichkjeit, un sien Kjennichtum (Rikj) woat kjeen Enj ha.

³⁴ Oba Maria säd to däm Enjel: Woo woat dit sennen, doa ekj kjeenen Maun kjan?

³⁵ Un de Enjel auntwuad un säd to ar: De Heilja Jeist woat äwa die komen, un däm Hechsten siene Krauft woat die äwaschauten (bedakjen); doarom woat uk daut Heilje, daut jebuaren woaren woat, Gott sien Sän jenant woaren.

³⁶ Un kjikj, Elisabet, dien Frintschoft, es uk met eenem Sän schwanga en äarem Ella, un dit es de sasta Moonat fa (bie) äa, dee doa onfruchtboa jenant wort;

³⁷ dan bie Gott woat kjeen Dinkj ommäajlich sennen.

³⁸ Oba Maria säd: Kjikj! Ekj sie däm Har siene Sklowin; daut passieet mie no dienem Wuat. Un de Enjel jinkj wajch von ar.

Maria bie Elisabet – Maria loft un veharlicht Gott

³⁹ Oba Maria stunt opp en de selwje Doag un jinkj schwind enne Boaj, en eene Staut von Juda

⁴⁰ un see kjeem en Zacharias sien Hus un bejreest de Elisabet.

⁴¹ Un daut passieed, aus Elisabet de Maria äa Gruss hieed, hupst daut Kjint en äarem Lief; un Elisabet wort met Heiljen Jeist erfelt

⁴² un see schrieech opp met ne lude Stemm un säd: Jesäajent best du mank (unja) de Frues, un jesäajent es de Frucht von dienem Lief!

⁴³ Un wuahäa es mie dit, daut de Mutta von mienem Har no mie kjemt?

⁴⁴ Dan kjikj, aus de Klank (Stemm) von dienem Gruss en miene Uaren kjeem, hupst daut Kjint fa Freid en mienem Lief.

⁴⁵ Un seelich es, dee daut jejleeft haft, dan daut woat to Erfellunk komen, waut von däm Harn to ar jesajcht es!

⁴⁶ Un Maria säd:

⁴⁷ Miene Seel loft (veharlicht) däm Har, un mien Jeist freit (jubelt) sikj en Gott, mienem Heilant;

⁴⁸ dan hee haft hanjekjikjt (jeseenen) opp de Jerinjheit siena Deenarin; dan kjikj, von nu aun woaren mie aule Jeschlajchta seelich preisen (nanen).

⁴⁹ Dan groote Dinj haft de Majchtja aun mie jedonen, un heilich es sien Nomen;

⁵⁰ un siene Boarmhoatichkjeit es von Jeschlajcht to Jeschlajcht äwa dee, dee am ferchten.

⁵¹ Hee haft Macht jeeeft met sienem Oarm; hee haft vestreit, dee en äare Hoaten Äwamootich (stolt) denkjen.

⁵² Hee haft Majchtje von Troonen rauf jestat, un Jerinje oppjehowen.

⁵³ Hungaje haft hee met Hab un Goot jefelt, un Rikje ladich wajch jeschekjt.

⁵⁴ Hee haft sikj Israel, sienen Kjnajcht, aunjenomen, om to jedenkjen de Boarmhoatichkjeit,

⁵⁵ (soo aus hee jesajcht haud to onse Vodasch), to Abraham un siene Nokomenschoft en Eewichkjeit.

⁵⁶ Un Maria bleef onjefäa 3 Moonat bie ar; un see jinkj trigj no äarem Hus.

⁵⁷ Oba fa Elisabet wort de Tiet erfelt, daut see jebäaren sull, un see brocht eenen Sän to Welt.

⁵⁸ Un äare Nobasch un äa Frintschoft hieeden, daut de Har siene Boarmhoatichkjeit aun ar groot jemoakt haud, un see freiden sikj met ar.

⁵⁹ Un daut passieed aum achten Dach, doa kjeemen see, daut Kjint to beschnieden; un see nanden daut no sienem Voda sien Nomen: Zacharias.

⁶⁰ Un siene Mutta auntwuad un säd: Nä, oba hee saul Johanes heeten.

⁶¹ Un see säden to ar: Doa es kjeena en diene Frintschoft, dee disem Nomen drajcht (haft).

⁶² Oba see wongen sienem Voda too, woo hee wull, daut hee jenant wort.

⁶³ Un hee foddad eene Schriewtofel un schreef aulsoo: Johanes es sien Nomen. Un see vewundaden sikj aula.

⁶⁴ Oba sooboolt wort sien Mul opjemoakt un siene Tung jeleest, un hee räd, un däm hee Gott lowd.

⁶⁵ Un Angst kaum äwa aule, dee om an wonden; un oppe gaunze Jebirje von Judäa worden aul dise Dinj beräd.

⁶⁶ Un aule, dee daut hieeden, naumen daut to Hoaten un säden: Waut woat ut disem Kjint woaren? Dan däm Har siene Haunt wia met am.

⁶⁷ Un Zacharias, sien Voda, wort met Heiljen Jeist erfelt un hee räd profeetisch un säd:

⁶⁸ Jeloft es de Har, de Gott Israels, daut hee besocht un Erleesunk jeschauft haft sienem Volkj,

⁶⁹ un ons een Radungshuarn oppjerecht haft en David sienem Hus, sienem Kjnajcht,

⁷⁰ [soo aus hee jesajcht haft derch däm Mul siene heilje Profeeten von Eewichkjeit häa],

⁷¹ Radunk von onse Fiend un vonne Haunt aula, dee ons haussen;

⁷² om Boarmhoatichkjeit to vollbrinjen aun onse Vodasch un to jedenkjen aun sienen heiljen Bunt,

⁷³ aum Eit, däm hee Abraham, onsem Voda, jeschwuaren haud, om ons to jäwen,

⁷⁴ daut wie, jerat ut de Haunt onse Fiend, onen Angst am deenen sellen,

⁷⁵ en Heilichkjeit un Jerajchtichkjeit ver am aule onse Doag.

⁷⁶ Un du, Kjint, woascht een Profeet vom (däm) Hechsten jenant woaren; dan du woascht ver däm Harn sien Aunjesecht gonen, siene Wäaj reedtomoaken,

⁷⁷ om sienem Volkj Erkjantnis de Radunk to jäwen en Vejäwunk äara Sinden,

⁷⁸ derch de von Hoaden komenden Boarmhoatichkjeit von onsem Gott, en (met) däm ons besocht haft de Oppgank von Bowen,

⁷⁹ om dän to erschienen, dee en Diestanis un Doodesschauten Settende, om onse Feet opp dän Frädenswajch hantolenkjen.

⁸⁰ Oba daut Kjint woss un wort stoakj em Jeist, un hee wia en de eensome Jäajenden bot däm Dach von sien Oppstonen (bekaunt woaren) ver Israel.